Novel & Cerita Chopping Board In Tagalog

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Nagsimula nang mag-usap si Ken at ang waitress sa Japanese, at inakala ni Cherish na tungkol ito sa kanilang order. Pag-alis ng waitress, nagsimulang magturo si Ken kay Cherish tungkol sa kultura ng izakaya. Kinuha ni Ken ang isang pinagsalikop na basang tuwalya mula sa side table... "Ito ang tinatawag na 'oshibori.' Isang mainit na basang tuwalya na ginagamit para linisin ang mga kamay bago kumain. At ito naman ang tinatawag na 'tsukidashi.' Isang appetizer habang hinihintay natin ang main course," paliwanag ni Ken.

May hawak itong feather duster na siyang ginagamit nito sa pagtanggal ng alikabok sa sopa. "Parang tanga ... Ang dami-daming pera pero ayaw kumuha ng katulong na puwedeng gumawa ng mga gawaing bahay. Balak niya bang si Vincent ang makinabang sa lahat ng pinaghirapan niya?" puna niya sa babae. Maya-maya pa ay bigla itong huminto sapo na ang noo. Umangat ang isa niyang kilay nang mapansin na tila bigla itong nanlata.

Bago mag-alas kwatro ay bumaba siyang muli. “Ma’am, ano’ng ginagawa ninyo rito?” nag-aalalang tanong ni Diday nang kusa siyang kumuha ng chopping board at kutsilyo. “Makikitulong po sana.” “Naku! Huwag na ho at baka mapagalitan kami ni Sit Wade.” “At ni Ma’am Feliza na rin,” halos pabulong na sabat naman ng isa pa na animo tinakpan pa ang bibig.

Ang hawak nitong Chef's knife ba ginagamit sa paghihiwa ng rekados ay pansamantalang inilapag sa chopping board. Imbes na sagutin ay iniabot niya ang pasalubong rito. "Nadaanan ho namin ni Margaux." Napapangiti na napapailing si Nanay Belya. "Ikaw talaga dinadaan mo ako sa lambing. Salamat," saka nito hinaplos ang pisngi niya. Kung tutuusin ay para na rin niya itong ina, simula nang maulila siya ito na at si Mrs. Samonte ang naging guardian niya.

"I love you, Hubby." "I love you, Wife. Tuturuan kita mamaya kung paano humalik." Malakas ko siyang hinampas sa kamay. "Ang bastos mo!" tumawa lang siya at kinurot ang pisngi ko. A/N: pa-leave naman ng review at comments 😊

wika niya naman sakin. Ikinuyom ko Naman Ang mga kamay ko dahil sa sinabi niya sakin, ganun ba Ako Katanga? " cut the chicken kailangan Yung katamtamang laki lang not too big not too small" wika naman Niya sakin. Agad agad ko namang kinuha ang manok at agad agad ko naman itong inilagay sa chopping board. Nanginginig ako habang tinitingnan ang manok at kinuha ko na Ang kutsilyo tiyaka ko ito itinutok sa manok.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

malambing na sabi pa ni Reedz. “Excuse me.” Pero imbes na kiligin ay umiwas siya nang magbalik siya sa katinuan. Dala ang chopping board at kutsilyo ay lumipat siya ng puwesto. Pasimpleng punas na rin siya sa mga luha niya.

I think this is a part of being teenager. Kinabahan ako nang may biglang na lang umakbay sa akin. Mabigat ang pagkaka-akbay niyang 'yon. Hindi ko na ito tiningnan at agad kong hinawakan ang kamay niyang naka-akbay sa akin at ipinilipit ito. "A-Aray! Sandali lang naman!" Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko kung sino ito. Si Chris.