Binti Mga Nobela at Kwento

Pero Huminto ito nang mapatapat kay Anya. Bumukas ang bintana niyon at sumungaw ang ulo ni Kate. Ang nag-iisa at bunsong anak na babae ng mag-asawang Zantillan. Agad na kumunot ang noo nito sa pagkakita sa kanya. “Ma-magandang umaga ho, Senyorita,” magalang niyang bati rito.

Kaya naman sinubukan kong magtanong ulit, “Anong pangalan mo munting Binibini?” Tumitingin-tingin siya sa magkabilang direksyon pero ng akin siyang tanungin ay ngumit siya at tumugon. “Ako po si Savanna…” tugon niya. Napatingin ako sa mata ng kaharap kong bata, kulay-kape ang kanyang mata. Itim na itim rin ang kanyang buhok. At pansin sa kanyang kutis na siya isang Mestiza.

Lumingon sila. Isang magandang babae ang naglakad papunta sa kanila mula sa malayo. Kahit na nagmula siya sa malayo, lumitaw siya sa harapan nilang lahat sa isang kurap. Nasa halos 180 sentimetro ang taas ng babae at nakasuot siya ng pulang bistida. Mahaba ang itim niyang buhok, may magandang mukha, at makinis na balat na kasing puti ng niyebe. Nang nakangiti, pinakilala niya ang sarili niya, "Kumusta, Nyasia Ximena ang pangalan ko. Nagmula ako sa Jodon."

Isang buntong hinga ang binitawan ko saka tumayo at tumingin sa bintana sa labas. Naalala ko ang cellphone ko na lowbatt pala kaya agad koi tong sinaksak. Makalipas ang limang minute ay agad koi tong binuksan. Nagring naman ito, nakita ko ang pangalan ni Mama sa screen, siya ang tumatawag. Ilang minute din akong nagisip bago sagutin ngunit sa huli ay sinagot ko na din. “Hi Mama. Kakauwi ko lang po galing Europe. Kamusta po kayo? Magpapahinga po sana ako nakita ko lang na tumatawag kayo.”

Wtf? Unang kita ko pa lang sa kaniya kanina may kakaiba na akong nararamdaman. Inis, nakakainis siya. No one dared to treat me and to give me such coldness before. I am Tori Cooper. Nakakainis lang na nasa ibang bansa ako at kailangan kong pagtakpan ang tunay kong pagkatao. “No one stole your wallet.” Hindi ko alam kung natatawa ba siya o hindi nang sabihin ‘yon.

ulit niya pa, nakangiti rin ito, yung labas na labas ang malalaki niyang ngipin. Napapikit ako. “T-Tilapia... ko?” Tumango siya, hindi pa rin inaalis ang pagkaka-ngiti. Napakurap ako, pagdaka’y wala sa sariling bumaba ang tingin sa pagitan ng mga hita ko. Tilapia ko... Tilapia. Siraulo ang lalaki na 'to, ah!

Binati ko sila ng isang ngiti. Lumapit si Xenon sa akin at nakipag shakehands sa aking kamay. "Magandang umaga din, Zhanea Lee." Malugod niyang binabati ako. Ang babaeng katabi niya ay nagbigay sa akin ng isang maliit na ngiti. "She's my soon to be wife. Shara Vila Bautista." PaIpinakilala siya ni Xenon sa akin. "Nice to meet you, Ms. Shara Vila Bautista Ako si Zhanea Lee Ellice Fumar." Magalang kong ani.

Masaya kaming mag-asawa na kumakain ng hapunan. Kasalukuyan sinusubuan ang anak kong makulit. Ni hindi ko man lamang namalayan ang nakabalot ko pang mukha. Sa wakas, ilang araw na lang ay babalik na rin ang gandang taglay ko noon. I am Hera Del Fuego Acosta. The woman who was weak before, but now, a strong woman who greatly loved her own family.

xxx Habol pa rin namin ang aming paghinga nang makarating kami sa bahay nina Ninang Carmen at Hanna. Unang dumating si Jimboy dahil siya ang mas mabilis tumakbo sa amin, sumunod naman ay si Jolo, pagkatapos ako at si Rhea. Mary Anne ang huli dahil naglakad na lang ito. Mahihimatay na raw siya kapag tumakbo pa siya. Saka, wala raw siyang tiwala sa amin baka raw iwan lang namin siya sa daan.

Nalingunan nila sina Jericho at Danica sa tabi nang glassdoor. Bumitiw ang babae sa braso nang binata at napahalukipkip. Nakatingin ito, partikular kay Angeline. Matalim ang tingin, at nanunulis ang labi. Sa paningin ni Angeline, ay mistula itong bata na nang-i-intimidate nang kalaban. Dahil sa naisip, ay ibig niyang matawa. Kung inaakala nito na mangangatog na agad ang tuhod niya sa simpleng tingin lang. Then, she's sorry to disappoint her.