Emperor Ruler Of The Mask Tagalog Mga Nobela at Kwento

Nakasuot siya ng maskara na may nakaukit na kalansay. Tumango si Lucjan. Naupo siya at binati ang lalake na nakasuot ng pulang maskara ng magalang, “Supreme Leader.” Inalis ng lalake ang pulang maskara niya. Isa siyang hindi katandaang lalake na bilugan ang mukha at makapal ang kilay, habang nakakatakot ang itsura.

Bulalas ni Mamba pagpasok niya sa pintuan. Her bubbly aura is visible again. "Please take your seat Mamba." Sabi ni Sphinx at inabotan din ng folder si Mamba. "Griffin please show us the house area." Napatingin kaming lahat sa puting screen sa harapan. "This is the house of the Chief Justice of the Philippines." Simula ng leader namin. Napatingin ako kay Sphinx. "The most honourable Chief Justice as they called. Ferdinand Silva." Siya ang judge sa case ng mga magulang ko.

“What?” “Ikaw na talaga, Yumi. Ikaw na ang bitter princess of the year at queen of words of wisdom. Sa iyo na ang korona,” pambobola niya sa akin saka umaktong tila may ipinuputong na korona sa aking ulo.

Mula sa aming mga araw sa eskwela hanggang sa kolehiyo, sinundan niya ako, palaging umaagaw ng atensyon at umaastang mas mataas, mas mayaman, at mas may mararating sa buhay. "Girl, ikaw na ang gumawa ng unang hakbang. Aminin mo na sa lahat na asawa ka ni Jayson. Bakit kailangan mo pang itago? Ipaalam mo sa kanila na ikaw ang reyna ng hari na kanilang hinahangaan." "Hari?" bulong ko, nagulat. "Oo, itinuturing nila si Jayson na hari!" tumawa si Nica. "Nakakatawa ba iyon?"

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Madalas kasing itanong ng kapatid naming iyon kung saan nanggagaling ang mga sugat ko tuwing nagkikita kami. "Hoy, teka, paano mo nalaman ang tungkol dito? Saka wala ka bang pasok?" He looked at me seriously and put his two hands on my shoulder, "Meron. Pero ako naman ang Emperor kaya ayos lang." Hindi ko naintindihan ang ibig niyang sabihin sa pagiging emperor pero hinayaan ko nalang. Minsan kasi ay may pagka-weirdo siya. Muli akong nagtingin tingin sa paligid nang may nakilalang tao.

Sown o mas tamang sabihin na kay Assus ay mas lalong tumalim. Ang gusto lamang ni King Crassus kung bakit siya bumaba dito sa lupa ay para maayos na pabalikin si Aloisia sa heavenly realm nang walang pwersahan. Kukumbinsihin sana niya ito pero mukhang nahuli na siya.

"Stop being stupid mamaya bato na talaga mabangga mo. Sayang naman yang mukha mo, sa bagay walang sayang sayo." Kahapin Idiot ngayon stupid naman? Sa susunod na mag tagpo ang landas namin ng lalaking ito ano naman kaya ang itatawag niya sa akin? Mag hunos dili ka Calla, Kaibigan iyan ng boss mo, dika pwedeng makipag away. Mariin kong ipinikit ang aking mata upang pigilan ang inis na unti unting umuusbong sa pag katao ko.

Hindi ko inaasahan na ang matalik na kaibigan ang sasaktan niya at hindi ako. Nakay Dr. Hide pa rin ang paningin ko dahil hindi pa rin nag si-sink in sa akin ang nangyari. "Kieffer," malalim ang boses na tawag ng Grand Emperor. Doon lang ako nakabalik sa sariling malay. "N-Ne, Your Majesty?" napatayo ako ng tuwid.

Nakatitig ito sa mukha ko na tila ba nagtataka at kinikilala ako. "This is my personal assistant, Miss Delos Reyes," pakilala ni David sa akin. Lumapit ako sa dalawa at nakipag-kamay ako sa matanda. "I'm glad to meet you, Mr. Mariano." "Hindi po ako si Mr. Mariano."