The Silent Concubine Mga Nobela at Kwento

***** Seina Riley Point of View I was wearing my casual black slit dress, the usual. I don't know this place. But my cousin, Heavenly told me that this place is a nightclub where you can buy our own happiness. So, I am here. I'm here to let go... to forget those hurtful memories, those pain and stress. I'm here to be happy, to buy my own happiness. One night happiness. One night to forget

hamon ko after a minute of silence between us. “Do not dare me,” he said without blinking. But I am stubborn and I don’t care about him so, I continued walking through the door. He cannot boss me around kahit isa siyang prinsipe sa bansang ito. I twisted the doorknob without hesitation when a hand pushed it back so, I turned my head and our eyes met even he is taller than me. “What are you doing? My secretary is watching,” bulong niya sa akin and he lowered his face to meet my height.

Tinitingnan niya pa ito tapos ay titingin din sa kwintas ko. Saglit akong nagluto ng pagkain bago ako nag-asikaso. Medyo mabagal na ako kumilos hindi kagaya dati na ako ang laging nauuna sa aming matapos mag ayos. Black silk string backless dress ang suot ko na pinartneran ko ng itim na stiletto at itim na purse. Kinulot ko pa ang dulong bahagi ng buhok ko bago lumabas ng kwarto. "Ganda," sabi ni Cartier pagbaba ko.

I’m slap last night surely hard! “Get in, Miss Dela Fuente,” Rouge said in authoritative voice. “You may go, Sabrina. Just inform me about my upcoming meetings,” Bumalik sa loob si Rouge kaya dahan-dahan ako’ng pumasok. Nakatayo parin sa pinto ang babae na tinawag niya’ng Sabrina. This girl is a bitch, huh? Secretary lang pala siya! “Excuse me,” I said and raised a brow.

“Umpisa na po tayo ma’am.” Napaka tamis ng ngiti ng dalaga, habang pinagmamasdan ang sarili sa harap ng salamin. Inayusan siya ng babae, pina-kulot ng bahagya ang lampas balikat nyang maitim na buhok, at nilagyan ng manipis na make up. Sa simpleng ayos niya ay napaka ganda ng pag masdan ang dalaga. Nang matapos ay pumasok si Laica sa isang maliit na kwarto habang nakasunod lang sa kanya si Cecile.

Ikinakahiya siya ng asawa. Nang makahinga siya nang maluwag, ay dali-daling naglakad si Samantha palabas ng mansion upang ihatid sa asawa ang naiwang gamit. Gamit ang elevator sa likuran ng kompanya ay kaagad siyang pumasok sa loob. Hindi siya pwedeng dumaan sa entrance door dahil pinakaayaw ng asawa ay ang pumunta siya rito. Habang naglalakad ay nakasalubong niya ang assistant ni Lorenzo. Napayuko na lang si Samantha upang iwasan ang tingin nito.

Mahirap kaya yun di ba. Napatawa naman si Earl sa sinabi ng asawa at sumang-ayon dito. “Jacob! Di ba mahal maganda… Jacob Inocencio Concha,” may pagmamalaking sabi ni Earl. “Jacob, oo nga ang ganda,” sang-ayon naman niya sa asawa. Hindi namalayan ni Thalia na tumulo na pala ang luha niya. Lagot siya sa lola niya, umiyak siya sa harap ng pagkain.

Sandali itong dumukwang upang siilin siya ng mabilisang halik bago itinuloy ang paghuhugas ng pinggan in shirtless state. Sinadya niyang lakasan ang pagbabasa ng isang eksena na nasa pocket book. “She swipes at his cock’s head with her little tongue while giving his long shaft a few pumps with her hand. His cock was glistening with her saliva. He was nine inches long,”

NICCOLO'S P. O V The dimly lit room was my sanctuary, a space where shadows danced and secrets whispered. Calista was here, in my grasp, finally within my reach. The thrill of possession washed over me, a potent cocktail of triumph and desire. She was bound, restrained, helpless. And yet, her defiance, her anger, her unwavering resistance only fueled my obsession.

Silvano. Dahil sa ginawa ko ay nakapasok ang babae. Maganda, matangkad, makinis ang balat, may mga mamahaling alahas, bag, at damit, at nagsusumigaw ang katawan niya ng pagiging mayaman at sopistikada. Hindi ko siya kilala dahil hindi ko naman siya nakikita rito sa kumpanya. “What the fuck are you doing here?!” inis na tanong ni Mr. Silvano sa babae.