Novel & Cerita Sample Eulogy In Tagalog

Tumawa ito ng malakas habang sunod sunod ang pagpatak ng luha, ang tawa nito'y naging hagulgol ng iyak. "I am! I love your father, I love Alejandro. Mahal na mahal ko sya to the point na ang sakit sakit na araw araw ko syang lalong namimiss at habang tumatagal pa ang panahon ay lalong sumasakit." lumapit ito sa kanya ang hinawakan ang mga kamay nya "Please please anak tulungan mo ko. We can use your blood para mabuhay natin ang buhay ng papa mo." Itinuro nito ang pusa "Look at that cat namatay na sya pero nabuhay ulit ito dahil sa dugo mo right? We can do that to make your father be with us." Umiling iling ako sa kanya at agad lumayo.

"I don't know how we are going to say goodbye to you dad, we will always remember your sweet smile, how you make me laugh when I'm sad and how you make me happy. You became my dad through good and bad times. I love you dad always and forever." Matapos makapabigay ng kanyang eulogy ay halos mabuwal na siya sa kanyang kinatatayuan. Mabuti na lang at naging maagap si Damon sa pag-alalay sa kanya hanggang sa makababa siya ng stage. The next hour became the darkest day of her life lalo na ng ibaba na ang kabaong ng daddy niya. It was so painful that she didn't know how she survived and stayed alive until now where she was sitting infront of her father's grave.

dagdag pa nito "Pinagtagpo pero hindi pangmatagalan" sabi ni heneral "Dapat kasi motolite na lang jinowa mo mary baka mas tumagal pa kayo" pang aasar ko "At ikaw naman kaibigan, Sa tingin ko dapat mong sundin ngayon si lucifer" sabi ni pepe saakin "Parents' knows best calci boi~" "Sang ayon din ako...kapag namatay ng dahil sayo si essay baka ikabaliw ng puso mo tapos mamatay ka sa heart attack" sabi ni supremo

Mas lalo ko pang hinigpitan ang pagkakayakap ko rito. Mama... "16 FOR God so loved the world that he gave his one and only Son, that whoever believes in him shall not perish but have eternal life. 17 For God did not send his Son into the world to condemn the world, but—" "—To save the world through him," (John 3:16-17) pagtapos ng isang boses ng lalaki sa aking binabasa. Nasa likuran ko siya ngayon. Isinara ko ang aking bibiliya. Pagkatapos, tumayo ako at humarap sa kanya.

Hindi lang puso ko kundi buo kong pagkatao. Oh God...Help me stop the pain. Sobrang sakit na po. Gusto ko na pong tapusin ang lahat. "Thank you Dad, Mom, Ate Ehra." I said after signing the papers. My eyes were full of tears that I can't see them anymore. " For the last time, I want to say thank you for giving me the chance to be part of you family. Wag po kayong mag-alala, hindi po ako manggugulo sa pamilya niyo. Kakalimutan ko din na naging parte ako ng buhay niyo at sana ito na ang huling pagkikita natin. Maraming salamat sa lahat. Dahil sa inyo marami akong natutunan sa buhay."

“Huwag niyo akong kalimutan dalawin sa panaginip ha? Magpahinga na kayo diyan at maging masaya. Huwag na kayong mag alala sa akin dahil kakayanin ko. Thank you for raising me as a better version of myself. I owned my life to you. Rest easy.“ “I’ll go ahead now. Until I meet you both again. I’ll always visit. I love you so much mom, dad.” "Eli…" napatingin ako kay Tito ng lumapit ito sa akin. “Nasasaktan ka pa rin ba hanggang ngayon?” Tanong nito sa akin. Umiwas ako ng tingin. “Hindi ko alam kung anong sakit ang nararamdaman ko ngayon. Kung pwede ko lang hilingin na isang araw ko lang mararamdaman ‘to. Pero hindi pwede. Kasi kapag nangyari ‘yon ay para ko na rin sinasabi naka move on na ako.”

Dali-dali kong hinatak si gwapong nilalang papunta sa may altar. "Father, simulan na ang kasalan. Ngayon na, as in now na! GO! BILISAN NIYO NA, WALA NG KARAKARAKARAKA. GUMORABELS NA TAYO PARA MAKAPAG I-DO NA AKO!", sabi ko kay Father na nagulat pa at natatarantang sinimulan na ang seremonya. Lord, thank you talaga! Mahal niyo nga ako! Thank you! Five Million! Five Million! Five Million! This is it pancit!

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Sumunod namang nagbigay ng maikling talumpati si Lyv. “As you all know, I already lost my parents and Kuya Tri to cancer. Though I am saddened to have not shared this moment with them, I am very grateful for the overflowing love and support that I am getting from each and one of you, especially to the Dela Vegas. Whatever happens in the future, your names will forever be etched in my heart. Maraming salamat po sa pagtanggap sa akin at sa magiging anak ko sa inyong pamilya.”

Iniabot niya ang isang bote ng mineral kaya walang gana ko itong tinanggap. Kanina pa nagsimula ang misa kaya pihadong maya-maya lang ay magsisimula na ang pagbigay ng eulogy. Humugot ako ng malalim na paghinga at pinunasan ang luhang unti-unti nanamang naglalabasan. Mabuti na lang ay may suot akong sun glass ngayon. Walang makakapansin sa maga kong mata. In just a swift, natapos na ang misa. May mga nagbigay na rin ng speech sa harap. Mga kamag-anak niya, katrabaho, mga kakilala, kaibigan, at ang pamilya niya.