Novel & Cerita Blossom Quotes

It was thoughtful, and despite everything, I still saw him as my competitor from school. As I sat at my desk, I admired the latest flower he had given me, a delicate daisy with a small card attached. I opened the card and read: "In every petal lies a memory, Of days gone by and dreams set free. May this bloom remind you of our time, When we were young, and life was sublime."

Nilagay niya sa sink ang baso. Gulong-gulo ang utak ko sa mga sinabi niya. Ang alam ko ay may gusto siyang ipahiwatig sa akin ngunit malabo para sa aking maintindihan iyon sa ngayon. “What exactly do you want to say?” I remained calm. “Even beautiful roses have their own thorn. Flowers can lure you closer to them without your realizing that their hidden thorns are slowly pricking you.” He shrugged. “Sometimes, it will be too late to realized that you've been pricked by their thorns and left bleeding.”

"Bata, kanino galing to?" Tumingala ang bata sa kanya. “Hindi ko po kilala ang gwapong mama eh. Sabi, po niya tingnan mo nalang daw yong card." at agad na itong tumakbo papalayo sa kanila. Mabilis niyang tiningnan ang card na nakasabit sa bouquet at binasa ang nakalagay doon. "A flowers cannot blossom without sunshine, and I cannot live without your Love." - frm. Raven Colster

Inilapag niya sa lamesa ko ang bouquet ng bulaklak. Itatapon ko sana pero crimson chrysanthemums ang mga ito. Ang paborito kong bulaklak. Bumuga na lamang ako ng hangin at tumayo na upang ilagay ito sa vase. Nalaglag ang note galing sa bulaklak at kuryuso ko itong pinulot at binasa. “Have a nice day ahead! Sana makita at maalala mo pa ang mga ito kahit na maging abo sila sa katagalan...” I bit my lower lip. Anong ibig nitong sabihin? Does it even mean something?

"G-Good morning, Sir." "Good morning." Lumapit si Alexander sa isa sa mga rose bushes. "You take care of these every morning?" "Opo." "Mom said flowers bloom better when you talk to them." Napangiti si Alexander. "And do they answer?" Napatawa si Sofia. "Hindi naman po." "But somehow..." "...they bloom." Tahimik na napangiti si Alexander. "She's different..." Hindi niya maipaliwanag kung bakit.

Pagkapasok ko ay sumalubong agad sa akin ang iba't ibang kulay at klase ng bulaklak. "Good morning ma'am." Bati muli ng isang babae na nakauniporme ng floral. Nginitian ko na lang ito at tumingin na sa ibang direksyon, natatawa kasi ako dahil naalala ko sa kanya si Maria mahilig kasi 'yon sa floral. Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan.

“Bakit? Ano bang gusto n’yong marinig, sir? Na wala akong nararamdaman? Na kaya kong tumayo rito na parang wala lang? Kahit sabihin ko ang totoo, anong mangyayari? Wala namang tamang sagot!” Natigilan siya. Parang may gustong lumabas sa bibig niya pero pinipigilan. Hanggang sa mabasag ang boses niya. “What if I don’t want you to leave?” Halos tumigil ang mundo ko. Pero biglang sumagi ang boses ng ina niya sa isip ko—malamig, elegante, at puno ng babala. “Flowers bloom best in the right season. Some thrive. Others wither, no matter how much you tend them.”

tanong ni Anikha, kunwaring walang ideya. Itinuro ni Cress ang bouquet. “From someone who apparently knows I skip breakfast.” Napatawa si Anikha. “Si Arc?” Ngumiti lang si Cress, hindi umamin pero hindi rin itinanggi. “White tulips?” patuloy ni Anikha habang inaamoy ang bulaklak. “Wow, hindi na subtle, ha. You know what that means, right?” “Yes. Forgiveness.” “And new beginnings,” dagdag ni Anikha na may malikot na ngiti.

Isa na namang palumpon ng mga bulaklak. Hindi tulad ng mga rosas na madalas ipadala ni Dylan, ngayon ay halo-halo ng mga sunflower, daisies, at tulips. Maliwanag at masigla, ang ayos ng mga bulaklak ay parang sumisigaw, "Nais kong magpasaya ka." Kasama nito ang isang sulat. “Good morning, beautiful. Just a little reminder to start your day right. -D”