Natigil ako sa mga eksena kung saan lumalapit si Mahito—parang sumasagi ka sa malamig na lugar ng kaisipan na hindi mo inaasahan. Bilang tagahanga ng 'Jujutsu Kaisen', ramdam ko agad kung paano binago ni Mahito ang emosyon ni Yuji: hindi lang simpleng galit o takot, kundi isang magulong halo ng pagdadalamhati, pagkasuklam, at malalim na pag-aalinlangan sa sarili. Pagkatapos ng nangyari kay Junpei, nag-iba ang tono ng Yuji; nagkaroon siya ng mabigat na responsibilidad at guilt na hindi madaling burahin. Nakita ko kung paano lumalabas ang kanyang impulsive na galit, pero kasabay nito ay may pagnanais siyang manindigan bilang tao, kahit na nasuso na ang madilim na posibilidad ng pagsuko sa poot.
Sa ibang mga karakter, ramdam ko rin ang ripple effect. Si Nobara at Megumi hindi lang basta kasamahan—tila nagbago ang kanilang pananaw dahil sa visceral na banta ni Mahito. Si Kento at iba pa ay nagpakita ng nakatagong kahinaan at determinasyon; lumilitaw ang pagkakaiba-iba ng tugon: may ilan na nag-init ang ulo, may ilan na nag-analisa at nagtiis. Para sa akin, ang lalim ng epekto ni Mahito ay hindi lamang sa pisikal na pinsala kundi sa moral na dilemma: ginawa niyang mas kumplikado ang tanong kung ano ang tama at kung gaano karami ang kayang isakripisyo ni Yuji para protektahan ang iba. Nang matapos ang ilang arcs, naramdaman ko na mas mature si Yuji—may bukas na sugat, ngunit mas solidong paninindigan—at iyon ay dahil sa pagkakaroon ng isang kalaban na hindi lang brutish, kundi existentially destabilizing.