Nang una kong nabasa ang 'Walang Hanggan Paalam', tumigil ako sandali. Hindi madali pumili ng pinakamahusay na linya, pero may ilang sipi na talagang tumagos sa dibdib ko at paulit-ulit kong binabalikan.
'May mga paalam na hindi ginugunita para kalimutan, kundi para yakapin ang bagong paraan ng pagmamahal.' — Gustung-gusto ko yung totoong optimismong nakatago rito; hindi ito mapait na pamamaalam kundi tulay.
'Kung ang alaala ay ilaw, hayaan nating umilaw ito nang hindi nagtatangkang pigilan ang gabi.' — Napakalinaw nitong imahen; nagbibigay ng kapayapaan sa pagkawala. 'Hindi nasusukat ang lakas ng loob sa hindi pagluha, kundi sa pagpiling tumayo muli.' — Isang malakas na paalala na ang tapang ay proseso, hindi pagtatapos.
Sa huli, ang mga linyang ito ang nag-iwan sa akin ng pakiramdam na may pag-asa pa sa mga paalam; hindi sila pako sa nakaraan, kundi pinto tungo sa iba pang araw. Masarap balikan at magmuni-muni habang umiinom ng kape sa umaga.