Novel & Cerita Chatter

Naisip kong magF*c*book para hindi ako masyadong maboard. Hindi naman kasi pwedeng kausapin ko ang sarili ko para lang hindi ako mabagot. Nag-open ako ng aking Mess*ng*r thru data access. Masuwerte namang hindi pa expire ang aking GiGa99 kaya may magagamit pa ako para makapag social media. Unang kumuha ng atensiyon ko ang sunod-sunod na tunog ng chat alert mula sa iba't ibang friend ko sa social media at contacts.

Ang tunog ng pag-oonline ng isang kaibigan ay biglang maririnig mula sa laptop. Mabilis na dumating si Jay sa harap ng kaniyang mesa. Nang makita ang icon ni ‘Chasing Men While Lugging A Saber’ na nagliliwanag ng kulay, nalagyan ng galit ang kaakit-akit na itsura ni Jay. Pinadalahan siya ni ‘Chasing Men While Lugging A Saber’ ng maikling mensahe. ‘Libre ka ba?’ Sumagot si Jay, ‘Oo.’

Ernist: are u still awake? Hindi ko alam ang e-re-reply ko. Ang puso ko'y nagwawala lang naman sa simpleng chat message. Bullshit! Ernist: I know u're still up u read my messages. Sumusukong nireplyan ko ito. Me: ?? (Sleepy Emoji) As expected mabilis itong nagreply. Ernist: don't sleep yet, chat muna tayo. Me: sure. Ernist: ang tipid naman ng reply mo.

Picture ni Dahlia ang lumitaw sa chat head. Umangat ang kilay niya. Inaaccept na nga pala niya ang friend request nitong matagal nang nakatambak sa kanya. At ngayon nagchat agad. Binuksan niya ang message nito. Tinatanong nito kung gising pa siya? Nagtype siya para sabihing oo at nanonood pa siya pero pinalitan niya ang message. Isang question mark na lang ang sinend niya. Baka isipin pa nitong excited siyang kachat ito.

Ang dami niyang chats na hindi ko pa narereplayan simula noong huli kaming magkita. Nagsimula na akong magtipa ng message, "Psst..." unang sent ko. Kaagad naman itong nagreply, "Wow! Miss me?" Reply niya sa akin. I immediately sent her a laugh emoji. Hindi ko kasi alam kung bakit ko siya china-chat ngayon. I saw her typing again. Nagpop-up ang isang message saying, " I called your Amiel account pero hindi ka sumasagot." Napakuno't noo ako habang paulit-ulit kong binasa ang message nito.

Tumambad sa paningin ko ang mensahe ng amo ko. Tangang amo: R u awake, s2pid?" Ako: Opo. Tangang amo: Kumain ka bago umalis. Ako: salamat po. Tangang amo: it s not dat I am worried, tira ko ang nasa mesa. Kainin mo bago ka umalis. Napasimangot ako sa huling chat nito. Ako: oo na, kakainin na po. Tangang amo: good!

Hindi pa man ako nakakapag-type ng tatlong sentence, narinig ko na agad ang tunog ng chat notification sa office messaging app. “Hey, you okay?” Napaka-inosente ng tanong, as if hindi siya ang dahilan kung bakit ako parang nilagnat sa init ng katawan ko ng mga sandaling iyon. “Define okay. Physically dehydrated? Emotionally confused? Mentally questioning my career path?” Hindi pa ako tapos tumawa sa sarili kong reply, bigla ulit siyang nag-message. “You’re cute when you’re sarcastic. Want to join me for lunch later? I need more… insights.”

Ilang minuto ang lumipas. Ang tunog lang ng silid ay ang tuloy-tuloy na pag-type niya at ang mahinang pag-ikot ng cooling fan ng portable server. Pagkatapos ay nagsalita siya. “May chatter.” Napatingin kaming lahat. “Saan?” tanong ni Eli. “Closed forum. Invite-only. Pero may backdoor ako.” Pinindot niya ang ilang key. Sa malaking screen, lumabas ang isang thread. Hindi malinaw ang mga pangalan. Mga alias lang.