Ang Aking Kaibigan Novels & Stories

"Lalaking kaibigan?" Nagulat siya. "Paano naman mangyayari 'yun? Ang best friend ko ang tinatawagan ko. Elementary classmate ko siya, hanggang high school magkasama kami. Tapos lumipat sila dito sa Davao." "Pero tinawag mo siyang Angga. That’s short for Langga, right? Something you call to a lover?” Natigilan siya bago humagalpak ng tawa.

Bakit siya ang galit? "Binuntis mo nga ang kaibigan mo," dagdag ko. Itinaas ko ang isang kamay ko at ibinilang ko sa daliri ko. "Ay mali. Kabit pala na pinakilala mo sa akin bilang kaibigan lang. Kaibigan na laging kasama. Kaibigan na laging tinatawagan. Kaibigan na laging sinasandalan."

Kaya love ko ito oh bilang kaibigan dahil sa ganitong ginagawa niya. Minsan sa buhay natin may mga tao talaga na darating para makasama natin sa buhay o di kaya nagbibigay aral sa atin. Sa mga kaibigan ko lalo na kay Ignacio na kahit aso't-pusa kami minsan ay inaalagaan niya ako na parang babasagin na kailangang ingatan para hindi mabasag.

Boyfriend niya? Bakit sinama ‘to ni Angela? Hindi naman sa ayaw ko siyang makita pero gusto ko sanang sa pagkikita naming muli ay ayos na siya. Iyong wala ng sakit at pighati. Iyong kaya na niya akong kausaping muli bilang kaibigan.

Physical - Kaia's [continuation of 010 ; from the past] It was already an hour after he drove me home, pero hindi pa rin ako mapakali sa sariling kwarto. Are we really considered friends now? Kaibigan ko na ba siya? Wait. Why is this even such a big deal to me? Ano naman ngayon kung kaibigan ko na nga siya? It's great if we are. Nadagdagan ang naging kaibigan ko, kaya dapat masaya ako na nangyari 'yon!

Kahit umupo nga lang kami sa Parke, basta matatawag na bonding ay masaya na ako. Tulala lang ako nang lapitan ako ni Aisie, ang pinakamatalik kong kaibigan. Since grade 7 ay magkaibigan na kami hanggang ngayong nasa grade 9 na. Well, I think our friendship is so strong. Hindi tulad sa ibang mga kaibigan na kaunting pikunan lang ay sira na agad, at ayaw nang m*****i. "Anong drama mo diyan, teh?" Napairap na lamang ako't inabala ang sarili na iligpit ang aking mga gamit.

Mabilis naman akong napatayo at kaagad na sumama sa kanya! Mabuti na lang itong kaibigan ko to the rescue. Angel talaga ng buhay ko itong best friend kong si Brianna! Kaya Love ko ito eh dahil kahit na matagal na kaming hindi nakakapag bonding nandiyan pa rin siya at hindi nagbabago ang pagtrato niya sa akin!

Ba't yata patanong din. Bigla akong nanigas ng inakbayan nya ako sa balikat bigla. "You know what I realize that it's nice to have a friend, right?" "Tama, masaya kapag may kaibigan ka. Lalo na yong kaibigan na masasabihan mo ng problema at secreto, yong hindi lang sa saya mo sya makakasama kundi sa kalungkotan din. Just like my cousin Mindy, we're friends... best friends. Sya lang yong kaibigan na maituturing ko na totoo."

Parang naiiyak na sabi ko sa kaibigan ko. “Me too you, beshy.” umiiyak na sagot sa akin ni Joy. “How about me? Friend mo rin naman ako ah,” biglang tanong ni Ana na nakanguso na parang bata. “Makakalimutan ba kita. Syempre ikaw ang pinakapangit kong kaibigan na laging nandyan para sa akin.” Sagot ko sa kanya. “Sana dumating rin ang araw na gumanda na ang tingin mo sa akin, huhuhu.” umaarte na sabi sa akin ni Ana.

We're both old enough. "Papayag ka rin pala, eh! Ayaw-ayaw pa noong una!" ramdam ko ang pagkabanas ng kaibigan ko sa'kin. Rebekah is one of a hell good friend of mine. Prangka siyang magsalita at kahit na minsan inis 'to sa'kin dahil sa mga desisyon ko sa buhay, mahal ako nito at hindi niya ako iniwan pag kailangan ko ng kaibigan.