Cebuano Numbers Mga Nobela at Kwento

Hindi na nag-isip nang malalim si Celeste at kaswal na lang na isiniksik ang phone sa kanyang bulsa. Bandang alas-tres ng hapon sa lobby ng Cebu International Airport. Karalabas lang ni Celeste sa lobby nang biglang mag-vibrate ang kanyang phone mula sa isang hindi pamilyar na numero sa Cebu. Agad niya itong sinagot.

Pagkatapos ay ipinagkibit-balikat nalang niya ang kasungitan na nakarehistro sa mukha nito saka sinunod ang ipinagagawa nito. Nasa daan na sila pabalik nang marinig niyang tumunog ang kaniyang cellphone. Mukhang nahuhulaan na niya kung sino iyon at hindi nga siya nangkamali. Si Leo, hiningi kasi nito ang number niya kanina at dahil isa naman itong mabuting kaibigan ay wala siyang makitang dahilan para hindi ibigay ang hinihingi nito. Jen, paki-save ng number ko. Magkita tayo minsan, marami tayong kailangang pag-usapan.

Ani ni Zee “I have five. Marami pa rin akin sa ‘yo.” Sagot ng asawa ko. “Mas marami pa rin akin kasi meron rin ako sa Spain. Siguro mga lima ‘yon.” “I have ten in Italy.” “Sa Italy lang? Meron din ako doon e.” “Meron rin ako sa North Ame-”

Nasa thirty minutes kalayo ang place sa condo unit namin. Dahil wala pa ang kanyang bisita ay naging busy muna ako sa sa paglilista ng mga bibilhin ko dito sa Cebu para pasalubong sa mga bata, kina mama at papa at mga kaibigan ko. Mas natawa ako sa gusto ni Donna, t-back ba naman ang hiniling sa akin na bilhin. Gaga na iyon, ang dami sa Divisoria, gusto pa talaga made in Cebu. "Cancel ko na lang ang meeting kung matagal ka pa–fuck! What the?-"

“I know, but he can help us, can you give me his name and number.” “Nabanggit ko ba talaga siya sa’yo?” “Kevin,” pabagsak na niyang tawag dito. “Fine!” Umasim ang mukha nito. “Ibibigay ko sa’yo ang number ni Peter. Iti–text ko sa’yo mamaya. Nasa Cebu pa ‘yon kaya ‘di ako sigurado kung matutulungan ka agad no’n.” “Thanks.”

“Nasa forty-five na, boss. Fully supplied.” Forty-five. Sa Cebu pa lang. Gaano kalaki talaga ang organisasyon na ‘to? Hindi ko na mabilang kung ilang numbers ang na-absorb ko. Sa dami, pakiramdam ko, para akong binabaha ng impormasyon. Pero hindi ko ito bibitawan. Isa-isa, tinatandaan ko ang bawat lokasyon, bawat bilang, bawat layunin.

"Going once, going…" May isang tumaas ng numero, umabot na hanggang 100,000 hanggang 500,000. Nagsimula na ang bulong bulongan, umabot na ng isang milyon, hanggang limang milyon. "Hala anak, ang laki naman ng bidding ng koreano, ayaw ata umatras. Sino ba yan nak?" "Ewan ko ma, parang hindi naman ata siya ang nag bibid, meron itong kausap sa telepono."

Bakit ang cold na naman ng tono niya? Ang bilis niyang magkamood swings. Hindi naman siya buntis. Tiningnan ko muna siya saglit bago inabot ang phone ko at tiningnan kung sino ang nagtext. Its an unregistered number at obviously. hindi rin philippinines' number. Binuksan ko iyon. Hi, Fatima. This is Ciano. How are you? I hope you are doing fine. This is my cellphone number, by the way. Basa ko sa text.

Lihim na napangiti si Aialyn ng mapagmasdan ang kambal sa pamimingwit kasama ang mga yaya's nito. Nagpaalam saglit sa kanya ang binata ng tumunog ang cellphone nito. He was now talking a Spanish language. Kunot noo lang si Aialyn, ilang lenggwahe ba ang alam ng lalaking ito? Marunong din kaya itong mag-Cebuano? Ma-try nga niyang kausapin ito ng Cebuano, may alam siyang kunting salita na Cebuano. Matagal bago natapos ang tawag, mukhang importante nga yata ang tawag nito. Hindi kaya, may update na sa misteryosong lalaki na sumusunod sa kanila?

Baka kung ngakataon ay nagkasabunutan pa sila nito at mas lalong wala na siyang mukhang ihaharap pa rito. Idagdag pa na isang sikat na bilyunaryo at leading businessmen ang pamilya ng Del Fuego. Sa katunayan ay pagmamay-ari ng mga ito ang ang sikat na Hotel Uno sa buong Cebu. Ang Hotel na ito ay mayroon nang 20th floor na kung dati lang ay 10th floor lang. Marami ang nais dumayo para makita at maexperience lang ang panandaliang pananatili sa Hotel na tinutukoy.