Bleach: Memories Of Nobody の小説・ストーリー

No… @IamNobody

Tinutukan siya nito sa sentido habang isinasagawa sa kanya ang karumal-dumal na panghahalay. “Anata no oishī! Anata no oishī!” Takot na takot siya noon. Pinangangambahang sa kanyang bawat maling pagkilos ay sasambulat ang buong laman ng kanyang utak! Hindi siya makatanggi. Hindi makapanlaban. At ngayon ang kanyang masaklap na paghihiganti! Pinadaan sa unan ang mga bala ng nakuhang pistol na may nakakabit na silencer sa tabi ni Mr.Suzuki. At… nangingisay na humandusay sa sahig ang Hapon!

Napalingon naman ako rito at makita si Liev na iniinom ang Juice na inorder ko. Ba’t nandito na ’to? Not minding what he said, ibinalik ko ang tingin ko sa papalakad palapit sa’min. As always, Kenzo's wearing his intimidating aura. His clear and beautiful ocean blue eyes that’ll caught every one's heart, once na tumitig sa’yo o kahit tumingin lang. The feeling of being captivated, that's the feeling he's giving to everyone. Although Liev is almost the same as him and...

Pagkatapos ko maikabit ang memory card binuksan ko na ang cellphone ko. Pumunta ako sa files at marami akong nakitang mga voice record at video. Iyong iba video ni Kate at Kyle habang nagda-date at hindi ko alam kong saan dito ang tinutukoy niyang ebedensiya. Wala akong nagawa kong hindi tingnan at pakinggan isa-isa. Napapangiwi pa ako minsan dahil puro sweet message ni Kyle kay Kate ang naririnig ko. Hindi ko alam sobra pa pala sa inaasahan ko ang ka sweetan ng best friend ko sa katawan niya. Hanggang sa napadpad ako sa isang voice record na pamilyar sa ‘kin ang boses.

Nang makarating ako sa guest room ay inayos ko na ang gamit ko at nagsimulang iblower ang aking buhok. Maya maya pa ay nag beep ang cellphone ko. Agad ko iyong tiningnan at nakita ang text messages galing sa aking mga kaibigan. From: Kenny 12:00 am Girl, enjoy the night ha! Tss. Ano bang iniisip ng Kenny na 'to. My ghad nakakastress ang araw na 'to ha. Pagkatapos kong iblower ang aking buhok ay nahiga na ako sa kama. Hindi na rin ako kinausap ni Dave Arkiel siguro ay natulog na.

Now Playing: Call You Mine by Jeff Bernatt I remember this song, kinanta ito ni Kae sa mini concert sa foundation day. Tinanggal nila ang blindfold ko at nakita ko si Kael sa mini stage, then nagsimula na siya kumanta. “About not too long ago, I woke up feeling kind of blue (So I) Picked up my phone and I decided that I hit up you (So then) We talked for a little while, ask me if I could roll through (So we)

Subalit wala ni isa man sa mga ito ang nakakuha ng atensiyon niya. Umismid si Miranda habang nakatingin sa billboard. “Hanggang ngayon, hindi ko pa rin makuha kung bakit patay na patay ka sa lalaking iyan. Oo nga at sobrang guwapo, ubod naman ng palikero. That guy's a disgusting manwhore. Then and now.”

They seem distant to each other at hindi naman sila gano'n talaga. Napailing na lamang ako hindi na muling nag-isip ng kung ano pa. Nagtimpla na lang ako ng orange juice at kumuha ng ibang mga pagkain sa refrigerator namin. Dinala ko na ang lahat at iniligay ako 'yon sa tray para hindi na ako mahirapan sa pagbibitbit. Pagdating ko sa salas ay nag se-selfie lang si Raize minsan ay kasama si Remus at madalas ay si Morpheus naman.

Picture of four teenager flashed in front of me. Nakatalikod sa aming dinala papasok. I'm certain na hindi sila aktibista dahil na rin sa dami ng mga tattoo ng tatlong lalaki. But the girl trailing behind them gave me a sudden flash of memory. With her long-black-sleek hair, may naalala akong imahe ng babaeng malapit sa aking puso-Riane.

Pilit kong pinapalamig ang init na pumapagitna sa kanila. Pero walang nagpapatinag sa mga tingin nila. Jusme! Baka maghigupan na naman sila. Napatingin ako sa paligid, lahat sila nakatingin sa amin na para silang mga nanonood ng isang scene sa movie. "Bitawan mo siya." May banta sa tono ng boses ni Keir. "Paano kung ayaw ko?" Hindi nagpapatinag na sagot ni Blake.