Let Everything That Has Breath Novels & Stories

tanong ni Grayson. Tumango siya ng mahina. Maingat siyang pinainom ni Grayson. Nakadalawang lunok lang siya at feeling niya ay parang malulunod na siya sa biglaang palpitation. Muntikan na siyang masamid. “Just breathe. Follow me...” sabi ni Alexa nang makitang nahihirapan na naman siya. “Inhale slowly for two seconds, then pucker your lips out, then exhale for four seconds. And repeat. Can you follow me?”

Tinalikdan ni Blythe ang negatibong ideyang pumapasok sa kaniyang isipan, sinikap niyang kumalma at imbes na mag-isip ng masasamang bagay ay umusal na lamang siya ng panalangin. Nasa proseso pa siya ng "inhale— exhale" nang sumulpot muli sa kaniyang harapan si Love. Aso na itong muli, may apat na paa at mabalahibong katawan. Umuklo si Blythe para buhatin ito at ilagay sa may kama, paulit-ulit niyang hinaplos ang malambot at mabango nitong balahibo.

Huh! Huh! Huh… (mabigat na paghinga) “Halos kapusin na ako ng oxygen sa bagâ, at sa bawat paghinga ko ay sumasabay ang aking katawan. Nakabaluktot ang katawan ko habang ang dalawang kamay ko ay natukod sa aking mga tuhod. Tagaktak na ang pawis ko at nagkalat na rin ang ilang hibla ng buhok ko sa aking mukha.

BABY (SPG-RATED 18+) Braden suddenly gasped when I started to caress his wide chest. Nakaupo na ako sa island counter habag suot na naman ang t-shirt niya. We just done it, and here I am, teasing him again.

Chezka pov Lumipas ang isang taon. Labindalawang buwan ng pagbabago, paghahanda, at pagtitipon ng lakas ng loob. Nang bumaba ako sa sasakyan sa tapat ng aming bahay, tila ibang tao na ang aking nakikita sa salamin ng bintana. Wala na ang dating Chezka na mahiyain, payak, at laging nakayuko. Ang babaeng nakatayo ngayon ay may matatag na tindig, may kislap ng talino sa mga mata, at may kumpiyansa na hindi ko kailanman naramdaman noon.

“Is she still breathing?” Yung lalaki na parang di tao at mala-anghel ang mukha niya ang tumampad sa aking paningin. Ang matatangos nitong ilong at noo na pinagpapawisan dahil sa pagba-bike nila. Ang gwapo talaga niya. Ang labi nito na sarap ilagay sa i*******m. “Her breathing is fine.” Deklara niya. Lagot.

Huminga ako nang malalim kahit nanginginig na ang buong katawan ko. "Inhale..." Pumikit ako. "Exhale..." Mabagal kong ibinuga ang hangin. Muli kong narinig ang boses niya. "That's it, wife. Keep breathing. Papunta na ako." Sa kabilang linya, malinaw kong narinig ang mabilis niyang mga hakbang. Parang tumatakbo siya. At sa simpleng tunog na iyon, kahit papaano ay nakaramdam ako ng kaunting kapanatagan.

Every breath feels borrowed. I swim deeper, eyes wide. Coral blooms like underwater cities—spires of pink, orange, and violet. A stingray flutters beneath me, graceful as a silk scarf in the wind. I break through the water, gasping—not from exertion, but emotion. That was so beautiful!

sigaw ko, ang boses ko ay basag at puno ng desperasyon. Tanging static ang sumagot. Walang yabag ng paakyat, walang ubo, walang pamilyar na boses na magsasabing 'Elena, okay lang ako.' Ang tanging naririnig ko ay ang sarili kong mabilis na paghinga sa loob ng oxygen mask.

Bukod dito, iba ang papet na ito sa mga nauna. Isa na itong pisikal na katawan. Hindi na kailangan ang espirituwal na mata. Kahit ang mga ordinaryong tao ay nakikita ito gamit ang kanilang mga mata. “Rawr!” Umugnal ang dambuhalang wraith puppet. Malawak na bumuka ang bibig nito, umaagos pasulong ang itim na hangin. “Ahhhh—” “Ano sa mundo iyan?!”