Hurricane In Tagalog Novels & Stories

Erika NAPABALIKWAS AKO ng bangon. Nagpalinga-linga ako sa paligid saka ko lang naalala na nasa bahay ako ni Juancho or should i say bahay 'namin' ni Juancho? Napabuntong hininga ako. Gusto kong maiyak. Ang bilis nag bago ng buhay ko. Last week lang masaya pa akong nakiki-party kasama ang mga kaibigan ko sa Manila. Until that fucking Marius barges in at my condo and harass me, and now im stock in this fricking house, married to a man i just slept last night.

Kasabay ng hagupit ng bagyo ay ang sunod-sunod at matatalim na kidlat na tila ba nagmumula mismo sa kaibuturan ng Bulkang Taal. Ngunit sa gitna ng aming palitan ng mga malalambing na salita—habang si Anthony ay akmang hahalik sa aking palad at ako naman ay handa nang magpakawala ng aking susunod na hakbang—isang biglaang pangyayari ang yumanig sa buong kapaligiran. CRACK-BOOM!

“Tsunami alert! Move away from the shoreline!” Hindi pa man nila naproseso, mabilis na dumating ang rumaragasang tubig-dagat. “Daryl! Tumakbo tayo!” sigaw ni Iris. Hinila siya ni Daryl papunta sa mataas na bahagi ng kalsada, basang-basa sila, halos madulas sa putik. Sa likod nila, inanod ng tubig ang mga bahay, kabilang na ang tinutuluyan ni Maya. Hindi kinaya ni Iris ang panaghoy ng mga tao sa paligid. Nagdilim ang kanyang paningin.

"Kung inaakala ny'o na matatalo ninyo ako gamit ang mga laruan n'yo ay nagkakamali kayo. Hindi ako naging susunod na magiging hari para lang sa wala!" Iyon lamang at sinuntok niya nang malakas ang lupa. Sa isang iglap, ang impact ng suntok na iyon ay nagdulot ng malakas na hangin na may kasamang apoy at natamaan ang mga nakapaligid sa kanyang kalaban. "Ahhh!!! Tulonggg!!!"

Pambihira! "I'll leave now, okay? May aasikasuhin pa ako. Thank you talaga." Paalam niya. Tango naman ang naisagot ko. Habang palabas siya ng pinto ay hindi maalis ang ngiti mula sa mga labi niya. Ang saya niya. Sana lahat.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Hinagod niya naman ang likuran ko, “Shh, ‘wag kana umiyak. Ayaw na ayaw ko na umiiyak ka.” The hug lasted long at nang bumitaw na kami ay nakasandal lang ang ulo ko sa mga balikat niya at tumingala ako, “Mamaya na ang ball. I heard sa news na may bagyo daw na papasok mamayang gabi.”

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

"Hindi ako mahihirapang humuli. Kasi sila na ang lalapit sakin kusa." Talaga palang mayabang s'ya. "Hindi ko nabalitaang may namumuo palang masamang panahon? Parang may malakas na bagyo. Bagyong Monti, signal number one hundred." Sarkastikang sabi ko. "Crazy," iling na sabi n'ya.

He stiffened, the next thing I felt is the hot liquid squirted inside my mouth. Ang ganyang pangyayari ay tinatawag na storm surge o biglaang pag apaw ng katas sa bibig dulot ng pangakong sampung libong kasiyahan para sa bawat pagpupursige at pagsisikap ng isang Samantha Dela Vega. "Fuck, Baby! I'm so sorry, I wasn't able to hold it." He looks apologetic and embarrassed but I just smiled sweetly at him. Pilya ko pa siyang kinindatan.