Novel & Cerita Chico

“Kung sino man ang mas malapit sa sentro ng usapan.” “Anong klaseng chip?” tanong ko, kahit alam ko na ang sagot. Naglabas si Charm ng isang maliit na lalagyan. Binuksan niya iyon at ipinakita ang isang halos di-makitang piraso ng metal, kasinlaki ng butil ng bigas. “Audio at location,” paliwanag niya. “May sariling power source. Tatagal ng ilang araw.”

"Perla, wag ka na munang magpunta ng Hacienda. Dalaga ka na at hndi na maganda kung makikipagkaibigan ka pa sa naka ng amo natin. Maigi na ang umiwas. Ayon sa bali balita ay Chick boy at matapobre di Darwin. "Lalo daw itong lumala sa pagkapalikero ng mpunta sa maynila. heto nga at sa loob ng dalanag linggo walang ibang ginawa kung di magparty sa bayan at kutin ang ahat ng inuman at nanguuwi pa ng babae"

Saan ko nga ba narinig ang apelyido na 'yan. Kenzie snaps, "It's Chandler Sansone, absolutely, it's his uncle, what a small world." Napatango naman ako sa tinuran niya. He then continues scrolling and searching for the information. The forest is a tourist spot, buti nalang pala naagapan yung ibang part ng forest. Pero malaki pa rin ang nailamon ng apoy.

Isa ding kalahing abnormal ni Jolo ito eh. "Chadrich. Chadrich Cadalzo," pagpapakilala nito sabay lahad ng kanyang kamay. Tila hinahalungkat ko pa ang mukha at pangalan ng taong nasa harap ko kaya hindi ko na napagtuunan ng pansin ang kamay niyang hanggang ngayon pala ay nakalahad pa rin. "...we've just met earlier, at the cottage. Doon sa may dagat-"

Location: Center Town, Chipan City "Itigil mo ang karwahe!" Galit na sigaw ni Britany sa nagmamaneho ng sasakyang karwahe. Ang karwahe na ang nagsisilbing pinakamagandang sasakyan sa Chipan. Tanging nakakaangat sa buhay ang may kakayahang mag-adhika ng ganoong sasakyan. Walang kotse o anumang sasakyang may gulong sa Chipan maliban sa karwahe. Hindi pa naaabot ng konkretong daan ang Chipan kaya nagtitiis ang mga tao sa kabayo o karwahe bilang transportasyon sa loob ng bayan. May ilan namang nakakagamit ng helicopter or chopper tulad ni Alpha.

“ We should just feed him to my sharks after we ‘re done with him! “ suhestiyon ni Miko,they all look at him dryly. Miko just shrug his shoulder ,nakikuha na rin ito ng chips na kinakain ni Caleb. And Caleb being Caleb,inilayo nito ang hawak na chips at sinamaan ng tingin si MIko. “ This is mine,kumuha ka ng sa’yo doon.” Sinamangutan lang siya ni Miko,pero mabilis pa din nitong hinablot ang hawak niyang chips. At naghabulan na ang dalawa,napailing na lang ang nakakita. Nakabusangot ang mukha ni Caleb nang makabalik ito,masama ang tingin kay Miko na nakangisi lang ,habang hawak nito ang wala nang lamang chip plastic .

Mukhang siya rin ay nagulat. Pagkatapos ay bumaling si Maximo sa kanya. “Thank you, Agnes.” Halatang hindi rin iyon inaasahan ni Agnes. Bahagya siyang natawa bago nagbigay ng maliit na salute. “Matic, Senyorito.” Napailing si Maximo habang bahagyang umangat ang sulok ng labi niya. Isang napakaliit na ngiti. Halos hindi na mapansin.

Lauren Jade Miller POV Nanginginig ang mga kamay ko habang nakahawak sa baso ng iced americano ko. The atmosphere inside the high-end coffee shop across the campus was suffocating. Sa harap ko, nakaupo si Rhea. She had her arms crossed over her chest, her foot tapping impatiently against the tiled floor. Her eyes were sharp, looking at me with pure skepticism. "Ten minutes na tayong nag-aantay dito, Lauren," untag niya, her voice filled with pure annoyance.

pangako pa niya sa sarili. "PARTY! Whooh, come on!" malakas na sigaw ni Elvira habang nakikipagsayaw siya sa kung sino-sinong Poncio Pilato sa isang sikat na bar sa pusod ng Gapan City –isa sa mga siyudad sa Nueva Ecija na katabi ng kanilang bayan, ang San Ignacio. Hindi niya pinansin kung siya man ang pinakamatanda sa loob ng bar na iyon. Eh, ano kung nakasuot siya ng long sleeves at mahabang palda? Eh, ano rin kung luma ang mga dance steps na alam niya? Basta makikipagsayaw siya. Magsasaya siya. Kailangan niyang mag-celebrate dahil sa wakas ay nabura na ang watawat ng Japan sa underwear niya. Huminto na rin ang abnormal na buwanang dalaw niya. Ano ang malay niya? Baka ngayong gabi ay makil

Huminga nang malalim si Nico at muling tumingin sa paligid. “Una sa lahat,” sabi niya, “Nais ko munang magpakilala ng maayos sa inyo.” Yumuko siya ng bahagya. “Ako ni Nicolai Alcione. Ako ang punong imbentor sa aming bayan ng Ignus.” “Ang punong imbentor?” gulat kong tanong. “Ngunit mukhang magkasing-edad lang tayo!”