Novel & Cerita Chatter

Hindi pa man ako nakakapag-type ng tatlong sentence, narinig ko na agad ang tunog ng chat notification sa office messaging app. “Hey, you okay?” Napaka-inosente ng tanong, as if hindi siya ang dahilan kung bakit ako parang nilagnat sa init ng katawan ko ng mga sandaling iyon. “Define okay. Physically dehydrated? Emotionally confused? Mentally questioning my career path?” Hindi pa ako tapos tumawa sa sarili kong reply, bigla ulit siyang nag-message. “You’re cute when you’re sarcastic. Want to join me for lunch later? I need more… insights.”

Ilang minuto ang lumipas. Ang tunog lang ng silid ay ang tuloy-tuloy na pag-type niya at ang mahinang pag-ikot ng cooling fan ng portable server. Pagkatapos ay nagsalita siya. “May chatter.” Napatingin kaming lahat. “Saan?” tanong ni Eli. “Closed forum. Invite-only. Pero may backdoor ako.” Pinindot niya ang ilang key. Sa malaking screen, lumabas ang isang thread. Hindi malinaw ang mga pangalan. Mga alias lang.

Ang aming mga chat ay simple at higit sa lahat ay binubuo ng pag check up sa isa pa. Dahan dahan kaming nagtapos sa isang bagay na higit pa. Ang mga text message ay nangyayari bawat araw sa halip na ilang araw lamang sa isang linggo. Pagkatapos ay nagtapos kami sa mga tawag... at bago ko pa nalaman; nagkikita kami para sa lunch date. Mga petsa ng tanghalian ng Platonic.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

The sound of her friends’ voices echoed through the living room—familiar, comforting, and chaotic in the best way possible. “Grabe, Cress!” tawa ni Ibyang habang kumakain ng turon na may sobrang asukal. “Dinalhan ka pa namin ng mga paborito mo, tapos ikaw ‘tong hindi pa rin nagre-reply sa group chat namin for weeks!” Charlie chuckled from the couch, mouth full of empanada. “Busy daw sa healing arc,” pang-aasar nito. “Excuse me,” Cressida said, laughing softly as she leaned on the counter. “It’s called mental recovery, not ghosting.”

Ang dami niyang chats na hindi ko pa narereplayan simula noong huli kaming magkita. Nagsimula na akong magtipa ng message, "Psst..." unang sent ko. Kaagad naman itong nagreply, "Wow! Miss me?" Reply niya sa akin. I immediately sent her a laugh emoji. Hindi ko kasi alam kung bakit ko siya china-chat ngayon. I saw her typing again. Nagpop-up ang isang message saying, " I called your Amiel account pero hindi ka sumasagot." Napakuno't noo ako habang paulit-ulit kong binasa ang message nito.