Binti Novels & Stories

Inalis ko ang tingin ko kay Kristan at sa halip ay tumingin ako sa bintana Kung saan puro ulap ang nakikita ko. Napabuntong hininga ako dahil nakaramdam ako ng kaba at the same na e-excite din. Binuklat ko ang book ko para mag basa nalang. Children of blood and bone ang title ng libro tapos sinulat 'to ni Tomi Adeyemi one my favorite international author. Nakailang pahina pa ako at chapter ng book bago ako tuluyang hinila ng antok.Napahikab ako at tinabi ang libro ko at Pagkatapos ay pinikit ko na ang mata ko.

Wala naman akong nagawa kundi sumama sa kanila. Pumunta kami malapit sa ibang nangingisda rito. Tatlong bingwit lang ang natitira na hindi ko alam kung saan nila kinuha. Share sana kami ni Kriselle kaso naunahan ako ni Paris. Iba rin ang galawan ni Paris. Si Frank at Luigi naman sa isang bingwit. I'm like a fool waiting to see who will be my partner. Niyaya ko si Moiselle kaso ayaw niya, wala raw siya sa wisyo. That is why I have no choice, si Janus ang kashare ko ngayon. Siya na ang pinahawak ko, hindi naman ako marunong gumamit ng bingwit nila. Ibang-iba sa bingwit sa Earth, hugis tatsulok ang hawakan nito at dala-dalawa ang pisi. So weird. "Bakit ka pala naroon sa pangalawang palapag ng K

At baka hindi pa nga makaligtas ang kanyang payat na katawan! Woah, bata! Ang yabang mo, ha? Ang dalawang sunud-sunod na tauhan na sumusunod sa matabang bantay-bilangguan ay agad na nagalit, isa sa kanila ay dumura pa sa sahig habang itinuturo ang bantay-bilangguan. "Bata, hindi mo ba alam kung sino ito? Siya si Tigris Fisher, ang Stallion ng Blackwater! Paano mo nagawang magpakita ng ganitong kawalang-galang sa harap niya? Gusto mo bang mamatay?!"

YAGO MABILIS AKONG tumakbo sa malaking gate kasunod ang aso kong si Pepito ng matanaw ko na ang batang anak ng magsasaka na paborito kong asarin. Nakakatawa ang suot nya. Neon green na dress. Akala mo naman bagay sa kanya eh ang negrita nya. Glow in the dark yarn? "Alicia Negrita!" Tawag ko sa kanya.

Allergic ang mga ito sa mga mahihirap na katulad ko. Aalis na sana ko ng bigla na namang sumagot si Knight. "It's fine Dude, sino ba yon? Ang ganda niya ah."sagot nung Knight kay William. "I don't know" nagkibit balikat pa ito."...just a maid, siguro anak ng isa sa mga tauhan dito sa hacienda." masungit niyang sagot dito. "Sige na ayusin niyo na yang mga inumin dyan. Tsaka Ethan dalhin mo ang karne doon sa kusina para sa bbq mamaya."

Huminga ng malalim at muling binalikan sa kanyang isipan ang mukha ng binata. “Matangkad siya, about around six foot tall. Tapos matangos ang ilong n’ya, and his lips, grabe sobrang pula. Hindi siya masyadong maputi, hindi rin masyadong maitim balat niya, sakto lang, kayumanggi, ganoon. And his hair, straight, clean cut. Iyong katawan niya, hindi siya payat pero hindi rin siya mataba, hindi ganoon maskulado gaya ng iba dyan na puro muscle. Pero ang pinakagusto ko sa kanya, ‘yong mata niya, ang ganda, medyo singkit. Light brown tapos parang palaging nangungusap.” “Anong pangalan n’ya?”

Bumaba ang tingin niya sa hawak ko at kumunot ang kanyang noo. “Good afternoon!” Bati ko sa kanya. Medyo good mood ako ngayon kaya nagawa ko siyang batiin ng hindi nakakaramdam ng pagkailang. “Get in.” Sagot niya. Hindi man lang ako binati pabalik. Ngumuso ako pero hindi na niya iyon napansin dahil kaagad din siyang pumasok ng sasakyan. Hindi na ako nag tagal pa sa labas at sumakay na din. Nang makasakay ay inilagay ko ang paninda ko sa ibabaw ng binti ko. Ramdam ko ang init nito dahil kakaluto ko lamang nito.

kahit ako ayaw ko makita na binibiyak ang katawan ko. Mas okey sana ang lahat kung kasama ko siya dito habang nanganganak ako... Makikita narin natin sa wakas sina baby aiken at baby angela .. Next..... ❤️❤️❤️🌷🌷🌷 Please dont forget to vote ..🙏🙏🙏

Dahil sa nakasemento ang isang binti, nahirapan siyang tumayo. Isa sa pambihirang katangian ng mga taong-lobo ang mabilis na paggaling ng kanilang mga sugat. Sinubukan niyang ihakbang ang mga paa subalit malaking sagabal sa kan'ya ang semento sa kan'yang binti. Dahil sa frustration, paulit-ulit niyang inihampas sa dingding ang nakasementong binti subalit huminto rin siya agad nang biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang binatilyong may malaking black eye. Tiyak niyang isa rin itong pasyente tulad niya dahil pareho sila ng suot na damit.

Ngunit sa gitna ng kasayahan. Isang iyak ng bata ang pumunit sa hangin. Isang puting bampira, may edad na anim na taon, ang nadulas mula sa isang madulas na bato at tumama ang binti sa matulis na gilid. Nasa tubig ito, umiiyak, at unti-unting kumakalat ang dugo. Agad na tumakbo si Prinsipe Zaitan. “Tabi!” sigaw niya. “Bigyan ako ng espasyo.”