Hand Demon Novels & Stories

Pinaglalaruan ako ng husto ng demonyong ito. Hangang sa naramdaman ko ang kanyang kamay na hinaplos ang aking kaliwang balikat at gumalaw ito papunta sa aking braso. Parang hinihimas niya ako na ang pakiramdam na ito… Kakaiba. Malamig ang paligid ngunit ang kamay ni Damian, may kung anong kuryenteng dumadaloy para maramdaman ko ang pakiramdam na ngayon ko palang naramdaman. Ano ito…

Bagkus ay umangat ang kamay nito patungo sa kanyang braso. Biglang may malamig na kamay na humawak sa pulso ng lalaki. "Not her," malamig ang tinig na bumungad—si Demon Hilton. Napalingon si Ellie, nanlaki ang mga mata. Hindi niya kilala ang lalaking nasa likod ng tuxedoed man, pero ramdam niya ang tensyon sa pagitan nila. Napaatras siya, habang si Demon ay dahan-dahang ibinaba ang kamay ng lalaki at walang alinlangang sinuntok ito sa panga.

Halos lunukin ko na ang sariling boses ko, wag lang kumawala ang hikbi ko. Nanlaki naman ang aking mga mata nang makita ko ang dalawang braso ng demon na humawak sa binti ng bangkay. Sumungaw lang iyon at hindi ko nakikita ang katawan nito. Mahahaba ang kuko nito at maitim na maiim ang kulay na tila tinusta ng apoy.

Kasabay nito, kasing pula ng dugo ang mga kamay niya na may masamang amoy na nagmumula rito. Ito ang maalamat na Bloodshot Hands. Ang taong matatamaan nito ay mahahawa kaagad; hindi makakakilos ang kahit na sino dahil sa matinding sakit. Natural na gustong ipakita ni Bulldozer ang lakas niya kay Harvey at ipaunawa kay Harvey kung gaano siya kalakas kumpara sa kanya. Gusto niyang turuan si Harvey ng leksyon!

Handa silang samahan ako sa laban na 'to na siyang sinimulan ng mga demonyo. "Let go of me, motherfucker!" Nakawala si Dark at agad lumapit sa akin. He knelt right in front of my face and then hugged my legs while looking up at me. He looked like a dog wagging his tail just to have food. I gritted my teeth because of what he was doing now as I clenched my fists.. ready to throw a fucking punch.

Earl ang kaniyang kamay sa aking binti para sa pag-o-opera. His touch was sensational. Para bang may kung ano sa hawak niyang nagpapakaba sa akin. That's why I hate him so much. Siya lang ang kayang yumanig sa buong sistema ko. Naiinis ako kapag nakikita ko ang mala-demonyo niyang ngiti. Sarap tanggalan nang ngisi e. His presence disturbs me like hell. I don't know that a simple touch can melt you just like that.

kinuha naman niya agad iyon, at isinuot. Parang nanonood tuloy ako ng model na lalaki, parang nag slow motion ng suotin nito ang sando. Napaka gwapo talaga ng mga lalaki kapag naka sandong gray para sa akin. " Can you please call me by my name? instead call me Damon." utos nito sa akin. "Pero boss ko po kasi kayo sir," sagot ko pa rito. "Ang kulit mo talaga, Matatanggal ka kapag hindi ko pangalan ang itatawag mo sa akin." pananakot nito sa akin.

Hindi siya ganap na isang demonyo; sa halip, siya ay kalahating tao at kalahating demonyo. Siya ay isang likas na matalino na indibidwal. Nilikha niya ang Bloodied Palm sa huling dalawang linggo pagkatapos malaman ang tungkol sa linya ng dugo ng mga demonyo. Ang Bloodied Palm ay mabangis at gaganapin ang kapangyarihan ng lahi ng demonyo. Sobrang dami para sa anumang ordinaryong manlilinang na madala.

Nilapitan niya si Tempest at lumuhod sa harap nito. “That’s a deal, then,” he said as he held out his hand towards the model. They shook each other’s hand, making Damon realize how scared she was because even her palm and fingers seemed to be doused in freezing water. Ignoring that, he once again wiped off the tears that dampened her cheeks with the back of his hand.

“You don’t look like a woman who likes to be left alone.” At ‘yun na ang huli niyang pagkakamali. Ibinaling ko ang kamay ko para sa isang wrist lock. Kayang-kaya ko siyang i-twist hanggang sa mapasigaw siya. Pero bago pa man ako makagalaw, may humila sa akin mula sa likod—malakas, madiin. Lumingon ako at nakita ko si Damian, mukhang isang demonyong pinakawalan mula sa impyerno.