Goodbye In Filipino Novels & Stories

Agad na sinalubong ko ang mga mata nito, pero mabilis siyang napayuko at ibinalik ang kanyang mga mata sa hampas ng kalmadong mga alon. Halatang naghihintay lamang sa sasabihin ko. Napalunok ako ng mariin bago nagsimulang magsalita muli. "I came here to say good bye, Ms. Lopez." Parang may kung anong bagay pa ang bumara sa lalamunan ko dahilan upang mapiyok ako sa dulo. "Alam ko, hindi ko na kailangan pang sabihin ito o maging ang magpaalam pa sa'yo, but for me, you deserve to know. We deserve to say good bye to each other."

“Hello, Love?” “Hello, Love!” I greeted. “How are you there? Kumain ka na ba ng dinner?” Finn hummed. “Yes, Love. Ikaw? Kumain ka na ba?” Tumango ako kahit hindi naman kami magkaharap. “Yes, Love. I miss you already.” “I miss you too, Love. Sana mapaaga uwi mo,” he said. “Is Batangas a nice province? I’m curious, Love.”

Ivy "GOODBYE CLASS! Wag nyong kalilimutan ang mga assignments nyo ha." Bilin ko sa mga estudyante ko. "Yes ma'am!" Sabay sabay naman na sabi nila. "Ok go na, ingat sa pag uwi."

Mahina siyang tumawa sa aking tabi. French -Je t'aime English - I love you Ngumawa ulit ako. Nag-alala siya bigla. “Gago ka ba! Lakas mo mang power trip! Hindi naman ako french! Sana sinabi mo na lang in english or tagalog puwede rin korean dahil alam ko I love you sa korean saranghaeyo putashimneda ka! sinira mo 'yung moment.” ngawa ko sa kan'ya natatawa niyang pinunasan ang mga luha sa pisngi ko.

When i thought This love would never end But if this love's not ours to have I'll let it go With your goodbye Nang marinig ko ang goodbye sa lyrics ng kanta ay hindi ko alam kung kailangan ko siyang pakawalan. Ngunit hanggang kailan ko siya sasaktan kung si Dindo pa rin ang mas matimbang sa akin? Why did it have to end so soon When you said that you would never leave me

Pagkapasok kaagad siyang pinahiga sa malaking kama at umibabaw sa katawan ko. "Why do I always miss you? There is no time, that I don't remember you... Siguro titigil lang itong utak ko sa pag- iisip sayo kapag may amnesia na ako." Ngumiti siya na may pagtututol sa huling sinabi nito. "Huwag naman po... Paano naman ako... Kung magkatotoo sakali baka goodbye Philippines na!" sabi niya. "Ano?"

Andrew greeted me and it makes me cried harder. "I love you always and forever din po momma. Happy birthday again!" Dahil sa labis na tuwa kaya hindi ko na nagawang sagutin ang anak ko. Niyakap ko na lamang siya ng mahigpit.

biglang singit ni Angelo. "Actually, I don't know how to start. It's really hard for me to say goodbye!! Maiiyak lang ako at ayokong mangyari 'yon.." sagot niya sabay buntong hininganng malalim..

Parang tinanggalan ng hininga. Lumayo ako. Diretso sa pinto. Walang lingon. Pagbukas ko ng pinto, tumigil ako saglit at nagsalita nang hindi humaharap: “Goodbye, Geg.” Hindi “see you soon.” Hindi “next time.” Hindi “sana maging okay ka.” Goodbye — ang tunay na katapusan. At nang maramdaman kong wala na siyang sinabi, lumakad na ako palabas, dala ang ngiti ng isang babaeng hindi na kailanman babalik sa anino ng nakaraan.

Bakit parang naiiyak din ako? “Ba-bye kana sa mga kapatid mo may mag-aampon na sakanila.” Nagulat ako sa mga sinabi ni Nina, and what about me? Sinilip ko ulit yung dalawa at tumahol ng isa pa saying, “Don’t leave me.” But then one of them said, “Arf” which means, “Goodbye”. Alam ko naguguluhan din silang dalawa kung bakit sila ipapamigay. I looked at our mother and she’s busy watching TV. She doesn’t even care!