روايات وقصص ضمن Class Struggle

At sa unang strike— Nararamdaman ni Lena ang difference. Mas matindi. Mas kontrolado. “You rely too much on systems,” sabi niya habang nagba-block. “At ikaw naman,” sagot ni Lena, “hindi marunong mawalan ng control.” Mas bumilis ang laban. Strike. Block. Counter. Sa bawat galaw, naglalaban ang dalawang ideolohiya— Control vs freedom. Sa likod, si Adrian ay pilit tinatapos ang override.

Natututo akong kilalanin ang sarili ko at ang mundo sa paligid. Sa kabila ng lahat, alam ko: ang tunay na struggle ay hindi lamang sa trabaho. Ang tunay na pakikibaka ay sa puso—sa takot, sa sugat, at sa pangarap na muling mahalin nang tahimik, ngunit totoo.

putol ko naman nang magsalita siya. "Magpapa-talo na lang ba tayo dahil malakas sila sa atin at mayaman? Pera-pera na lang ba ang labanan ng mga mayayaman at mahihirap wala ba tayong karapatan na humingi ng karapatan..." buntong-hininga niyang bulalas sa harapan ko hindi naman ako nagsalita dahil sa totoo lang sana may karapatan din kami na lumaban sa ganitong sitwasyon. Hindi na ako nakasagot sa kanya dahil wala akong masasabi na kahit ano.

“Huh? May kabugukan na namang ginawa ang anak mo?” “Naisumbong na gumamit ng kodigo kanina habang nag-e-exam sila,” tugon ko sabay na bumuntong-hininga. “Daming p’wedeng manahin sana sa akin pero doon siya sa bugok niyang ama nagmana.” “Struggle is real nga ‘yan, mamsh. Kung sino pa ‘yong hindi niya nakakasama, ‘yong ugali pa no’n ang namamana.”

Mukha ay walang kadukha-dukha, diwa ay puno ng tuwa—dahil sa aming mga nasa laylayan ng lipunan. Pati paghinga namin ay walang paglinga. Kada-hinga ay parang inuutang sa kanila. The word is Freedom. Always...seldom, No peace, and hope. Abject poverty. Oppression. Controlled. We are powerless. We are afraid. They have all the resources. So we need to fight... the locusts, not the Embassy. We need to protect the grains so they have something to eat, bahala nang wala kaming makain kaysa sapilitang patayin.

I couldn't hold back my irritation any longer. He shook his head, his jaw clenched. "You don't understand." "Then help me understand!" I shot back, my frustration getting the best of me. "We're not just pawns in some arrangement. We're real people, and I refuse to pretend like we're strangers." He stood up abruptly, his expression pained. "Maybe it's better if we are strangers, Elle. It would make things a lot easier."

Nagbabakasakali siya na maniwala ito at lumabot ang puso. Totoo naman kasi iyong mga sinasabi niya. Wala naman talaga silang kasalanan. Namumuhay lamang sila ng mapayapa at tahimik pero bakit tila pinaglalaruan sila ng tadhana at binigyan sila ng ganitong klaseng problema? How could a family struggle to make ends meet gets involved in a clash of wealthy people?

Pagkatapos ay sabay-sabay na kaming naglakad. "Life is full of endless struggles. But, it is part of human nature, we are inborn to it. The best thing we could do is to find ways and make our way out carrying the lessons and confidence we earned throughout the process. Let's all stay strong and humble. We may not let those struggles dictate our individual self as a whole." – BeauWP

Isang ungol ang kumawala sa nobya, may bahid ng sakit ang boses nito, ngunit hindi niya iyon inintindi. Pinalibutan niya ito ng kanyang mga bisig na para bang isang preso. Maya-maya ay pinako niya ang dalawang kamay nito sa itaas ng ulo habang patuloy na inaangkin ang kanyang mga labi. "Don’t struggle, babe. The more you struggle, the more lang akong n*********n sa iyo."