Chatmate Meaning Novels & Stories

Tumambad sa paningin ko ang mensahe ng amo ko. Tangang amo: R u awake, s2pid?" Ako: Opo. Tangang amo: Kumain ka bago umalis. Ako: salamat po. Tangang amo: it s not dat I am worried, tira ko ang nasa mesa. Kainin mo bago ka umalis. Napasimangot ako sa huling chat nito. Ako: oo na, kakainin na po. Tangang amo: good!

Mitch “Love, happy lunch. Kumakain na rin ako.” Napangiti ako nang makita ko ang chat ni Chandler sa phone ko. Halos hindi pumapalya ang mga ganitong message niya, lalo na kapag oras ng pagkain. Kahit hindi kami nagkikita nang personal nitong mga nakaraang araw, palagi naman siyang may paramdam. Minsan simpleng chat lang, minsan voice message, at may mga pagkakataon din na nagvi-video call kami, pero hindi rin nagtatagal dahil madalas busy siya.

Ang huling mensahe niya sa akin ay, “I think it’s time we end this chatmate thing. I’m getting married, and I don’t want my fiancée to misunderstand anything. I love her so much. Goodbye, V.” Napangiti ako nang mabasa ito. I decided not to reply to his message. Mas maigi nang matapos ang kabanata ng buhay namin na magkachat kami. Hindi na niya kailangan pang malaman na ako ang babaeng takot humarap sa kanya noong unang beses naming napagkasunduan na magkita. Napapansin kong medyo naigagalaw na din niya ang kanyang mga paa, at nakakatayo na din siya, pero hindi niya pa ito maihakbang.

Tumingin si Charlie sa oras bago sinabi, “Brother, medyo maggagabi na. Kailangan ko ring bumalik sa Oskia. Kaya, hindi na ako makikipag-usap nang matagal sa iyo. Pwede tayong mag-usap ulit sa hinaharap!” Tumango si Hamed bago niya pinagdaup ang mga kamao niya at sinabi, “Brother, hindi kita mapasalamatan gamit lang ang mga salita. Kaya, magpalitan tayo ng contact information. Ibibigay ko sa iyo ang satellite phone number ko. Pwede mo akong tawagan sa kahit anong oras kung may kailangan ka.” Sinabi ni Charlie, “Okay. Pwede tayong magpalitan ng phone number, at tawagan nang direkta ang isa’t isa kung kailangan.”

At pagkatapos niyang i-send ang chat ay ni-restrict niya na ito. "So, bakit ang aga mo naman yatang nakipagkita, friend?" bungad na tanong ni Charity nang makarating ito. Tinaasan pa siya nito ng kilay. "Alam mo bang alas singko na ako nakatulog kanina." "Cha, I... I just need someone to talk to," aniya at bumuga ng hangin sabay higop ng iced coffee. "Parang mababaliw na ako."

May isang chat doon galing sa kanyang kaibigan. “Kamusta ka na? Okay ka lang ba?” iyon ang nakapaloob sa chat nito ngunit ramdam na ramdam niya ang pag-aalala nito habang tinatype nito ang mga salitang iyon. Napakagat ang kanyang labi. Mabuti na lang at meron pa si Vanessa na handang makinig sa kaniya.

kunot-noong tanong nito. "Oo. May bigla kasing nag-chat sa 'kin no'ng gabing 'yon. Hindi ko kilala, hindi ko rin friend sa Facebook. Nakakapag-taka nga e," kuwento niya. "Anong chat sa 'yo?" tanong nito. "Pagkatapos mo'ng basahin ang chat na ito, tumingin ka sa labas ng bintana mo. Iyan ang natatandaan ko," sabi niya.

Marahil ay iyon ang dealer na sinasabi nito kanina. HMMM. HINAHANAP MO SA PICTURE KUNG MAY KATABING BABAE? Bakit parang nananadya ang kung sino man iyong nagcha-chat sa kanya? DON'T WORRY. KAPAG MAY NAKITA AKONG BABAENG UMAALIGID, SEND KO AGAD SA'YO. Kahit through chat lang iyon ay parang naririnig pa niya ang nakakalokong tawa ng taong panay ang chat sa kanya kahit di na niya nire-replayan.

Walang responsibilidad. ‘Good morning, guys.’ Bati ko sa kanila sa chat. ‘Uy, babae, saan ka nanggaling kagabi? Bakit wala ka?’ Tanong sa akin ni Melchor, kaibigan kong bading. Nakasanayan na naming magkakaibigan na mag-usap at mag-kuwentuhan through chat t’wing gabi. High school pa lamang kami ay ginagawa na namin iyon. Sumbungan dito, sumbungan doon. Tsismisan dito, tsismisan doon hanggang sa abutin na kami ng madaling araw at makatulog na lang.