Novel & Cerita Bukas Na Lang Kita Mamahalin

Massage na lang kita mamaya, babawi ako, pramis. "Huwag na. Matulog na lang tayo, para bukas ay marami tayong magagawa." "Okay. Dito ka muna, mi amor, papasok muna ako. Maghahanda ako ng makakain natin, just enjoy the view."

Ngiting totoo at masaya. Malaya na kami, hindi sa ganito ang inaasahan ko pero siguro ito talaga ang nakatadhana sa amin. Siguro ito 'yung tinatawag nilang acceptance na kailangan namin dalawa. Ang pagmamahalan namin ay wala sa kasarian kahit na, hindi kami ang nagkatuluyan. The End

Mahal na mahal rin kita Gilbert ikaw ang buhay ko. Wag kang mag pasalamat bhabe dahil yang pagmamahal ko ay walang katapusan hangga't buhay pa ako hangga't humihinga pa ako. Ikaw lang ang mamahalin ko bhabe. Nako maman ang sweet ng bhabe ko. Ang swerte ko dahil ikaw ang pinakasalan ko. Masayang nilakbay ang daan papunta sa masayang nilang honeymoon ng bagong kasal.

He badly did. Bakit kaya ganoon? Kapag nagmahal tayo, masaya tayo. Kaso pagdating sa dulo lagi na lang tayo’ng nasasaktan at umiiyak. Ilang trial pa ba para mahanap ang tao’ng para sa’yo? Iyong mamahalin at aalagaan ka, tatanggapin ang tunay na pagkatao mo.

Malayo man ang agwat ng aming edad pero hindi ito nagiging hadlang para patunayan kung gaano namin kamahal ang isa't isa. Ngayon nakahanda na akong harapin ang bukas dahil kasama ko ang lalaking inilalaan ng Panginoon para sa akin. Marami pa mang pagsubok ang maaari naming maranasan ngunit alam kong kayang-kaya namin itong lagpasan dahil tunay ang aming pagmamahalan.

At pakiramdam ko, kahit pa gustong gusto ko siyang maging akin ay hindi na ako karapat-dapat. Napailing siya dahil nakayuko lang ako. “Mahal kita pero sa tingin ko tama na. Minahal kita nang sobra kahit hindi mo ako nagawang mahalin pabalik… Maybe I still love you Lucas but for now, focus muna tayo sa mga sarili natin. Mahalin na muna natin ang sarili natin para kung darating man iyong tamang panahon at puwede pang maging tayo, wala ng dahilan para pigilan natin ang nararamdaman ng isa’t isa.”

Nasaan na pangako n'yang liligawan n'ya ko? Nasaan na 'yong hindi raw n'ya kaya na hindi ako makita? Nasaan na yung mamahalin n'ya ako araw-araw? Aaminin kong may iba na akong nararamdaman sa kanya, pero nangingibabaw pa rin ang galit at sakit dahil sa nangyari. Dinagdagan pa ng kanyang ina. Napabuntong hininga ako sa isipin na hinding-hindi na kami pwedeng magkita. Sa isipin na ang pagmamahalan na hindi pa nagsisimula ay kailangan nang tapusin.

Hindi na gaya ng Gati na para bang fling lang at ngayon malumanay at puno ng pagmamahal. Tinugon ko ito ng may halong pagmamahal din. Tumigil sya sandali sa paghalik at tinitigan ako bago nagsalita. "And this is what we called Make love not fling anymore. But in the first place, i claimed you because i like– no more than that. I love you." Pagkasabi nya nun ay siniil nya muli ako ng halik ng pananabik at puno ng pagmamahal na tinugon ko ito.

Ngayon ay iba na ang paraan namin ng pagpapakita ng pagmamahal. Hindi na kasing-init ng dati ang bawat sandali, pero mas malalim. Mas tahimik. Mas kampante. At mas totoo. Sa edad namin ngayon, sapat na ang isang mahigpit na yakap para maramdaman naming pareho na hindi pa rin nagbabago ang pagmamahalan namin.

"It will not happen to us, Babe... trust me!" "Sorry Babe.. huhuhu.. masyado akong naging childish! Di ko alam na nahihirapan ka na pala sa akin." "It's ok...parehas lang tayong first time sa ganitong relasyon kaya hindi pa natin alam ang gagawin pero one thing is for sure, we love each other and nothing can separate us... pinangako ko yan sa Papa mo." "Huhuhu!..." wala na cyang nasabi kaya umiyak nalang cya.