Blossom Quotes Novels & Stories

The flower is just too beautiful and I can't help myself. "It's Juliet Rose. They are exquisite, just like you." Tugon nito sa akin. Napangiti naman ako. The flower is indeed beautiful. It made me feel like, I am alive again for some reason. ©️charmaineglorymae

"Don't be sorry. It's my fault. Now, let me introduce myself." Her voice echoed in the whole place as the trees started to dance and the flowers bloomed. Petals of various flowers appeared from nowhere, dancing with the flow of the wind. Seconds later, a gigantic pink rose bud appeared in the middle of the forest. The petals danced around it, and as it opened, the petals turned to sparkling dusts.

Gustong iwasan ni Wotan ang pag atake, ngunit pinalibutan siya ng ilang Quasi Acmean, na pinipigilan siyang makatakas. Sa sandaling iyon, ang Sacred Blossom ay dumausdos patungo sa larangan ng digmaan at lumipad sa itaas nila. Ang magandang Sacred Blossom ay biglang nalaglag at naglabas ng hindi kapanipaniwalang pwersa na bumalot sa paligid. Kahit saan ang pwersang dumaan ay napawi.

sabay hagikhik sa sinabi niya. "The rose petals are lacy and delicate. Their beauty never lasts it stays hangga't hindi nalalanta but their thorns remain. Mahihirapan ka munang makamtam ang kagandahan ng bukaklak ng rosas hanggang ang mga tinik nito ay naroroon pa rin. You're just like that rose darling. Your thirteen now at lalo ka pang gumaganda anak how I wish I still be there to witness your graduation." ngumiti siya sa sinabi nito.

Ang sabi ni Blossom. Nagbuntong hininga si Cherry at tinanong niya, “Ano ang iniisip mo? Mga babae tayo na walang pwedeng asahan, at pupunta tayo sa Cape Consortium para sa isang interview. Kapag napunta tayo sa isang gulo, sa tingin mo ba ay iisipin ng Cape Consortium na tanggapin tayo?” Nabigla si Blossom dahil hindi niya naisip ang tungkol doon. Gayunpaman, pinilit niya, “Paano naman siya? Hindi sila mukhang mabuting mga tao.”

Hindi naman gaanong kalawak ang hardin—sakto lang, katulad ng sukat ng fountain. “Kaya pala kanina ang bango ng sumalubong sa akin. Kayo pala ’yon?” sabi ni Elvis sa mga rosas. Iba’t iba ang kulay ng mga ito—may black rose pa na ngayon lang niya nakita nang personal. “Ang ganda mo, at ang bango pa. Alagang-alaga talaga kayo, no? Ang sarap niyong pagmasdan,” masayang wika niya.

Gano’n rin kasi ang ginagawa niya sa’kin kapag malungkot ako. “Isipin mo nalang na parang bulaklak ang buhay. Nagsisimula sa maliit at mumunting halaman hanggang sa lumaki ito at maging makulay ito. At times where the blooming starts, that’s where the challenge becomes harder. Hanggang sa dumating ang oras na hindi na ito naaalagaan at nahuhulog na ang mga petal nito.” Her voice was convincing, it was a like a mellow tune of a calm song I’m sure I’ve heard somewhere. Kakaiba ang boses niya sa madalas na naririnig ko kapag nakikipagkwentuhan siya sa mga kapitbahay. It was like she’s saying these out of an experience that she’s been discreetly bearing.

"I-I love you Tintin... I love you so much..." BLOSSOMHUES💙