Novel & Cerita Chatter

Ang huling mensaheng ipinadala “Kausapin mo na ako.” Sa screen ng cellphone sa isang chat conversation, isang pangalan ang hindi pa rin ipinapakita ngunit sa ibaba ng huling mensahe ay deliveredito. Ngunit wala pa ring naging reply kaya jnti-unting sumilay ang isang mapait na ngiti sa labi ng babae.

From: Del Valle Check out my message to you on our conversation in Messenger. Sinunod ko naman siya. Nag-online ako at nakitang may chat nga siya sa akin. Pag open ng chat namin ay puro pictures and videos ang aking nakita, nangunot ang noo ko at isa-isa tinignan nang maayos ang mga pictures.

Humiga siya sa tabi ko at pinakita ang application. “A Stranger’s Talk?” “Yes! And this application is so cool, Melly. Codenames ang gagamitin mo rito tapos kapag may nakausap ka at hindi mo nagustohan pwede mong tapusin ang conversation ninyo. It says here as well that if you will find someone na makakapagpalagayan mo ng loob pwede kayong mag-usap hangga’t gusto ninyo pero! May isang pero, you can only talk to that person until 3 am. Ang cool, ‘di ba?”

bulong ng ilan sa sarili. Mas mabilis pa sa kisapmata ang mga nangyari. Habang ang iba ay abala sa pagbabasa ng chat, ang iba naman ay hindi agad napansin kung anong avatar ng WeChat ang lumabas sa screen. Kaya kahit halata na sa nilalaman, walang gustong unang magsalita para tiyaking tama ang hinala.

"Hindi ba magka chat tayo nitong mga ilang araw lang?" Napalingon si Sandara sa chat history sa screen. Well... Ang mga conversation ay mga landian at pag eexpress ng nararamdaman. Napalingon siya sa avatar sa chat conversation. "Hindi ako 'to!" "Anong sinabi mo?!" Tumaas ang kilay ni Marco, at ang mukha nitong kalmado kanina ay bigla na lang naging cold na kasing kapal ng yelo sa iceburg.

Marahil ay iyon ang dealer na sinasabi nito kanina. HMMM. HINAHANAP MO SA PICTURE KUNG MAY KATABING BABAE? Bakit parang nananadya ang kung sino man iyong nagcha-chat sa kanya? DON'T WORRY. KAPAG MAY NAKITA AKONG BABAENG UMAALIGID, SEND KO AGAD SA'YO. Kahit through chat lang iyon ay parang naririnig pa niya ang nakakalokong tawa ng taong panay ang chat sa kanya kahit di na niya nire-replayan.

Gusto ko na siyang i-chat o 'di kaya'y tawagan pero pinigilan ko ang sarili dahil baka makaistorbo ako sa mga importanteng meeting nito. Malapit ng mag-alas diyes at kaunting kurap ko ay mahuhulog na sa mahimbing na pagtulog ang sarili pero pinigilan ko pa ring mangyari iyon. Halos mapatalon pa ako sa kama nang tumunog ang cellphone dahil sa chat. 'Hey? Still awake? Sorry kung ngayon lang ako naka-chat. Sinalubong kasi kaagad ako ng mga investors kanina pagdating ko kaya proceed kaagad kami sa presentations,' paliwanag nito.

Dahil nakapagtapos ito sa kursong information technology kaya magaling din siya sa mga pasikot-sikot sa loob ng mga server. “May mga security ang mga cctv nila, medyo matatagalan ako sa pagpasok sa kanilang system,” Anito sa akin. “Mga ilang oras ang ka-kailangan mong gugulin para tuluyang makapasok sa loob nang cctv system nila?” tanong ko kay Celyn. Napahawak ako sa aking sentido habang nagbabasa nang mga ibang impormasyon patungkol sa murder case ni Robert Malinao.

Kinuha niya ang cellphone at binuksan ang WeChat. Binuksan niya ang chat kay Martina. Puno ito ng mga tandang padamdam, ngunit kakaunti lamang ang aktuwal na usapan. Naisip niya, sa tatlong taon ba ng kanilang pagsasama, ganito kababaw ang komunikasyon nila? Sa mga natatandaan niyang usapan nila, kadalasan ay: “Nandito na ako,” at “Abala ako.”