Sinong Kumanta Ng Pusong Bato の小説・ストーリー

Hindi siya komportable na parang minamanmanan sila ng mga rebulto. Pagkaalis ni Nana Conrada, sinimulan na rin ni Minggay ang naka-toka sa kanyang trabaho. Kinuha niya ang basurahan sa may bakuran at walis tambo. Isa-isa niyang pinag-aalis ang mga tuyot na sampaguita at iba pang mga bulaklak na nakasabit sa mga kamay, braso at leeg ng mga ito. May ibang mga santo na mahirap abutin dahil sa taas at laki nila, kaya kumuha siya ng tuntungan para maabot ang mga ito.

Bigla na lang may kumanta. Nagsimula na itong kumanta. Nais kong iparating sa 'yo Na ikaw lang at walang iba Ang mamahalin ko Kahit pa anong sabihin nila Sa 'yo lang ang puso ko Iibigin kita kahit na panain mo. Ikaw ang aking liwanag Sa gabing madilim Mahal kita walang iba Ikaw lang Ikaw lang Unti-unting bumukas ang pinto ng office niya at lumabas ang asawa ko na nakangiti. Habang kumakanta siya, samantala ako ay panay patak na ng luha ko.

singit ng isang katulong na may edad na rin. “Hindi ako nakiki usap kun'di nag-uutos ako! Narinig ba ninyo akong nakiki usap sa inyo?" seryoso kong tanong kaya natakot ulit sila at yumuko. Natawa naman ako kaya napatingala ulit sila. “Let's eat I'm hungry! Did you cook my favorite Adobo Manang?" “Opo Miss Santiara," nakatawang sabi nito sa akin.

What the hell. "Baby what's this?" my voice shook. And so I immediately cleared my throat and took a deep breath as I nailed my eyes on her. Slowly, Kim knelt down and I gasped loudly. My heart seemed to stop beating. Mula sa isang cactus na hawak hawak niya ay may kinuha siya roong isang bagay na kumislap dahil sa repleksyon ng linawag sa paligid. Sa ibabaw ng Yellow moon cactus ay naroon ang isang singsing na may maliit na bato na sa tingin ko ay hindi lamang ito simpleng bato lamang.

"Teka nga! Ang sabi mo bawal kumanta sa harapan ng PAGKAIN! Yun lang ang sabi mo, kaya nga inusog ko yong plato ko diba?! Swerte mo ng pinakinggan kitang bakla ka!" Okay lang sana kung kumanta sya eh, yong maiintindihan naman nong nakakarinig yang kanta nya. Saka anong klaseng kanta yon? Remix yata, bigla syang paiba-iba ng lyrics, ang gulo pakinggan.

Tapos, sa kabila ng kaniyang murang edad, nagsimula siyang kumanta nang malakas at masigla, ang paborito niyang kanta, "Ako Ay May Lobo" Her voice was high-pitched and sweet, reaching notes I didn’t even think a toddler could hit. Buong lakas siyang kumakanta, nakataas pa ang maliliit na kamay at sumasayaw-sayaw pa habang nakatingin sa akin. Kahit medyo malalim na ang ibang linya para sa kaniya, kinakanta pa rin niya ito nang buong puso at napakalakas. She sang it with so much enthusiasm, like she knew exactly that I needed cheering up.

Hindi na naman siya sumagot, tama siguro hinala ko na pangit boses niya. “Okay—” hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng kumanta siya. “I found a love for me,” pagkanta niya. His voice was soft, soothing, and breathtaking—in short, perfect. Bakit ayaw niya pang kumanta, eh maganda naman pala ang boses niya? “Oh, darling, just dive right in and follow my lead, Well, I found a girl, beautiful and sweet, Oh, I never knew you were the someone waitin’ for me,”

“No, you’re not. Ang bata-bata mo pa para magsuot ng ganyan, Cataleya. And stop what you are doing. Anak ang turing ko sa’yo.” “So, can I call you Daddy Santino? Daddy Santino sounds so good. Right, Ninong?” Mapang-akit niyang sambit. Napasinghap si Santino. Namaywang si Santino. Pumikit at mabigat na bumuntong-hininga na para bang napakabigat ng dinadala nito. Pagmulat ng mga mata, masama ang tingin sa kanya na agad niyang naramdaman sa balat.

🔵 Ang Cyan Grain — Ang Unang Anyong Ji Realm Ang bola ng yelo ay lumiit hanggang kasing-laki ng butil ng bigas. Ang dating madilim na bughaw ay naging cyan. Ang butil na ito ay puro hiblang madilim na bughaw na pinagsiksik nang husto. At mula rito, sumisirit ang nakakatakot na aura. Nagningning ang mga mata ni Juan. Hinawakan niya ang butil at lumabas ng kuweba.

"Mahilig ka rin ba kumanta?" Tumango siya. Isa ito sa mga hobby niya, ang kumanta kahit ang totoo puro dingding lang ng kaniyang silid ang nakakarinig. "Good. Maybe then you could sing with me." ngumiti ito at lumitaw ang mapuputi at pantay-pantay nitong ngipin. Napasinghap siya ng palihim sa ginawa nito. Bakit may tinapon Roman God sa kaniyang harapan ngayon? Ganito na ba siya kasama para padalhan ng napakagwapong nilalang?