Novel & Cerita Capitan Tiago

He is the face of Hacienda Escobar and he made it the sole living paradise on Earth. Bigla siyang natauhan at napabalik sa huwisyo nang biglang may kumalampag na yero, kasusunod nun ay ang sigaw ng isang may edad na lalaking tumatakbo. "Senyorito!" Paulit-ulit na hiyaw ng isang trabahante kaya napakunot siya ng noong lumingon sa gate ng mansyon. May kalayuan iyon pero dahil sa linaw ng kanyang mga mata ay nakikita niya na si Tibursio ang tumatakbo, may talukbong ng malaking plastik.

"Sigurado ka ha? Tell me if you don't feel comfortable." Tumango ako sa kanya sabay ngiti. I'm honestly not feeling any uneasiness. I'm completely fine. Wala akon nakikitang dahilan para kabahan o kung ano man. He just probability thinks I'm not used to this kind of attention. Or maybe he thinks I'll be culture shocked. "The boat is ready, Nic. Pero sabi ni Tito Mario, he can only carry 4 if we want to go in the middle." Caio came walking towards us and began to speak as he reaches nearby.

"Mr. Wolfgang, hindi niyo na po kami natatandaan?" “No. Get up. Hindi ako Diyos para luhuran niyo.” Inalalayan ng babae ang lalaki. "Pa, dahan-dahan." "Mr. Wolfgang, ako po si Jaime Nueva. A-Ako po ang dating Manager ng TICP sa Cagayan.”

dagdag na utos ni Emilio. “masusunod po boss,”magalang na tugon ng kanyang tauhan at yumukod bago umalis sa kanyang harapan. Lumagapak ang mga buto sa kanyang kamay ng maisip ang nangyaring kapalpakan sa isang groupo na nangdudukot ng mga babae. “You'll pay for this damage! Police Capitan Santiago!”mariin niyang bulong at napabuga ng isang marahas na hangin.

Naidilat niya lamang iyon nang may humila sa kanya patayo. Kaagad na ibinaling ni Gabby ang tingin dito. Sunod-sunod ang kanyang paglunok nang makita ang madilim na mukha ni Captain Mariano. “What’s that, Sergeant Billiagracia?” kaagad na tanong ng kanilang kapitan. “S-sir I—”

Napasinghap ang dalaga nang walang-awang ihagis iyon sa mismong dibdib ng tenyente. "Hindi niya kailangan 'yan." Isang malamig, malalim, at nakakakilabot na boses ang umalingawngaw mula sa likuran nila. Lumabas mula sa anino si Kapitan Niguel Arandia. Ang tindig nito ay parang isang hari ng mga halimaw na handang pumatay. Ang mapupungay nitong mata ay kasing-dilim ng gabi, at nakatutok lang ito kay Mateo.

“Shit! Ang kumplikado naman no’n, Tiyago.” “I know right,” buntung-hininga muli nito. Si Santiago Gael, ang pinakabatang bilyonaryo sa apat na magkakapatid na Verdaguer, isang computer genius, boy-next-door na may happy-go-lucky na personalidad. Kung hindi abala sa pc gaming, makikita syang nag-e-exhibition ng skateboard kasama ang mga kaibigang rich kids din. Napadpad sa isang malayong probinsya, matapos mawalay sa piling ng ina sa España. Umibig sa isang simpleng probinsyanang pamilyadang babae na mas matanda pa sa panganay nyang kapatid. Napilig nya ang ulo sa pilit nyang nilinaw na mga kataga sa kanyang isip.

He pulls the collar of the guy and walks fastly. He didn't deny, the Staff Sergeant nodded his head and a mischievous smile appeared to his lips. "He's charming, Cap." Napakibit-balikat ang Kapitan nang marinig ang papuri ng kaniyang kasamahan. They are the only girls of the group, the Captain Eleuthera Augustine and First Sergeant Piper Marasigan. "Your type?" simpleng tanong ng Kapitan na ikinasimangot ng kasama "I am appreciating the gift of God, Cap. I am contented with my boyfriend, cross my heart." She drew a cross to her heart.