Bon Voyage Quotes Novels & Stories

] Sabi ko sakanya. [Good, malapit kana umuwi sa Manila.] Sabi niya at tumango ako. [Hindi ko sure kung dalawang linggo pa or last na 'to.] Sabi ko sakanta at napatango nalang siya. [Bye for a moment, we're here na.] Pag papaalam niya saakin. [Sige, have a safe trip.] Sabi ko at ibinaba ang tawag. Edi sige, sana all nakakapag Borac. Sana all may passport, sana all lang.

AVA OLIVIA LEVESQUE NAPA TINGIN AKO SA MAGANDANG dagat ng makarating kami sa kwarto na pag stay-in namin dito sa Boracay. “Mabuti at sumunod ka..” napa lingon ako ng marinig kong nag salita si Boss Flame. Agad akong yumuko bilang pag galang dito. “Kayo po pala, opo kahit minsan lang gusto ko makapunta sa ganito..” magalang kong sagot.

naputol ang biro ko nang biglang sumigaw si Maricar mula sa dagat. “Ate Jas! Kuya Jacob! Tara na! May banana boat ride!” Sumunod naman agad sina Mateo at Matias. “Let’s go! Sabay-sabay tayo!” “Walang takbuhan, ha!” sigaw ni Jasmine habang hinahabol si Ellie, sabay tawa. “Hay,” buntong-hininga ko habang naglalakad kami papalapit sa tubig. “Ito na yata ang pinaka-honeymoon na may audience sa buong Boracay.”

KABANATA 176 Kinabukasan ay huling araw na ng cruise trip namin kaya naman todo picture ako sa bawat sulok ng ship. ”Bakit parang pinagbagsakan ka ng langit at lupa, love?” tanong ni Colton ng makalapit sa ‘kin habang dala-dala ang tray ng pagkain namin. ”I’m gonna miss this trip so much,” malungkot na saad ko sa kanya.

At sa gitna ng malawak na dagat, malamig na hangin, at kumikislap na mga bituin sa langit, pakiramdam ko ay posible nga ang lahat. Nagpatuloy ang gabi sa masayang kwentuhan, lambingan, at mga pangakong pareho naming gustong tuparin. At habang dahan-dahang umaalon ang yate sa gitna ng karagatan, alam kong isa ito sa mga gabing hinding-hindi ko makakalimutan. Isang gabi ng adventure. Isang gabi ng saya. At isang gabi na nagpapaalala sa akin na ang pinakamagandang paglalakbay ay hindi tungkol sa lugar na pupuntahan—

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Nabaling Naman Ang atensiyon ko dahil sa pagtawang ni Mildred sakin, ngumiti naman ako sakaniya. " Hapon na, masyado ka atang nasiyahan sa panaginip mo" pabiro kung sambit " Inaantok Kasi ako sobrang sarap matulog sa tabi ng dagat" wika naman nito " Tingnan mo ang ganda ng sunset" Tumingin naman si Mildred at ngumiti ito. " It reminds us that Good-bye is not always bad, it's also beautiful... A beautiful journey to start" sambit nito habang ngumingiti.

Alam niyang sobra itong nasiyahan sa kanyang kayabangan. Kaya kong panindigan ang sinabi ko, inis niyang sabi sa kanyang sarili. “Baka kapag nag-travel tayo sa moon, hindi na tayo makabalik.” Natatawa nitong sabi. Bigla tuloy siyang natigilan.”Hindi ba safe ang mag-travel doon?” “Mag around the world na lang tayo.” “Payag ka na?” naniniguradong tanong niya.

masayang sabi niya. Magkasabay kaming naglakad pabalik sa dagat ng kapwa nakapaa. Ramdam na ramdam namin ang pagbaon ng aming mga paa sa malambot na buhangin. Nakaka-relax iyon. "I didn't know there's a place like this here in this province," basag ni Kevyn sa katahimikan habang nilalandas namin ang gilid ng dagat. "Sa bawat lugar naman palaging may magandang tanawin, 'yon nga lang 'yong iba hindi pa nadidiskubre ng karamihan."

“Ang ibon na yon ay parang tao lang. Kapag masyado na pong toxic ang kapaligid sa ‘tin, magkakasakit tayo. Kung hindi man physically, pwedeng mentally at emotionally. It could be draining. Kaya mas mainam na umalis sa environment na ‘yon kaysa magkasakit ka.” That made her smile even more. “Ang dami niyo pong alam na words of wisdom, Manong.” Mahina itong natawa. “Marami na rin po kasi akong naging pasahero. ‘Yung iba, umiiyak at kinakausap ako lalo na kapag mahaba ang biyahe kaya marami na rin akong napapayuhan.” “Ganon po ba,” she said and nodded. “Can I ask another question?”