Going Away Novels & Stories

Ang petsa ng pag-alis ko na lang ang hihintayin ko. Lumipas pa ang isang linggo. Bukas ay aalis na ako. Kaya nandito kami ng mga kaibigan ko sa isang restuarant upang mag despededa party ko daw. "Bukas aalis ka na. Hindi ka na talaga naming mapigigilan?" "I am sorry, Katty, Marian. My decision is final. Siguro, para na din sa sarili ko. I want to move forward. Baka sa US ay makatagpo ako ng katahimikan."

I replied and grabbed a glass of wine. "Well that bids me goodbye." Napalingon ako kay Gavin ng seryoso niya iyong sabihin. "Huh?" "Discharge ka na today?" Tanong ng iba. "Yeah, I'll be leaving tomorrow. I'll be on Kentucky." Napalunok ako at nakinig lang sa sinasabi niya. "How about your family?" Tanong ko. "I decided to share my shares to my family, in that case I'll be safe and sound." Ngumiti siya at ibinaling sa akin ang tingin.

Heather politely nodded at the maid who's politely waiting for her. "Okay. Give me a sec." Inakbayan siya ni Yaya Belen at iginiya patungong pintuan. "Come on." "I will be gone for a week for a Doctor's Convention in Cebu. I expect everyone to get along well. Ayokong may mabalitaang gulo o away dito sa bahay while I'm away. Nagkakaintindihan ba tayo?" Diego, Heather’s Dad announced it in front of everyone pero iniiisip ni Heather na para sa kaniya ang babalang iyon. Mas lalo niya lang napatunayang tama ang hinala nang tapunan siya nito ng nagbabantang tingin. But on Diego’s perspective, he was eyeing Heather worriedly. He knew that his wife and daughter were not so nice with Heather.

Bakit ang malas ko naman ngayong araw na ‘to? May pinag-usapan pa sila ngunit hindi ko na sila pinakinggan. I started walking away from them without saying goodbye. Halata namang masyado silang abala sa pinag-uusapan nila kaya nakalimutan na nila ang presensya ko. Tinext ko nalang si Geli para sabihing uuwi na ako.

Ngunit hindi madaling tanggapin iyon. Ang balita ng pag-alis niya abroad ay dumating sa akin sa pamamagitan ng isang text mula kay Amalia. “Jayden will be leaving for the Fendi international expansion. He’s gone for the year. I’m so sorry.” Dito ko naramdaman ang lungkot na parang mabigat na ulap sa dibdib ko. Hindi lang siya basta aalis. Iiwan niya ang lahat—ang mundo, ang mga babae sa university, ang mansion, ang lahat ng iyon—at aalis nang may misyon.

Nag-iwan sya ng Food at Notes saying na lalakarin nya na ang tungkol sa pag-alis ko ng bansa. Nakaramdam ako ng hiya dahil parang naabala ko pa si Westly. Alam ko kung gaano ka busy na tao si Westly at para unahin nya ang pakiusap ko ay Sobra-sobrang hiya na ang nararamdaman ko. "kumain ka para magkaroon ka ng lakas. Ingatan mo palagi ang sarili mo dahil marami pang magmamahal sa 'yo. Always look forward and never look back. There's always time for healing." note ni Westly na iniwan.

I HEAVED a deep sigh into the air as I sadly stared at my desktop screen. Kanina ko pa hindi maintindihan ang nararamdaman ko. Hindi ako mapakali at ang kabog sa puso ko ay parang kakaiba. It’s been four days simula nang magpaalam sa akin si Midas na mawawala raw siya ng isang linggo dahil may importante siyang pupuntahan at gagawin. Four days, but I already missed him so much. When he told me he was leaving, I asked him where he was going. But just like he didn’t tell me what his problem was, he also didn’t tell me where he was going.

Protesta ni Janice. "Marami pa akong gagawin sa office. You knew naman my business trip ako." Aniya. "Basta huwag ka mawawala sa kasal ko bakla." Si Janice. "Sure, padalhan mo ako ng wedding invitation sa kasal n'yo." "Ofcourse kayo pa! Malakas kaya kayo sa akin." Ani Janice. "I'll really have to go na." Paalam niya sabay layas na.

"Anak, kahapon ka pa tahimik after natin mag dinner." "So what do you expect me to do? To celebrate? Hell no!" "Anak wala naman na kayong magagawa kaya celebrate it nalang." "We will find way." "Nga pala, I'll be gone for almost 2 weeks. May business meetings and proposals kami ng tito mo, I mean ng daddy mo for our company." "Wala akong daddy. Pero fine. Edi umalis kayo. Saan?" "States."

Naaalibadbaran kasi ako na makita ito. Kinuha ko ang cellphone ko ng magring ito. “Navy!” Nawala ang pagod ko ng marinig ang boses nito. “Paalis ako mamaya, Saddie. Pupunta ako ng Cebu for business trip. Hindi ako makakabisita sayo sa loob ng one month. Is that okay with you?”