Novel & Cerita Chopping Board In Tagalog

naiiling pa niyang turan. Maya-maya pa’y muli kong narinig ang boses ni Mama. “Hoy, Mexico! Kumain ka muna bago ka pumasok, ha? Malapit ng maluto iyong Adobo,” sigaw niya mula sa banyo na agad ko namang sinang-ayunan. Mexico, Mexico! Ang kulit ni Mama. Sabi na kasing Deborah! Deborah ang pangalan ko!

“Anong lapis?” Di ba kapag sosyal hindi gumagamit ng kamay at kutsara. Iniipit sa lapis ang mga pagkain. “hahaha chopsticks tawag doon hindi lapis.” pakialam mo, basta lapis yun pwedi kitang bigyan meron sina Lerian at Leandro naiwang lapis. “Magkakamay nalang ako, magaling akong magkamay.”....sabay pilyong kindat sa'kin.

Chapter 58: Tuba/Lambanog Challenge Kina hapunan ay naghanda na ang lamesa sa labas, may kasama pa itong pulutan na tinatawag nilang nilagpang na manok. Bago sa paningin ko ang naturang pagkain, pero mukhang masarap naman. Sa amoy pa lang ay masasabi mong masarap ito. Hanggang may dumating na apat na kalalakihan na may dalang apat na galon. Pinagwalang-bahala ko lang ito hanggang nilagay nila ito sa mesa kung saan ang pulutan. Habang tinitingnan ko ito, nakita kong may lumalabas na bula. Siguro ay isa iyong dishwashing liquid. Hanggang tinawag na ako ng aking future biyenan na nakaupo sa mesa. Kahit nagtataka ako, pinuntahan ko pa rin ito hanggang nagsalin siya sa baso, puno, at binigay iyon

seryosong tanong nito. “Wag mo nang isipin, hindi naman iyon importante. Halika, kumain ka. Ipinagluto ka ni Tita Julie ng kalderetang baka at chop suey. Kumain ka nang marami para lumakas ka.” Napatanga ito sa kaniya nang subuan niya ito. “K-kaya ko naman na mag-isa.” “C’mon, Enrico. You're right handed, hindi ka makakakain nang maayos dahil sa pilay mo. Ah!”

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

Huminga siya nang malalim bago itinaas ang boses. "Simulan natin sa Knife Skills Test," sabi ni Mina, malamig ngunit punô ng apoy ang boses. "Alam mo bang hindi ko makalimutan 'yon? Ang buong kusina ng Dragon's Ember, punô ng ritmong tunog ng mga kutsilyo sa chopping board—lahat seryoso, lahat focused—pero ikaw? Parang galing sa comedy show! Tatlong beses kang napasigaw dahil tumalsik ang sibuyas sa ilong mo, at muntik mo pang maputol ang daliri mo!"

FLASHBACK "S-sis, iuuwi na kita" Nag-aalalang sabi ni Cherry. Naluluha na rin. Hindi ko alam ang gagawin ko. Halos hindi ko na sila makita dahil sa luhang lumalabas mula sa mga mata ko. Hinawakan naman ako ni Mia sa braso para alalayan ako sa paglalakad.

Sa bawat pagdampi ng kaniyang mga daliri sa malamig na bakal, tila ba dahan-dahang nagbabalik ang kaniyang buong katinuan. Nagsimula siyang mag-hiwa. Ang tunog ng kutsilyo na tumatama sa kahoy na chopping board—*tak, tak, tak, tak*—ay mabilis at may perpektong ritmo. Ginupit niya ang mga chives nang napakanipis, na parang mga berdeng sinulid na gagamitin para sa dekorasyon..

Look who’s talking. Kumuha na lang ako ng mga ingredients para sa lulutuin kong chapsoey, mabilis lang itong lutuin. I was busy chopping the carrots when Lyah stood next to me at the counter. “Hindi talaga halata na sensitive ka sa babae.” “Again with this, Lyah?!”