Sample Eulogy In Tagalog Novels & Stories

dagdag pa nito "Pinagtagpo pero hindi pangmatagalan" sabi ni heneral "Dapat kasi motolite na lang jinowa mo mary baka mas tumagal pa kayo" pang aasar ko "At ikaw naman kaibigan, Sa tingin ko dapat mong sundin ngayon si lucifer" sabi ni pepe saakin "Parents' knows best calci boi~" "Sang ayon din ako...kapag namatay ng dahil sayo si essay baka ikabaliw ng puso mo tapos mamatay ka sa heart attack" sabi ni supremo

Mas lalo ko pang hinigpitan ang pagkakayakap ko rito. Mama... "16 FOR God so loved the world that he gave his one and only Son, that whoever believes in him shall not perish but have eternal life. 17 For God did not send his Son into the world to condemn the world, but—" "—To save the world through him," (John 3:16-17) pagtapos ng isang boses ng lalaki sa aking binabasa. Nasa likuran ko siya ngayon. Isinara ko ang aking bibiliya. Pagkatapos, tumayo ako at humarap sa kanya.

Masigla at mabilis nitong sabi. Hawak-kamay kaming lumabas roon. Nasa labas kami nang gate ng eskwelahan nang bigla ito napatigil sa paglalakad. Malayo ang tingin nito. Nang sundan ko ang tingin ay dumapo ang tingin ko sa binabasa at tinitignan niyang tarpaulin. "Rest in Peace Fr. Theodore Alessandro El Guego..." bigkas nito.

Hindi lang puso ko kundi buo kong pagkatao. Oh God...Help me stop the pain. Sobrang sakit na po. Gusto ko na pong tapusin ang lahat. "Thank you Dad, Mom, Ate Ehra." I said after signing the papers. My eyes were full of tears that I can't see them anymore. " For the last time, I want to say thank you for giving me the chance to be part of you family. Wag po kayong mag-alala, hindi po ako manggugulo sa pamilya niyo. Kakalimutan ko din na naging parte ako ng buhay niyo at sana ito na ang huling pagkikita natin. Maraming salamat sa lahat. Dahil sa inyo marami akong natutunan sa buhay."

“Huwag niyo akong kalimutan dalawin sa panaginip ha? Magpahinga na kayo diyan at maging masaya. Huwag na kayong mag alala sa akin dahil kakayanin ko. Thank you for raising me as a better version of myself. I owned my life to you. Rest easy.“ “I’ll go ahead now. Until I meet you both again. I’ll always visit. I love you so much mom, dad.” "Eli…" napatingin ako kay Tito ng lumapit ito sa akin. “Nasasaktan ka pa rin ba hanggang ngayon?” Tanong nito sa akin. Umiwas ako ng tingin. “Hindi ko alam kung anong sakit ang nararamdaman ko ngayon. Kung pwede ko lang hilingin na isang araw ko lang mararamdaman ‘to. Pero hindi pwede. Kasi kapag nangyari ‘yon ay para ko na rin sinasabi naka move on na ako.”

Sumunod namang nagbigay ng maikling talumpati si Lyv. “As you all know, I already lost my parents and Kuya Tri to cancer. Though I am saddened to have not shared this moment with them, I am very grateful for the overflowing love and support that I am getting from each and one of you, especially to the Dela Vegas. Whatever happens in the future, your names will forever be etched in my heart. Maraming salamat po sa pagtanggap sa akin at sa magiging anak ko sa inyong pamilya.”

Iniabot niya ang isang bote ng mineral kaya walang gana ko itong tinanggap. Kanina pa nagsimula ang misa kaya pihadong maya-maya lang ay magsisimula na ang pagbigay ng eulogy. Humugot ako ng malalim na paghinga at pinunasan ang luhang unti-unti nanamang naglalabasan. Mabuti na lang ay may suot akong sun glass ngayon. Walang makakapansin sa maga kong mata. In just a swift, natapos na ang misa. May mga nagbigay na rin ng speech sa harap. Mga kamag-anak niya, katrabaho, mga kakilala, kaibigan, at ang pamilya niya.

paliwanag ko. “Oo nga pala” natampal nya ang noo sa naalala. “Basta gusto ko may eulogy ka sakin. Parang ang astig kasi tingnan” Napangiwi ako sa narinig. Anong astig don? Buti sana kung yung kabaong nya lumilipad, yon ang astig. Isa pa hindi rin naman nya yon maririnig kaya ano pang silbi ng eulogy? Minsan talaga ay hindi ko maintindihan ang takbo ng utak ni sari.

" Tama si Jennica.. Labag man sa loob ko ang ginawa ng boss ko, wala rin naman akong choice kundi tanggapin nalang din ang offer nya.. Baon na ako sa utang. Mababayaran ko pa kaya sya? HANGGANG sa dumating na ang araw ng libing.. Sa eulogy, ang mga kakilala at pinaka malapit sa kanyang itay ay nagbigay ng mensahe at parangal para rito. Nagbalik-tanaw sila sa kabutihang nagawa ni Mang Paeng para sa kanila. Huling nagbigay ng mensahe si Raphaelle. "Si Raphael Pastrana ay ehemplo ng isang dakilang ama." Pagsisimula nya. Hindi pa man nya

Wow. Biglang may yumakap sa tiyan ko at hinalikan ulo ko. Saka ibinulong na, “I will love you till death do us apart. Kundi isama na din kita kapag namatay ako.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.