Burat Ng Binatilyo Mga Nobela at Kwento

Nararapat lamang na ang kumpanyang iyon ay bansagang pinakamalakas na halimaw sa mundo na may libu-libong galamay na kayang lumikha ng maraming subsidiary na tiyak na mabilis na uunlad. "Ginang, huwag kayong mag-alala. Hindi madaling mapabagsak ang batang master, maniwala kayong babalik din siya agad," wika ni Bernard. Nahuli niya ang pagkabalisa ng kanyang batang ginang mula sa salamin na nasa itaas ng kanyang ulo.

Walang bakas ng kahit anong yabang na para bang nagtuturo lang talaga siya sa mga nakababata niyang kapatid. Samantalang ang dalawang binatilyo naman ay nakatulala nalang kay Sabrina. Ngayon lang sila nakakita ng ganun kagandang babae na naghuhukay ng lupa! “Miss, bakit ang dami mong alam sa lupa na para bang….” Biglang natigilan ang binatilyo sa pagsasalita dahil nahihiya siyang sabihin ng malakas.

malungkot na sabi ng katulong. Alam ko naman na walang mabibilhan ng binatog. Pakulo ko lang ito. I need to convince them na naglilihi pa ako. Ang ginawa ko ay umiyak ako kunwari at kunwari ay Gustong-gusto ko talaga na kumain ng binatog. "Gusto ko nga ng binatog, eh! Gusto ni baby yon! Ayaw niya ng iba at nagugutom na raw siya." nag asta ako na parang bata na nag-tatantrums kasi hindi nabili ang gusto.

"I'M SORRY, Gael pero alam naming ikaw lang ang magpapalambot sa anak namin kaya pinapunta kita rito. Sigurado akong makikinig siya sa iyo," bungad ni Gilberto kay Gael nang makapasok siya sa malaking bahay ng mga Lopez. Hindi man niya gustong pumunta roon at makita si Tallulah, wala siyang magawa dahil sa request ni Gilberto at sa pag-aalala niya para sa bata. Nalaman kasi niyang hindi raw kumakain at lumalabas ng silid si Tallulah at marahil dahil iyon sa nangyari sa boutique nang nagdaang araw na labis niyang kinagalit.

Isang binatilyo na medyo kalbo ang ulo ang sumalubong sa kanila. Hindi siya gaanong gwapo, at ang kanyang pigura ay hindi rin pasok sa standards nila. Ang kanyang buong katawan ay natatakpan ng mga luxury brand, at may malalaking gintong singsing sa kanyang mga daliri. Mamantika din ang mukha niya. Malinaw na isa siyang upstart. “Tingnan mo ang sarili mo, Mr. Burton! Ngayong narito ka na, kailangan mong magbihis ng naayon sa katayuan mo!"

sabi ni Perla. "Dada...dada..." sabi ng bata na sabay takbo kahit nakahubo at pakayap ang kay na nagpunta kay Darwin. Ewan ng binata pero bigla na lang siya umupo sa kinatatayuan at inilapad ang dalawang kamay para salubungin ang yakap ng paslit na nakangiting papalpit na sa kanya.

Ibinigay ng binata ang pera kay Bertold. Nahiya si Bertold sa pagiging publiko na pinapahiya ng batang ito sa harap ng napakaraming pares ng mga mata. Ang nakatikim sa kanya ay ang katotohanan na siya ay kumuha pa rin ng pagkakataon na mapunit ang damit ng kanyang babae. Gaano katindi ang itinuro niya nang malakas na ang kanyang babae ay nakasuot ng murang damit na kumatok!

Balewala rin sa binata ang hirap, malaki kasi ito kaya kada-ulos nito at galaw ay nauuntog ito sa bubong ng kotse. Kinagat ni Yuri ang labi para pigilin ang sarili na huwag mapasigaw sa sarap— Pero hindi niya napigil ang sarili ng dumapa ang binata, hinawakan nito ang tiyan niya, hanggang sa makarating ang kamay nito sa buod ng pagkabábáe niya at nilaro ito.

Nanlalaban ito ngunit dahil sa mura at maliit na katawan nito ay natangay ito. Sa pagkataranta ni Liberty, hindi na siya nakapag-isip at dali-dali ang naging paglapit sa mga ito. “Saan niyo dadalhin ang bata?” tanong niya sa dalawang lalaki na may takip ang mukha. “Anak ako ng mayor, Ate! Kalaban po sila ng papa ko!” sabi pa ng bata. Ganoon na lamang ang malalim na paglunok ni Liberty nang makita ang patalim na dahan-dahang inilalabas ng mga ito.

"Bakit, Elara?" "Ang anino... hindi siya namatay," sabi ng bata, ang kanyang boses ay may halong takot. "Inabsorb niya ang Rebirth code bago siya lumubog. Ang dagat... hindi ito kumuha ng buhay. Nagbigay ito ng bagong anyo."