Captain America: Civil War Novels & Stories

maarteng reklamo ni Yvonne, isa sa mga kaibigan ni Allison. "Ang arte mo," pang-aasar naman ng alaskador na si Ethan. "Shut up," Yvonne said and rolled her eyes on him. Napagdesisyunan na lang nila na sa paghahakot na lang ng kahoy tumulong dahil konti lang ang gumagawa 'non. Kanya-kanya silang dampot ng kahoy ng may lumapit sa kanila na dalawang classmate nila na lalaki.

' at pwede silang ma petition papunta ng America kung sakali na seryosohan na sila. Kung alam lang siguro ng mga friends ko kung ano ang tingin ng mga taga barko sa kanila, ewan ko lang... I mean in a way, I guess may reason naman na mag isip ng ganoon si Captain at ang kasama niya, kaya lang... Masakit pa ring pakinggan sa taenga ano!

Nahiga s'ya sa kama at iniisip ang mga kailangang gawin sa mga misyon nila. Ang grupo nila ang naatasang magbantay at mag protekta sa mafia queen ng mga Vitorri. Nasa Pilipinas na ito at nasa pangangalaga ng asawa nito na naging matalik n'yang kaibigan na walang iba kundi si Drake Toretto. Nasa mansion na ng mga ito si Cheetah at Orion na s'yang nagsisilbing lookout n'ya sa mga galaw ng target at ng mga kalaban na umaaligid sa mga binabantayan nila.

The Billionaires' War: Cry For Me (Stand-alone Dark Romance) ————————————— ⚠️R18+ SCENE AHEAD⚠️ 🚫Read at your own risk.🚫 ~CHAEWON JONES' POV~ Inaakala ng lahat na kapag isa kang bilyornaryo ay ikaw na ang pinakaswerteng tao sa mundo. Hindi ko alam kung bakit iyon din ang pinakaayaw kong marinig mula sa bibig ng mga taong nakapaligid sa akin. Nakapokus lang sila sa kung anong nakikita nila. Humahanga sa mga bagay na pangsamantala lamang.

seryosong sabi ng lalaki ng tumigil ito sa kanyang harapan. Dahil mataas ito ay napatingala siya sa lalaki para pagmasdan ang seryosong mukha nito. Kung titingan ay kamukha nito si Chris Evans, iyong actor na gumanap bilang captain america. Ang mga mata nitong kakulay ng dagat, ang mga pilikmata nitong kay gandang pagmasdan. Huwag muna idagdag ang fit na fit na katawan nito. Dahil fitted polo ang suot ng lalaki ay hindi niya maiwasang mapansin ang bumakat na muscle nito sa braso at ang abs nito. Bago pa man siya makasala at masilip niya ang ilalim na bahagi ng katawan ng lalaki ay umiwas na siya ng tingin at binalik sa gwapong mukha nito ang kanyang paningin.

"Ano palang gusto mo Ning asawahin paglaki mo? Ayaw mo ba e-group crush si Chris Evans? sI Captain America yun Ning. Gwapo yun, blue ang mata." Blue ang mata? Eh, blue nga mata ni Pangit pero di naman ako nagwa-gwapuhan dun. Mukha nun! "Si Chris Hemsworth din Ning, si Thor, gwapo din yun. Pili ka lang." Wow naman! Kung makapapili naman tong mga to, parang ukay-ukay lang. Eh, hindi nga kami kilala ng mga yun eh.

Hindi ko inaakalang ang pagtatagpo namin ni Viglianco sa rooftop ay ganito ang kahihinatnan. I never expect this dahil ni hindi ko nga inakalang magmamahal ako. Of all people, he's the one, the man who made me his captive, I know it tear me at first but now I can proudly claimed that Im his. No hatred, but put my heart at ease instead. He ain't only captive sister Claudia Altaranz but also her heart and merciless lock it into his and will be the only one to be the locksmith. _munki

Ilang minuto pa muna akong naghintay dahil ramdam ko pa rin ang presensya ng dalawa sa likod ng nakasaradong pinto. "Eavesdropping huh." komento ko habang dina-dial ko ang numero nung kaibigan ko. Ilang segundo ang lumipas nung pumailanlang ang boses ni Kian. "What is it!?" Galit na tanong nito. I rolled my eyes. "Benz Colminares, Andrian Salvador. Find any information about them and I want their business to be crash first thing in the morning." Binaba ko ang tawag ng hindi hinihintay ang sagot ni Kian. "I will make sure, you get the justice you deserve, Carina."

“Ladies and gentlemen, while today was originally meant to mark my father's birthday, his passing has transformed this occasion into a celebration of the new leader. I, Ace Zion Levine, proudly stand before you as the new leader of the Vipers Gang!” Despite the unconscious of Emma being relocated and the presence of deceased individuals, including my father, the celebration persisted. The festivities carried on, undeterred by the blood that stained the polished floor. No one voiced any complaints; everyone was content and oblivious to the blood scattered in various parts of the floor. After all, who, devoid of conscience and compassion, would perish at the mere sight of blood? “Now that you