Ferris Wheel In Tagalog Novels & Stories

"Tangang tao, kung tatalon tayo dito, pareho tayong mamamatay. Wala na siyang maililigtas kahit sino!" singhal ni Amara. Dahan-dahang umaakyat ang Ferris wheel. Alam niyang halos dalawang daang metro na ang taas nito sa pinakatuktok parang Animnapu hanggang pitumpu palapag na building. Siguradong walang makakalabas nang buhay kapag tumalon mula sa ganoon kataas.

" seryosong sabi niya Nang makalabas na kami ay tawa parin ako ng tawa. "Stop laughing." inis niyang sabi "Sigaw ka nga ulit." natatawa paring sabi ko "I swear i never try roller coaster again." sabi niya at tumawa lang ako "Ferris wheel tayo." sabi ko "Okay." walang buhay niyang sabi at tumawa lang ako Madaling pila lang at agad din kami nakasakay. Kami lang dalawa at panay ang picture picture niya sakin. Maya maya ay umandar na ang ferris wheel. Mabagal lamang pero medyo takot kasi gumagalaw.

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

#LucasLeeAtTaliaMarquez #FerrisWheelMoment At sa gitna ng umiikot na ilaw at mataas na tanawin, may isang pusong unti-unting natutong huminga muli...

Gumana na ulit ang nagloloko na Ferris Wheel, at mabagal na bumaba ang car na may sirang pinto. Sa oras na makababa na ang car, ang mga tao na nakapalibot sa Ferris Wheel ay nag palakpakan. “Joshua!”

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Sumakay pa sila sa ilang rides bago ang tinungo ang panghuling destinasyon sa loob ng enchanted kingdom. Ang Ferris wheel. Ilang segundo na tila natulala si Destiny, habang nakatingalang nakatitig sa malaking Ferris wheel. He doesn't know what is playing in Destiny’s mind. But he hopes, na sana katulad niya, ay ang mga eksena ng kanilang nakaraan sa mismong Ferris wheel na ito ang naglalaro sa isip nito ngayon. “Babe!” untag niya.

Kantahan, tawanan, kwentuhan… ang saya-saya talaga! Pagdating namin sa amusement park, agad kaming nagsi-sakay sa mga rides. Ang daming tao! Pero keri lang, enjoy na enjoy kami. Sumakay kami sa Ferris wheel, roller coaster, carousel… lahat na ata ng rides! Ang saya-saya! Parang mga bata talaga kami!

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Kalaunan ay nagkasundo silang magdiwang sa pinakabagong bar sa bayan, ang 'Farouz' .pagkatapos ng mahabang araw sa trabaho, nagpasya si Daylan na mamasyal, lumabas siya sa kanyang gusali pagkatapos magtrabaho ng maraming oras, gabi na. Nagpatuloy siya sa paglalakad sa kahabaan ng kalye na hindi nagpupunta sa kung saan partikular, naglalakad lamang na hinahangaan ang paligid nang may matingkad na berdeng liwanag ang kanyang mata. .naglakad siya palapit at nakita niyang isa itong bar na may pangalan na "FAROUZ?....Hmm, kakaibang pangalan" sabi niya sabay lakad papunta dito para tingnan ito.