Breath-taking Novels & Stories

Irina POV Pagkababa namin ni Boss Ravi sa sasakyan, agad akong napahinto sa nakita ko. Sa likod ng malawak na gate, bumungad ang isang beach resort na napakalaki at napakaganda, malalawak ang garden na puno ng makukulay na bulaklak, mga coconut tree na pantay-pantay ang pagitan, at sa dulo, tanaw ko na agad ang mala-kristal na dagat na kumikislap sa ilalim ng araw. Ang hangin dito, grabe, sariwa at mapapakanta ka talaga ng song ni Taylor swift na ang title ay August, talaga namang salt air ang eksena dito.

The moment I reached the edge, my breath hitched. Napakaganda ng tanawin sa harapan ko. The vast stretch of mountains rolled endlessly, bathed in the soft silver glow of the moon. Below, a river snaked through the dense forest, its surface shimmering like a trail of fallen stars. The sky was clear, filled with a blanket of twinkling constellations, and for a moment, everything felt… still. I hugged myself, letting the silence sink in. This was the kind of quiet I craved. No pretentious games, no suffocating expectations—just me and the vastness of nature, reminding me how small my problems were in comparison.

Maraming bulaklak at magagandang dekorasyon sa paligid. Ang papalubog na araw ang nagbigay kaaya-aya sa paligid. And it was breathtakingly beautiful! Katamtamang lakas ng hangin ang pumapalibot sa katawan niya which is natural and refreshing. First time niyang maka-encounter ng ganitong event.

Chapter 30 I'm looking at the place with awe. This rooftop was amazing every place was full of flowers. Chase really prepared this much, huh. Nakatayo pa ako, nakatingin sa magandang view. Ang ganda ng ilaw sa ibaba. The cars are moving, the lights from evey house is glowing and it's pretty. "Why here?"I looked at Chase who was super silent. Kanina ko pa siya napapansin. He pursed his lips and breath. "Try something new, I think?"

He is breathing heavily and beads of his sweat are starting to fall on the ground. We stop walking nang ang itim na van kanina ay pumarada sa harap namin. We looked at each other, we are both panting, naramdaman ko na rin ang nanghihina kong tuhod dahil sa pagtakbo at sugat na parang gusto na nitong bumigay. He tilted his head as a sign of defeat. Lumunok ako. Ang mga naghahabol sa ‘min kanina ay nasa harapan na namin.

Napahiwalay pa ako sa hawak ni Blake para takpan ang bibig ko dahil sa sobrang pagkamangha. This... this is so mesmerizing! I feel so lucky to witness this kind of beauty! Marami kasi ang may pangarap na makakita nito at iyong iba, alam kong bumabyahe at itinataon ang flight par makakita nito. Pero ako? Unexpected! I know there is a danger outside the Earth behind this masterpriece but wow... I'm speechless! My heart is racing because it's happy!

Desisyon na labis kong pinagsisihan. I shouldn't pull that chivalry shit with a creature like Bree. She's dangerously breathtaking. Her flawless skin, long curtain hair, delicate feature, and innocence made the annoying organ in my center clench. I didn't even realize that I'm holding my breath the whole time na binibihisan ko siya.

Hindi katagalan, isang malamig na simoy ng hangin ang tumama sa kanyang mukha, at agad nabuhay sa harap niya ang eksena. Sa sandaling ito, nakatayo siya sa gitna ng magandang kabundukan ng Yorkshire Hill. Sobrang linaw at asul ng langit, at ang mga bundok ay sariwang luntian, at ang mga dumadaan na puting ulap ay parang abot kamay. Hindi lang na may sobrang lagong Mother of Pu’er Tea sa tabi ng Heavenly Lake, ngunit may iba’t ibang mga bulaklak din dito. Ang repleksyon ng asul na langit, puting ulap, at luntiang bundok ay kumikinang sa ibabaw ng Heavenly Lake, gumagawa ng isang napakagandang eksena na hindi kayang maipaliwanag gamit ang mga salita.

Nagkibit balikat na lamang ako nang tinalikuran na niya ako pero bakas ang ngiti sa bibig niya kahit na kabilang bahagi lamang ang nakikita ko. Hindi na ako nagkomento pa at nagpatuloy na sa paghakbang. "Wow!" I exclaimed in amazement when we finally reached the mountain he was talking about. After an hour of walking difficulty, it all paid off. It's all worth it because of the dainty spectacle when you reach the altitude of the mountain. The view is so damn captivating, refreshing, and very wondrous. But there are no exact words to describe nature.

Sabay muwestra ng kamay ng peace sign. "W-Whooah! iIto ba iyon? ani Jamir na kitang-kita ang paghanga sa mukha dahil sa kagandahan ng paligid. Nakatunghay ito sa waterfalls na may dalawampung metro ang taas. Napakaputi ng tubig na nanggagaling sa itaas. At ang malalas na lagaslas nito na tila may sariling ritmo ay napakasarap pakinggan. Pagkababa naman ng tubig nito ay alanganing kulay berde at asul na ang kulay nito. "Breathtaking," dagdag pa nito.