Binti 소설 & 이야기

Wala nang atrasan pa. Napapitlag siya nang may makitang tao sa may tapat ng bintana ng hotel room. Nakatayo ito roon habang may hawak na kopita at nakapamulsa ang isang kamay sa suot na trouser. Kumunot ang noo niya, dahil tila iba ang pangangatawan ng lalaking nakatayo sa salamin na bintana ng hotel, na kung saan makikita ang ganda ng Bayan ng San Miguel tuwing gabi.

May iilang huni na ng mga kulisap sa paligid at maging ang palaka na animo'y nagpupuri sa Panginoon. Itinukod niya ang dalawang siko sa hamba ng bintana. Pinaningkit ang mga mata para aninagin ang may kadilimang daan. Puti ang kasuotan ni Efraim, kaya natitiyak niyang mabilis niya itong makikilala sa dilim. Idagdag pa ang matikas nitong tindig at pangangatawan na kahit yata nakapikit siya ay magagawa niyang ilarawan.

Kumunot ang noo ni Diego sa narinig mula kay Janella. Tiningnan niya ang dala niyang pastic bag na may lamang red banana. “You want piglet at this time? What happened to you?” Kunot noong tanong ni Diego. Nang mapagtanto ni Janella ang tinanong ni Diego at nang nakita niyang nagtataka si Diego sa inaasta niya, umiwas siya ng tingin.

pabitin naman na ani Jordan kaya mas lalo akong nairita but at the same time ay na curious. "He is Dior Fennier Gonzales."

Borge POV Bonita Georgina Martinez aka Borge. Isang scholar at working student at nag- aaral sa eskwelahan ng mga mayayaman. Ang High East International University, swerteng nakapasok si Borge sa unibersidad na ito dahil sa kanyang talino. Siya ay nagmula sa mahirap lang na pamilya sa bantayan cebu. Sa pitong magkakapatid ay pinaka- panganay siya. Kaya naman ay tinanggap na niya na maging breadwinner ng kanyang pamilya para makatulong sa kanyang magulang. Kaya naman pinagsasabay niya ang kanyang pag- aaral at nagtatrabaho din siya sa isang fastfood chain. Mag- isa siyang naninirahan dito maynila at malayo sa kanyang pamilya. Malungkot man pero tinitiis niya para sa kinabukasan nilang magkaka

Ang inosenteng ngiti ng mga bata ay tila isang obra na hindi nakakasawang tignan, habang ang mga halakhak nito ay parang isang musika sa kanilang pandinig na nakakagaan ng pakiramdam. " Ang bilis talaga ng panahon no? Parang kailan lang kilik-kilik mo pa iyong baby girl mo, ngayon ang laki na n'ya. Nakakapag lakad at salita na, " wika ni Tiffany o mas kilala sa bansag na Tutay. Ngayon lang nalaman ni Catalina ang tunay na pangalan nito nang ipakilala siya ng asawa kanina sa hapag kainan.

May limang minuto palang kaming nakaupo sa lamesa ay may lumapit na sa aming pamilyar na mukha. "Hi!" Bati ng binata na sa tingin ko ay may height na 6ft4 at may clean cut na gupit katabi nito ang isa pang binata na medyo maliit kumpara sa bumati sa amin pero kagaya ng nauna ay likas din dito ang kagwapuhan dahil na din siguro sa may dugo silang banyaga. "Hello!" Ako ang naunang bumati at ngumiti ng tipid habang si mama mosang ay tumingin lang at tumango bago muling bumaling sa cellphone.

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

Napabuntong hininga na lamang ai Berting. "Saan planeta ba ipinanganak ang babae at takot sa tuko eh hindi naman yan nag aano at lalong hindi nakakatakot. Yun nga lang maingay ito" Naiiling na lamang na bumalik sa pagkakahiga ang binata at pinikit ang mga mata.Naramdaman niyang naglakad pababa ang babae at nagtungo sa kusina at uminom ng tubig. Muling ipinikit ni Berting ang mga mata at ihinanda ang sariling matulog na pero muling dumilat ang binata ewan niya kung bakit hindi niya rin magawang makampante. Si Akesha naman ay hindi talaga magawang maging panatag dahil sa kakaibang tonog na iyon. Iyon ang unang pagkakataon niyang makarinig ng ganung huni.

Sana nga… sana nga ay lumaking mabait, bibo, at masiyahing bata si Aziyuki. Dumating na nga sa mundo si Aziyuki Montero. Ang kaagad na napansin sakaniya hindi lang ng mga doktor at pamilya ni Akira ay yung mukha nang bata. Hindi kamukha ni Akira. Iilan lang ang nakuha ng bata sakaniya. Sara tang mata, matangos ang ilong, at manipis ang mga labi. Sa unang tingin ay alam mo ng hindi talaga purong Pilipino.