Binti Novels & Stories

Base sa ginagawa niyang kilos, nalalaman ko kung sino siya. Agad akong nagtanong nang makarating sa kanila. "Oh, bakit nandito si Bintin?" Hindi naman namin ito kaibigan. Saan ba nila napulot ang lalaking ito? "Ito naman si Badan—Aray!" Walang pag-alinlangan ko siyang siniko sa tagiliran. "Stop calling me badang!" bulyaw ko sa kaniya. "Nakasanayan lang naman."

Danie POV “Hoy babae, gumising ka nga d’yan! Hindi ka prinsesa dito. Tayo na!” “Batugan!” sikmat niya muli bago ko marinig ang pagsara ng pintuan. Nagising ako sa isang malakas na sipa sa binti ko. Napaigit ako sa sakit na naramdaman. Napaungol ako nang sipain niyang muli ang isang binti ko, napahawak ako dito’t namaluktot sa sakit na naramdaman. Nabungaran ko siya sa harapan ko na nakangiwi. Kitang-kita ko ang inis niya sa mukha niya. Nakarolyo sa pulang rollers ang mahaba niyang buhok. Wala siyang saplot sa katawan kung hindi tuwalyang puti lamang.

Para siyang binuhusan ng malamig na tubig na may kasamang yelo mula Antarctica. Dahil sa takot at panginginig ay hindi niya na namamalayan na unti-unti na pala niyang iniyuyuko ang ulo at isinisiksik ang sarili sa katabing si Pam na titig na titig naman sa bisita. “Anyare sa'yo, Betsin? Nilalamig ka ba?” may pagtatakang tanong nito nang mapansin ang ginagawa niya.

Isang buntong hinga ang binitawan ko saka tumayo at tumingin sa bintana sa labas. Naalala ko ang cellphone ko na lowbatt pala kaya agad koi tong sinaksak. Makalipas ang limang minute ay agad koi tong binuksan. Nagring naman ito, nakita ko ang pangalan ni Mama sa screen, siya ang tumatawag. Ilang minute din akong nagisip bago sagutin ngunit sa huli ay sinagot ko na din. “Hi Mama. Kakauwi ko lang po galing Europe. Kamusta po kayo? Magpapahinga po sana ako nakita ko lang na tumatawag kayo.”

Wtf? Unang kita ko pa lang sa kaniya kanina may kakaiba na akong nararamdaman. Inis, nakakainis siya. No one dared to treat me and to give me such coldness before. I am Tori Cooper. Nakakainis lang na nasa ibang bansa ako at kailangan kong pagtakpan ang tunay kong pagkatao. “No one stole your wallet.” Hindi ko alam kung natatawa ba siya o hindi nang sabihin ‘yon.

ulit niya pa, nakangiti rin ito, yung labas na labas ang malalaki niyang ngipin. Napapikit ako. “T-Tilapia... ko?” Tumango siya, hindi pa rin inaalis ang pagkaka-ngiti. Napakurap ako, pagdaka’y wala sa sariling bumaba ang tingin sa pagitan ng mga hita ko. Tilapia ko... Tilapia. Siraulo ang lalaki na 'to, ah!

Binati ko sila ng isang ngiti. Lumapit si Xenon sa akin at nakipag shakehands sa aking kamay. "Magandang umaga din, Zhanea Lee." Malugod niyang binabati ako. Ang babaeng katabi niya ay nagbigay sa akin ng isang maliit na ngiti. "She's my soon to be wife. Shara Vila Bautista." PaIpinakilala siya ni Xenon sa akin. "Nice to meet you, Ms. Shara Vila Bautista Ako si Zhanea Lee Ellice Fumar." Magalang kong ani.

Masaya kaming mag-asawa na kumakain ng hapunan. Kasalukuyan sinusubuan ang anak kong makulit. Ni hindi ko man lamang namalayan ang nakabalot ko pang mukha. Sa wakas, ilang araw na lang ay babalik na rin ang gandang taglay ko noon. I am Hera Del Fuego Acosta. The woman who was weak before, but now, a strong woman who greatly loved her own family.

xxx Habol pa rin namin ang aming paghinga nang makarating kami sa bahay nina Ninang Carmen at Hanna. Unang dumating si Jimboy dahil siya ang mas mabilis tumakbo sa amin, sumunod naman ay si Jolo, pagkatapos ako at si Rhea. Mary Anne ang huli dahil naglakad na lang ito. Mahihimatay na raw siya kapag tumakbo pa siya. Saka, wala raw siyang tiwala sa amin baka raw iwan lang namin siya sa daan.

Nalingunan nila sina Jericho at Danica sa tabi nang glassdoor. Bumitiw ang babae sa braso nang binata at napahalukipkip. Nakatingin ito, partikular kay Angeline. Matalim ang tingin, at nanunulis ang labi. Sa paningin ni Angeline, ay mistula itong bata na nang-i-intimidate nang kalaban. Dahil sa naisip, ay ibig niyang matawa. Kung inaakala nito na mangangatog na agad ang tuhod niya sa simpleng tingin lang. Then, she's sorry to disappoint her.