Catholic Daily Reflections Novels & Stories

Sinipot ko si Father kaninang tanghali at nag-iisa naman ako ngayon sa harap ng covered court na tapat ng simbahan, nakain ng kwek kwek. Nakakagigil. Kung kahapon ay gusto kong sakalin ang dalawang ‘yon sa harap ng mga tao sa simbahan, baka kurot na lang o kaya sampal ang maaabutan nila mula sa akin. Comforting din naman ang mga salitang narinig ko mula kay Father – “Dearly beloved, avenge not yourselvs, but rather give place unto wrath: for it is written, Vengeance is mine; I will repay, saith the Lord," kinuha niya mula sa Romans 12:19. Nabanggit pa niya muling hindi paghihiganti ang gusto ng puso ko kundi closure mula kay Maverick. Totoo naman in some way. Baka galit lang talaga ang puso

"IN the world where everything seems uncertain, God always loves you beyond words, time and distance." Iyon ang mga katagang sinulat ni Elias sa kaniyang journal notebook. Ang katagang namuo sa kaniyang isipan nang mapakinggan ang sermon ni Father Ben. Kauuwi lamang nila mula sa simbahan at agad siyang tumungo sa kwarto upang gumawa ng reflection. Nakasanayan na niya ang gano'ng gawi mula pa noon at hindi siya magsasawang gawin 'yon araw-araw.

KINABUKASAN, ARAW ng Linggo, maraming dumalo sa misa ng San Joaquin at alam ko ring magiging kakaiba iyon sapagkat matitikman ng lahat ang katas nina Padre Tiago at Padre Isagani. Bilang kanyang sakristan ay tumulong ako sa pagpapakain niyon sa mga tao at nang oras na para gawin iyon ay tiningnan ko ang reaksyon ng bawat isa nang nguyain nila ang malutong at manipis na tinapay. Nakita ko sa kanilang mga mata ang kakaibang satispaksyon at ang ngiti na para bang ngayon lang sila nakatikim niyon.

“Yeah. I thought of sharing my blessings; that’s what I learned from my Catholic priest friend. By the way, paki-send na lang ‘yung mga bidding contracts, mamimili na ako tonight para mapirmahan ko na. Pahinga ka na, tomorrow go out for a run and attend the Mass tomorrow morning at St. Patrick’s para marefresh ka. I know you’re stressed lately, andaming aberya ba naman ng construction natin sa Chinatown. I promise I’ll call you tonight, okay?” nilambingan ko na baka sakaling mauto ko na sya at hindi na humaba pang lalo ang diskusyon namin.

“ Vincent whispered but enough to hear it. I look at him and smiled. Sabay-sabay kaming nag sign of the cruz at nagdasal. ”Lord, thanks for the foods and the blessing you gave us. Thank you for another day you give and please forgive our sin and blessed us. In the name of god, Amen“ dasal ko saka kami nag-umpisang mag salo-salo.