Novel & Cerita Carmilla And Cecilion

Anito at sinarado ang bintana. Pumasok ako at tumabi kay Cecille. Malaki ang espasiyo sa pagitan namin. Hindi ko magawang alisin ang mga mata sa kaniya. Hindi naman siya makatingin sa akin. Saglit kaming natahimik bago siya nagsalita habang nakatignin sa unahan. “Alis na tayo, Carlo.” Matabang na sabi ni Cecille. “Huwag mo kong utusan, babae.” Mayabang na sabi nito at pinaandar ang sasakyan.

Katamtaman lang ang bilis ng lakad nila para Hindi Naman hingalin si Lucil. Habang pinapaarawan Nina Selene at Wilden ‘yong mga kambal ay nakaramdam ng tawag ng kalikasan si Wilden kaya pumasok siya sa loob ng mansion at iniwan sa labas si Selene kasama ‘yong kambal. Nagpaalam Naman siya kay Selene na magbabanyo muna siya. Hindi rin Naman mahihirapan si Selene dahil parehong nakasakay sa stroller ‘yong kambal.

She don't mind at all as long as her friend is happy, as long as there is no heart have been broken by the two being together. Inside that deep forest, with the black wizard- Zaffiro as their witness, they casted the spell and chanted the enchantment for the acquisition of the power of Imortalis. The forest glowed in a white blinding light, their bodies rose up above the ground and the light covers their body. And when the blinding light was slowly fading away, the two could be seen. Their dress were different from what they wore earlier. It turned into a different one. Lilliana's dress turned into pure white, while Luciana's dress turned into a pitch black dress with white stripes. Those dr

Tumungo sya sa likod na bahagi ng dressing room at doon nya nakita si Cecil. Nanlaki ang mga mata nito nang dumapo ang tingin sa dalaga. Nasa trenta'y sais anyos na si Cecil at ilang taon na ring nagta trabaho dito ngunit ngayon lamang sya nakakita ng babaeng ganito kaganda sa lahat ng inayusan nya! Sa isip isip nya ay mukang galing sa mayamang pamilya si Camila dahil sa hitsura nito. Sa ganda ng dalaga ay hindi nya maisip na kasama ito sa ganitong klaseng gawain dahil sa mukhang anghel ang mala manika nitong mukha isama pa ang perpektong hugis nitong katawan.

wika ng kanilang mistulang pinuno. "Matindi ang sugat ng iyong kasama,sumama kayo sa amin at tutulungan namin kayo"dagdag pa nito. ____ Ilang oras na rin ang nakalipas ngunit hindi pa nagigising si Cecelion. "Siya ang Prinsepe ng konseho bakit kasama mo siya?" Tanong sa akin ni Gaspin "Dinalaw lamang namin ang abo ng umayo niyang ama ngunit hindi ko batid na may mga isinumpang vampira palang nagbabantay roon."saad ko habang hinahaplos ang kamay ni Cecelion.

Akmang mag sasalita siya ng pigilan ko yun gamit ang isang daliri ko saka pinakiramdaman ang paligid ko. "May paparating."sabi ko at hinila siya palapit sa akin saka ko ginamit ang hangin para maka lutang. Mula dito sa itaas nakita ko ang dalawang wolf vampire na sabay mag lakad. Kumunot ang nuo ko ng parang pamilyar ang dalawang yan. "Baka kinain sila mg mother Gorbloyd?" Napa lingon kami sa likod ng dalawang wolf vampire at nakita namin sila Liana at Leona kasama si Creed na malalim ang iniisip.

Balak nga pala akong ipasok ng prinsipe sa akademya para matuto akong makipaglaban at matutunan ang mga bagay tungkol sa lahi nila para makaiwas sa paghihinala ng ibang bampira kung ano o sino ba talaga ako. Habang nagtatagal kami sa paglalakad ay nawawala na rin ang mga bampirang nagpakalat-kalat. Naunti na rin ang mga tindahang nakatirik sa tabi ng maalikabok na daan. Ito na ba ang hangganan ng Ssilacc? "Tama ka, ang susunod na ay ang Rialacande." Dumapo na naman ang kaba ko sa aking dibdib, delikado ako sa mga bampirang tulad nila.

Halos mapuknit na ang ngit sa labi ni Carmina nang makita ang mga bisita niya. Ngumisi nang may bahid pangmamaliit si Cresia nang makita ang mukha ng kanyang kasosyalang kaibigan. Sa nakaraan, palaging mabait at pakitang-tao si Carmina sa kanya, ngunit nang malaman niya ang tunay na ugali ni Carmina, ay wala na siyang balak maging malapit tulad ng dati. Ayaw ni Cresia sa mga taong mapagkunwari. Kung saan, mabait sa harapan ng ibang tao ngunit kapag wala na ang ibang tao ay nag-iiba ang kulay nito.

"Walang pumilit sa'kin sa gabi ng kasal ko. Kung walang pumilit sa'kin, paano nagawa ng isang walang hiyang tao na may lihim na motibo na gawing rape ang kwento?" Kaagad na nagalit si Cecilia sa sandaling iyon. "Ikaw…!" Ang bw*sit na Selena na ito. Ang lakas ng loob ni Selena na tawagin siyang walang hiyang tao na may lihim na motibo!

Huminto siya sa harap ni Cecilia. Gumalaw ang mata ni Cecilia. Dati pa lang ay gwapo na talaga sa paningin niya si Nollace. Pero ngayon ay mukha na siyang demonyo na naglalakad mula sa impyerno, at sobrang natakot si Cecilia. “Anong balak mong gawin, Nollace? Hindi mo ito pwedeng gawin sa akin! Taylor ako!”