Charlotte Linlin One Piece Novels & Stories

Mukhang nakalimutan nanaman ng pinsan kong kasama niya 'ko. I cleared my throat. Sabay silang napatingin. The girl looked taken aback when she saw me. She hesitantly gave Uno a look. Uno gave me a hard glance. Really, now? "Charl, this is Eliza. Eliza, this is Charl, my cousin," pakilala ni Uno. The girl gave me a shy look but I ignored her. "Your?" baling ko kay Uno habang nakanguso nang bahagya sa babae.

"Hindi ba't iyon si Hiraya? Sumayaw din siya? Ang kasama ba niyang sumasayaw ay si Kaelix?" Biglang napansin ng isang tao si Hiraya, na nasa malapit lang; siya ay kasama ni Charlotte. Si Charlotte, ay paulit-ulit na umiinom ng alak nang marinig niya ito at agad na tumingin sa kanilang direksyon. "Hiraya... si Hiraya, na naman!" Nalasing na si Charlotte, at tinapon niya ang kanyang baso ng alak sa sahig bago diretso na lumapit kay Hiraya.

Pilit siyang lumingon kay Charlotte para humingi ng saklolo. Pero si Charlotte? Mas malala pa ang hitsura. Putlang-putla ang dalaga, hindi man lang napansin ang paghingi ng tulong ng kaibigan. Nakatitig lang ito sa painting habang pabulong na nagsasalita mag-isa. "P-Paano nangyari 'to? Imposible!"

Well hello kitty is her favorite stuff. "Thanks, you too," sabi naman ni Annah at nauna nang maglakad wearing the color yellow. She love pikachu naman. "As usual nauna na naman si Lyn hayttss," sunod naman ni Jane wearing the color of red. Well she loves Lope in One Piece, kababaeng tao pero ewan yan gusto niya eh. " Sinabi mo pa, tara na nga," lakad naman ni Elle. The panda lover naman. He wears the color of stripe black and white.

Alam kong malaking pera ang mailalabas ko dito pero wala na doon ang isip ko. "Yeah, I'll pay." Sabi ko at ginawang sandalan ang aking mga kamay sa likod at tumingala sa kalangitan. "You're spoiling them too much, Lyn." Sabi ni Charlotte na tinawanan ko nalang. "I love spoiling them. So are we deal?" "Sure. I'll send it to you with the details on how we can run that give away. Grabe sa lahat ng authors na hawak ko, ikaw ang pinaka mapagbigay."

Pakiramdam niya kasi ay plus points kay Charlotte ang pagiging mabait niya. Ngumiti lang si Charlotte bago kinuha ang papel na nasa kamay ni Lianne. Hindi niya maiwasang amuyin ito. ‘It smells good, just like its owner,’ isip niya. “Alright, thanks. Let’s keep in touch privately.” ‘Privately?’ Kumunot ang noo ni Lianne. Pero kahit binalot siya ng pagtataka, tumango pa rin siya at ngumiti ulit.

May ilaw pa sa loob, napansin kong may isang lalaki na nakatayo doon banda. Hindi ko makita ang mukha niya ngunit halatang isa siyang bantay, ngunit agad nawala ang atensyon ko doon dahil sa biglang pagbukas ng p***o. Akala ko ay pagkain na naman ang dala nila, ngunit nang lumingon ako. Si Charlotte ang nakita ko mag-isa lang siya, nakasuot siya ng puting silk robe. She closed the door behind her and slowly walked toward me.

Kasama rin n'on ay ang naghihintay sa kaniyang balita mula sa galit at nagtatampong si Charlotte. She's literally picking some pieces of lies, hindi niya alam kung ano ang sasabihin niya sa mag-asawang Jaranilla, ang mga magulang ng kaniyang yumaong asawa. Kararating lang niya sa pinas nang yayain siya ng mga ito na kumain sa labas. Wala siyang magawa kung 'di sumang-ayon at pmunta. She's now practicing what to say to them, medyo hesitant pa naman siya na makipagharap ngayon, dahil alam niyang sasabunin s'ya ng mga ito. Idagdag pa doon ang hindi pagsundo kay Charlotte sa Romblon. Nasa kotse siya sa mga oras na iyon, kasalukuyan siyang naglalagay ng pale red lipstick habang tanaw ang salamin.

Hindi man siya nito bolahin, buong puso niyang ibibigay ang kanyang sarili dahil una pa lang ay ito na rin ang pinili niya. “N-Nero…lasing ka. Dapat lang na umayos ka na ng higa at matulog na. Gusto mong tulungan kitang magpalit ng damit?” Nag-aalala si Charlotte na baka mamaya masuka ito at masukahan siya. Tiyak na makakaabala sila ng mga maid dahil ipapalinis nila ang buong kama noon. Pareho silang pagod sa kasalang nangyari kaya marapat lang na magpahinga na.

Tumayo lang si Lucile, hinubad ang tsinelas, at walang imik na pumasok sa sariling kwarto. Lumapit ito kay Charlotte at mahinang bumulong, “Tanungin mo kung sumahod na s'ya.” Napakagat-labi si Charlotte. Ayaw niyang sundin, pero alam niyang hindi siya makakatakas. Kasama ito sa mundong pinili niyang tahimik na tiisin.