Buen Viaje Novels & Stories

“Life goes on.” Pinag-aralan ko ang mukha ng kapatid ko. Si Via ang laging carefree, parang lahat ng relasyon ay summer fling lang. Pero ngayon… ibang Via ‘to. Hindi ako sanay na makita siyang nasasaktan. “You know, pwede naman ituloy,” sabi ko, kaswal ang tono. “Sa Avelino, mas madali pa ang pumunta ng Europe kaysa mag-drive sa Light Flame. Isang private jet flight lang, solved na.”

Mukhang unti-unting naglalaho ang tahimik na bakasyon na nasa isip niya. 'Farewell, peaceful vacation!'

sagot ni Third, sabay saludo. "Mabuti naman. Sige na. Bye bye na sa inyo. Ingat kayo sa biyahe. Kitakits na lang bukas sa school." Paalam niya sa mga kaibigan namin at pumasok na siya sa loob ng sasakyan. "We have to go, bro. Ingat kayo sa biyahe," dagdag ni Yvo na tinanguan ko lang habang pasakay na rin sila.

Napatawa na rin ito sa sinabi ko. Naturuan ko na kasi s'ya ng mga basic Filipino words. Like kumusta, salamat, mabuhay, maganda at guwapo. Balak ko nga sana s'yang pag-trip-an kaso baka pagsisihan ko sa huli kaya huwag na lang. "Okay, I gotta go," sabi na lang nito pagkakuwan. "Yeah, me too. See you tomorrow," "Good night,"

Hello Le, pwedi ko bang makausap si Zaile? “Hello Papa, are you in the Airport now?" Oo anak nasa Airport na si Papa I'm waiting for my flight. Kumain ka ng marami at magpakabait ka palagi huh. “Noted papa, don't worry I'll be good all the time. Wishing you a happy journey, Bon voyage!" May your journey be as amazing as the destination ahead. Stay safe and always take care of yourself papa. And don't forget to send my hug and kisses to mommyla.”

Naka business class flight ang magkaibigan kaya kompartableng-komportable ang mga ito kahit mahaba pa ang biyahe. “Let’s go to Spain, I have a friend who lives in Barcelona and he invited me there. Gusto kong samahan mo ako pagpunta ko roon,” masayang pagbabalita ni Roman kay Eunice, isang hapon iyon nang dumating ito sa bahay niya, pagkatapos ng trabaho ay dumiretso ito kay Eunice.

Inilibot ko pa ang paningin ko sa buong lugar, hanggang sa makita ko na rin ang karatula. "Bienvenida a hacienda Mejia" Finally! We're almost there! Cant wait to hug my lovely nanny.

mahina ang tinig na wika nito sa kanya. "Bakit? Sa tingin mo ba ay bubuhayin pa kami ng taong iyan kapag natagpuan na niya ang hinahanap niyang kayamanan?" nakaismid niyang sagot dito. Napahugot ng marahas na buntong-hininga si Alex. " I promise I will let all of you go home safe and sound after this journey," ani Alex pagkatapos ay bigla na siyang tinalikuran. Naiwan siyang naguguluhan sa mga mga inaakto nito. Bakit parang concern ito sa kanila? Hindi ba't isa ito sa mga taong dumukot at nagdala sa kanila sa lugar na iyon?

umiiyak kong bigkas. "Gusto mong mangibang bansa ganoon ba? I think mas magandang idea iyan. Pwede mong gamitin ang private plane natin para hindi ka mahirapan sa biyahe." nakangiting sagot naman ni Lolo sa akin. Kaagad akong umiling

"See you soon, bestie. It was nice chatting with you. I will send your regards to my husband and also to Lukas. Have a safe trip." "Tang ina mo Lea! PAKAWALAN NIYO KAMI DITO!"