Burat Ng Binatilyo Novels & Stories

Natawa siyang nakatulog ito sa ng ganun lang pero naawa rin siya na nakatulog ito ng may luha sa mga mata. Inisip ng binata na total tulog naman ito eh pwede na niyang buksan ang ilaw at hindi na siya makikila.Nakalimutan ni Berting nang isang bagay. Kaya lakibg gula ni Berting ng buksan ang bombilya. dahil dalawang nakakasilaw na extra mega big size na bombilya ang bumulaga sa kanya.

biglang bulalas ng bata sa tabi niya. Nagulat siya sa tinuran nito at biglang nahabag sa batang nasa tabi niya. “Naku, malungkot nga iyan, bata. Bakit wala kang tatay? I mean, sumakabilang buhay na ba siya?” Nais tawanan ni Benedict ang sarili dahil pinatulan niya ang kuwento ng batang ito. Ngunit wala naman siyang magawa sa mga oras na ito kaya makikipagkuwentuhan na muna siya. Hindi niya rin maintindihan ang sarili kung bakit napakagaan ng loob niya sa batang lalaking ito at tila ba pamilyar sa kaniya ang mukha nito.

"Kahit isang libo lang. makauwi lang ako, sayo na itong rolex ko.. ibenta mo yan, mga 400k din yan..." "Talaga ate?" Nagliwanag ang mukha ng binatilyo. Hinubad nya ang relo at binigay sa binatilyo saka cya binigyan ng One Thousand. "Salamat ate ha... wala nang bawian ha.." tuwang tuwa sabi ng binatilyo. "Oo sayo na yan gamitin mo sa pag aaral mo ang pera... A-ahm my back door ba kayo dito na pwede ako lumabas?"

Basta, bahala na si batman. Sinimulan niyang pulutin ang maliliit na unan na nahulog sa sahig bago niya sinunod ang mga damit ni Taj. Balak niyang labhan na rin ang mga iyon. And again, bahala na si batman. Aja!

Muling isinalaysay ng binatilyo ang mga pangyayaring nasaksihan. "Dios ko si Yvone iyon" bulalas ni Lizel. Agad pinuntahan ni Lizel ang binata sa shop nito ngunit wala daw ito doon. Pansamantala ay umuwi muna ang dalaga babalik na lamang siya mamaya kapag nakauwi na ang binata. Matamang nagiisip si Lizel, sino ang mga yun alam niyang mayaman si Yvone ayun sa kuwento nina Bert at ni Intoy.

Nang nang may kumatok na bata sa bintana sa tabi ko ay kaagad ko iyong binuksan. "Pahingi pong barya," sabi ng gusgusin na bata habang nagmamakaawang tumingin sa akin. Kaagad kong binigay ang isang libo na buo sa bata kaya nanlaki ang mga mata niya. "Kapatid mo ba ang mga iyon?" tanong ko sabay turo sa iba pang nanlilimos. "Opo," sagot ng bata habang mangiyak-ngiyak na nakatingin sa isang libong binigay ko.

“Hayaan na ninyo siya dahil baka nagugutom talaga siya. Hindi naman porke’t mukha siyang mayaman ay wala na siyang karapatang maging matakaw. Dapat nga ay humingi pa tayo ng paumanhin sa kaniya dahil tinangka natin siyang pagnakawan,” saway ni Bernard sa mga kasama. Nang muling mapabaling ang tingin ng binatilyo sa batang babae ay sumilay ang isang matamis na ngiti sa mga labi ni Bernard. Subalit hindi rin nagtagal ang ngiting iyon dahil muling bumalik sa normal ang ekspresyon ng binatilyo nang mapansing nakatayo si Andrea sa kanilang harapan.

Dahil na rin siguro sa malamig na klima kung bakit magaganda rin ang mga balat nila. Napapansin ko na pinagtitinginan rin kami ng mga taong nandito sa birthday celebration ng anak ni Kuya Roly. Nahuli ko pang nakatitig sa akin ang isang binata na halos kasing edad lang siguro ni Messiah. Abala ito sa pag-inom ng juice na hawak niya habang nakatitig pa rin sa akin. Gwapo ang binatang ito at chinito.

Sa maliliit niyang mga paa wala nang oras para makatakbo siya Napahawak nalang nang mahigpit ang batang lalaki sa Jar niya. “Hey.” Wika nang Binatang nagligtas sa batang lalaki habang karga-karga ang bata. Nagmulat nang mata ang batang lalaki saka napatingin sa mukha nang nagsalita. Ilang sandaling nakatitig ang batang lalaki sa Binatang nagligtas sa kanya.