Captain Mga Nobela at Kwento

I don’t want to put him in danger. “Nagkataon lang,” maikling sagot ko. Hindi kalaunan ay pumasok sa loob si Captain na may dala-dalang dokumento pagkatapos ay pinatay ang ilaw na siyang namang nagbukas ang screen. Bumungad ang ilang pictures at lokasyon. Mas naging alerto naman ako.

MARGARITA has ten captains, and he is the eleventh captain as well as the owner and manager of his own cruise ship. Kaya naman ay hindi problema sa kanya kung kailan niya ito ipa-emergency landing sa seashore para lang makababa kapag may pupuntahan siyang mahalaga o ang pag-uwi sa bansang Pilipinas.

Makikita niyang mamatay ang mga tao sa ship kung magkakaroon siya ng pagkakamali. Malakas na tumawa ang captain na nasa sahig. “Gusto mo na patakbuhin ng cargo ship captain itong cruise ship? Mangarap ka lang! Hahaha, hindi niya ‘yan magagawa kung wala ako. Ako lang ang nakakaalam ng ship na ito!”

Ang kapitan ay certified na mahilig sa pagkaing Pilipino! Mabilis na lumapit sa akin si Marina sa gilid ng counter, habang may hawak na baso ng tubig. "Diyos ko, Mylene! Grabe ka! Hindi mo lang napaibig si Kapitan sa ganda mo, napaibig mo pa ang bituka niya sa luto mo! Tingnan mo nga 'yun, halos dilaan na niya 'yung mangkok sa sarap! Ikaw pa lang ang nakapagpababa sa Kapitan dito sa mess hall, teh!"

saad ng kapitan ng barko na si Kyle Ramirez. Nakilala ko ito dahil sa kaniyang suot na name plate. Sa ganitong hitsura ng isang ship captain, sigurado akong karamihan sa mga staff ng shipping lines na ito ay nahulog na sa kaniya nang ilang beses. Matangkad, matipuno, guwapo, at higit sa lahat, katulad ko ito na may dimples din sa magkabilang pisngi.

Agaran na umiling-iling si Hailey, "Wala." Parehong nakakunot ang mga noo nila na napapatingin sa crowd, not until someone spoke in the mic para malipat ang atensyon nilang dalawa. "Ladies and Gentleman. Good evening. Welcome aboard to Costa Beaufort our newly built cruise ship. I'm your Captain Oliver and tonight, I'm commissioned by Mr. Santillan to witness his wedding ceremony." intro ng mismong kapitan ng barko na nakita nila sa stage.

Walang halong pang aasar, normal lang na para bang wala lang sa kaniya. "You don't care about others." "I don't? Really? Well, I think I care about Boral." This time I can tell that the captain is mad. "So, why are you here?" "I need something from you....." He look around us before continuing his words. " And I think You will not like them hearing it." Hinila siya ng kapitan palabas ng manor.