By The Rivers Of Babylon Novels & Stories

*******PAG BABALIK TANAW ******** " 40 taon ng nakalipas nuong nag karoon ng matindi at madugong labanan sa pagitan ng bayang LIBANIA at VIRGANIA. Habang abala ang lahat sa digmaan ay tumungo kami ng aking mga kawal nuon sa hangganan ng LIBANIA ang pook na papasok sa kaharian ng BABELONIA upang suriin pa ang pook kung may natitira pang mga Libanag, subalit sa gitna ng pagsusuri sa pook ay nakarinig ako ng iyak ng isang sanggol kaya naman agad kong pinuntahan ang kinaroroonan nito upang alamin kung anu nga bang naroon. At dahil sa pagsisiyasat ay nakita ko nga ang isang sanggol na nakabalot sa mamahaling tela at nakalapag lamang sa kabatuhan, kaya naman kinuha ko ito upang kupkopin bilang aki

Nawala na ang antok ko kaya makikipaghuntahan na lang muna ako sa kaniya. “Binilin ko na rin talaga kay River na kapag maaga akong nawala sa mundong ito ay huwag kang iiwan dito sa bahay. Sinabi kong samahan ka niya rito kasi alam kong mas magiging magkikilala pa kayo ni River. Tulad ngayon, naranasan at nasaksihan mo na kung paano siya magkasakit. Naisip ko kasi, kung magkakaroon siya ng bagong babae sa hinaharap, baka bigla siyang iwan nito kapag naranasan niya ‘yung ganitong tagpo ni River. Baka isipin niyang baliw si River. Hindi maiintindihan ng ibang tao si River. Baka kapag nakita nilang nilagnat ito ay ma-turn off agad sila. Kasi, nakita mo naman kung paano siya lagnatin ‘di ba? Grab

"What now spoiled brat huh?" At tuluyan na rin akong umalis sa ibabaw niya. Di ko naman alam kung ano ang nakain ng babaeng ito at para siyang natuklaw ng ahas sa itsura niya. Di ko na rin pa pinakinggan ang sinasabi pa ng babaeng daldal ng daldal sa mic. Mabilis akong bumaba sa center stage at tinungo ang mga siraulo kong kaibigan.

"Look at your self, isang kathang dukhang handang gagawin lahat upang umangat sa Buhay!" Huminto ang mundo ko sandali nang mag nagsalita sa aming likuran. Napataas ang kilay ko dahil sa kapal ng mukha ng babaeng ‘to. Dahan-dahan akong tumayo. Pero ramdam ang bigat ng bawat hakbang ko habang papalapit sa kanya. Parang isang leon na sinusukat ang biktima.

sagot ko. Oh and how can you just walk away Was it something that I said I see only black and white You see green and red You believe in miracles Water into wine I'll believe when it makes the New York Times Does the moonlight shine on Paris After the sun goes down If the London Bridge is falling Would anybody hear a sound If you follow that sunset will it ever end Does the moonlight shine on Paris will it ever end Du ru rum du ru rum du du

Nobody knows Just why we're here Could it be fate Or random circumstance At the right place Mas lalong umingay nang magsimulang kumanta si Zephaniah. Bagay na bagay ang paos niyang tinig sa kanta ng Rivermaya. I can't help but admire how far they've improved. At the right time Two roads intertwine And if the universe conspired To meld our lives To make us Fuel and fire Then know wherever you will be So too, shall I'll be

Kabanata 51 Nagsipalakpakan ang mga tao paglabas ni Tyler na may dalang microphone. Wise men say Only fools rush in But I can't help falling in love with you The place was dim and there was a light that is being spotted to him. Shall I stay? Would it be a sin If I can't help falling in love with you? He is slowly walking towards me while he is singing so softly. Like a river flow Surely to the sea

nakita ni Iyah na hinalikan ako ng letseng babaeng 'yon! Ang masama pa ay hindi ko na nahabol si Iyah dahil sa kapipigil ng babaeng ito at hindi narin ako kinausap pa buong maghapon. Kahit hanggang sa mag-uwian na ay tuluyan niya na akong hindi kinausap. Sa inis ko sa babaeng iyon ay hinigit ko siya sa dulo sa likod ng building na walang tao. "Ito ang gusto mo?"

Pero ngayon, ang tanging nararamdaman niya na lang kapag nakikita ito ay purong pait at sakit. Pilit niyang pinigilan ang luhang nagbabadyang tumulo. "River, sabi nga nila, huwag mong gawin sa iba ang ayaw mong gawin sa'yo. Magkaiba tayo ng mundo. Kasalanan ko na pinilit kong pumasok sa mundo mo at sobrang mahal ng naging kapalit nun. Bumitaw ka na. Pakawalan mo na ako at papakawalan na rin kita. Pwede ba?"

Sinasabayan niya ang tugtog na may pamagat na Rivers of Babylon. Sumasabay na rin ang mga nasa gitna ng stadium. Dahil ayaw ni Andromeda na nasa harapan at sa gitna siya ay matamlay na sumasabay sa instructor. Taas-baba lamang din ang kaniyang mga kamay na hindi gumagalaw ang kaniyang mga paa. Ang totoo, ay ayaw niya sa tugtog at wala siya sa mood.