Cebuano Visayan Dictionary Novels & Stories

“ tanong ni Taylor. Hindi kasi masyadong marunong magtagalog itong anak ko kaya medyo hirap. “Lambak?” tanong rin ni Robert. “Where is your book?” Tinignan ni Robert ang aklat, pero wala namang deskripsyong nakalagay sa aklat kung anong anyong lupa ito. “Well, we might as well ask Mr. G****e. Lambak is valley in English. For example, Cagayan Valley.” “Thank you, Daddy!” masayang sabi ni Taylor at niyakap niya si Robert.

Mapupungay. Kumabog ang dibdib ni Gabriel. "Have we met before?" tanong ni Gabriel, halos pabulong. Nanlaki ang mata ni Mia. Ang Visayan accent niya ay muntik nang mawala. "N-No, Sir," sagot ni Mia, yumuko agad para iwasan ang tingin nito. "First time po natin magkita kanina sa lobby. I'm from Cebu originally. Never been to Manila for work."

Kung gaano ito katapang at kasungit sa amin, tiklop naman pala pagdating sa asawa niya. Lintek! Pagkatapos kung magpaalila? Ako ba ang asawa para ako bumili nung pinaglilihian ni Ava? Kakain lang ng lechon, yung sa Cebu pa talaga galing? Anong pinagkaiba ng lechon sa Cebu at lechon sa Manila? Pare-parehas lang naman itong baboy. "Huy Gago, anong kinikibot-kibot ng bibig mo dyan? Mukha kang timang?"

"Well... It's depend on me. Ingon ni Mama Ana kung okay akong grades, I'll stay here." Hindi man naintindihan ni Iñigo, pero naunawaan niya pa rin iyon. "Tsk! You don't speak Tagalog, but you're fluen in Cebuano, huh? Really?" "Nag-aaral pa ako magtagalog," slang na pagkakasabi ni Caleb sa pinsan na si Iñigo. "But, I'm fluen in English." Dagdag pa niya't tumayo—lumapit kay Iñigo.

Pero alam kung mamaya ay dadalawin na naman ako ng matinding kalungkutan. Hanggang sa tuluyan na nga kaming lahat na mga pasahero ay bumaba na. This is it! Welcome Cebu! Ang lugar kung saan isisilang ko ang aking maliit na anghel. Kumusta na kaya ang ama nito? Magkikita pa kaya kami ng taong 'yon? The man with the tattoo on his perfect hard chest. Hinding-hindi ko makakalimutan ang tattoo na meron ito.

Tumigil lang kami nang tinawag na kami ni Mommy para kumain. Habang kumakain kami, tahimik sa una. Parang lahat kami nag-iingat sa sasabihin. Ako naman nag hahanap ng tiempo para sabihin ang tungkol sa Cebu. “Ave,” panimula ni Mommy. “How’s your work?” “Okay lang,” sagot ko. “Busy, pero kaya.” Napatingin si Kuya sa akin, parang may hinahanap. “Yan lang?”

Saglit niyang itinabi ang van sa gilid ng kalsada. "Hello sir!" Bahagya akong kinabahan nang mapagtanto ko na maaaring si Joaquin iyong kausap niya ngayon mula sa kabilang linya. Namutla ang kanyang mukha at mabibikas ang labis niyang pag-aalala. Nag-usap sila sa diyalektong Cebuano kaya't hindi ko na nagawang masundan pa iyon. Nang matapos na ang tawag ay binalingan ako agad ni Carlos.

she explained. "T-tuaze?" "Yes, Miss. We're in Cebu." Kaya pala familiar sa akin ang lugar dahil nasa Cebu lang ako, marahil nga malapit ito sa lupain ng De Marquez. Tuaze? So all this time, me and my mom are using my father's surname after all the years? "You need to eat, Miss. Sa amin magagalit si Sir kapag hindi ka pa kumain," sinabi niya pero umiling lang ulit ako.

Dito karaniwang nagtitipon ang mga pinakamaimpluwensyang pamilya ng Cebu; mga negosyante na kumokontrol sa malaking bahagi ng ekonomiya ng Visayas. Ang hangin ay puno ng buhay at galaw—may mga taxi na humihinto, mga business executives na nagmamadali, at mga mamahaling karwaheng papasok sa mga private gates ng exclusive subdivisions na para lamang sa mga piling tao. Sa mga karatula ng daan ay mababasa ang mga pangalan ng mga lugar tulad ng Crystal Bay Residences, Azure Hills Estate, at The Baker Compound—mga simbolo ng kapangyarihan at kayamanan.

May nilabas na chart si Grey at bumungad doon ang alphabet chart, sa isa naman na chart ay may mga nakalagay na mga pangungusap. "Yana, ano letter ito?" "A" "Ano ang maiisip mo na bagay, hayop o pagkain na nagsisimula sa letrang 'yan?" "Aso!" "Tama, e' ito?" "B. Baboy!" "Ang C. Sa Filipino ay 'K' ano ang maibibigay mo do'n?" "Kalabaw!" "Ano naman ito?" "D. Damit!"