Celestials Novels & Stories

Nanginginig ang kanyang mga binti, halos hindi na niya kayang tumayo. Tumingala si Zeno habang patuloy na bumabaon ang kanyang dila sa basa at nag-aapoy na sentro ng dalaga. Ang mukha ni Celestine ay isang perpektong larawan ng purong ekstasiya at pagkasira—ang kanyang mga mata ay nakapikit nang mariin, ang mga pisngi ay nag-aapoy sa matinding pamumula, at ang kanyang dibdib ay mabilis na tumataas habang naglalaway sa matinding sarap.

“Game. First name ko is Celestia.” “Celestia?” Napakunot ang noo ko. “Parang… planeta?” He laughed. “No. Celestia, as in celestial. It means ‘heavenly.’ Kasi para sa akin, miracle baby siya. She’s our heaven.” Awww. Damn it. Na-touch ako. “Fine, that’s pretty.” “Next, Aurelia.” “Oh, I like that,” sagot ko agad. “Golden ‘di ba?” “Exactly. Kasi she’s the light in our lives. At saka classy pakinggan.”

any resemblance to actual persona, leaving or dead are purely coincidental. Do not distribute, publish, transmit, modify, display or any derivative words from or exploit the contents of this story any way. Please obtain permission. Heaven's Curse All right reserved by Gojosenpai ©2023

Halos isang buwan narin mula ng huling may mangyari sa kanila ni Aiden kaya marahil ganito sila kasabik sa isat'isa. "Oh god Carmella" bulong nito ng maghiwalay ang kanilang mga labi, at nakatunghay sa kanya ang gwapong gwapong si Aiden na magulo na ang buhok, at halos magbanggaan ang kanilang mga dibdib dahil pareho nilang habol ang kanilang paghinga. "Aiden" tawag nya rito at sinuklay sa daliri ang malambot na buhok nito.

Magmumukha siyang driver sa paningin ng iba kung makikita siya na bumaba sa sasakyan namin at papasok nang mag-isa. Pagkapasok namin sa venue, bumungad sa paningin ko ang makikinang na palamuti sa ceiling at gano'n na rin sa floor designs. Halatang pinaghandaan nga talaga ang gathering na ito. Sa sobrang ganda ay nagmukha na itong party.

“Ang Aetheria ay nagiging banta sa mga lumang industriya ng enerhiya. Ang iyong impluwensya sa Redholt ay bumabago sa balanse ng kapangyarihan sa underworld. Hindi ka na isang maliit na hari, Winston. Isa ka nang kometa na bumabangga sa kanilang kalawakan. Gusto nilang makita kung sino ka, at kung paano ka wawasakin.” Isang ngiti ang sumilay sa labi ni Winston. “Kung gayon, hindi natin sila bibiguin. Maghahanda tayo.” Ang Celestial Summit ay ginanap sa pinakatuktok ng “The Spire,” ang pinakamataas na gusali sa buong Newheaven, sa isang eksklusibong revolving restaurant na tinatawag na “Apex.” Para makarating doon, kailangan ng isang private elevator na may iris scanner at voice recognition.

Halos masabuntan ni Celestine ang nobyo sa sarap ng ginagawa nito na mas lalo pa yatang nakakadagdag sa init ng nararamdaman nila ang ambiance ng paligid. Matapos magsawang s******n ni Hayden ang dalawang nagmamalaking dibdib ng dalaga ay iniangat niya ang katawan ng nobya upang ang matamis na hiyas na naman nito ang susunod na namnamin. Hindi na magawang pumalag pa ni Celestine dahil parang ilang ulit na nitong inakyat ang langit dahil sa ginawa ni Hayden sa pagkab*bae n'ya.

Ang kanyang mga kamay, na minsan nang kumarga sa kanyang bagong silang na anak na si Seraphina, ay nakabalot ngayon sa malamig na bakal ng isang pasadyang HK416 rifle. Sa kanyang harap ay isang digital tablet na naglalabas ng asul na liwanag, nagpapakita ng pitong mukha. Ang "The Celestials." Sila ang mga utak, ang mga financier, at ang mga arkitekto ng Project Genesis. Sila ang mga taong nag-utos na nakawin ang kanyang buhay at gawing eksperimento ang kanyang pamilya.

Cold na sabi nito, and that left Faith baffled. -- Halos mag ki-kinsi minutos na silang nasa biyahe ngunit wala pa ring ideya si Faith kung saan siya dadalhin ni Zack, hindi rin pamilyar sa kanya ang daan, gustohin niya mang mag tanong ay hindi niya magawa, lalo pa at halos pag sukluban ng langit at lupa ang itsura ni Zack. “W-why do I have a feeling that you… “

"And now! For the most awaited battle for tonight! I present you, the challengers, Les Demons Cardinals from Europe vs. Asia's Destroyer!" Mas lalong umugong ang boses ng mga tao sa paligid. Lahat sila ay isinisigaw ang pangalan ng kanilang mga idolo, ngunit isa lamang ang nangingibabaw. Nahihilo man ay nagawa pa ring ngumisi ni Astro. Hindi siya nagsisi na bumaba sa mundo ng mga mortal. Sa katunayan ay matagal na niya itong ginagawa. Ito ang paborito niyang pampalipas ng oras. Dito rin niya ibinubuhos ang lahat ng sama ng loob sa tuwing may nangyayaring hindi maganda sa kanilang mundo.