Novel & Cerita Call My Name And I'll Be There

Kaagad rin siyang lumingon sa kinaroroonan ko kung kaya't nagtamang muli ang panginin naming dalawa. Wether it's Theo or nothing, I'm looking forward to meet you in person, Mr. John Smith. End of chapter

Sagot lang niya. Inabot ko ang phone ko sa kaniya para i-type niya ang number niya, kahit paano natuwa ako dahil may contact na ako sa kaniya. "Please, call me. Kailangan ko na agad malaman."desperado na sabi pa niya. "Ano pala name mo?" Tanong ko pa para i-save ko na ang number niya. "Kobe." Sagot lang niya.

tipid kong sagot tapos ay umalis na doon. Narinig ko ang pagtawag nila sa pangalan ko, pero nagpatuloy lang ako sa paglalakad na parang walang narinig. Maybe I cannot say anything, but I want them to know that I was here for them whenever they need me.

Panigurado, nakalimutan na niya siguro ako. "Thank you for assisting me today- what is your name again?" she asked. "You can call me Thea. Maikli kong sagot sa kanya halos hindi na ako makahinga kasi baka mapansin niyang nangingilid ang aking luha. After I told her about sa next process ay na tapos rin ang call namin. I emailed my team since I am also the Team leader but nag h-handle parin ako ng call. May gagawin pa nga sana ako pero...

sabay naming sabi kaya tumango-tango ako. "Sige, tatawagan ko na. Pero balitaan mo pa rin ako," sabi ko bago ko binaba ang tawag. Napalunok naman ako bago nanginginig ang mga kamay na tinawagan ang number ni Everett. Ilang beses muna 'yong nang-ring bago niya sinagot. "Mr. Gunner," bungad ko bago ako napalunok. "I'm in the middle of a meeting. Make it quick," sabi niya sa kabilang linya kaya bumuntong hininga ako bago ko sinabi ang pakay ko.

“Yes, hello? This is Andres Domingo spea—” “Alam ko,” Naputol yata ang dila ko nang makilala ko kung sino ang kausap ko ngayon. “Sir?” Napalinga pa ako sa paligid ko. “Meet me at the parking lot,” aniya. Tatanungin ko pa sana siya kung bakit pero agad nang naputol ang tawag niya kaya napatingin ako sa screen ng cellphone ko. I-save ko na nga ang number na ito para hindi na ako nag-iisip kung sino siya. EmergenSir. That’s the name that came up to my mind. Tutal, lagi kong iniisip na emergency si Sir kaya hayan ang naisip ko. EmergenSir.

Thank you. "Oh sucks, that's my name." I exclaimed. Nagmamadali akong isuot ang shades saka bitbit sa handbag na dala ko. " RN I have to go. I will call you when I reached there okay? Don't worry I will help you find Celine and your daughter...We'll find them soon, Neon, we'll find them..."

Ako ang bahala sa sarili kong laban para kay Carly. “Wait for my call tomorrow morning,” he said, which stopped me from ending the call. Deep inside my heart, I wanna know who he is and why he hates Trace. “Eight in the morning, I will call you. Answer if you want my help but disregard the call if you don’t need me. I won’t call you after that, Chloe. Just one call to know your decision if we will make a deal or not.”

“Mel.” Niyakap ko siya at saka bumulong, “Salamat, darling.” “You’re welcome.” Hinalikan niya ako sa may leeg. “And you can call me every time, okay?” Tumango ako at agad na tinignan ang cellphone. “I already saved our phone number in there. Mine, Mel’s, Cecille’s, Manang’s, and Mom’s number since she said she’ll going to talk to you. I already told you about that, right?”

Alam niya na marami pang trabaho ang naghihintay sa kanya sa araw na iyon. Kinuha niya ang kanyang cellphone dahil may naalala siyang tawagan. Nakakailang ring pa lang ay kaagad na may sumagot sa kabilang linya. “Hello Mang Natoy, paki-ready na ang sasakyan, pupunta tayo sa isang mall ngayon.”