The Strangers Real Story Novels & Stories

Akala ko ba maglalahad pa siya ng milyon para layuan ko ang apo niya? I don’t even know that stranger! “Sa totoo lang ay hindi kita gusto para sa apo ko, Ms. Adieli,” diretsang saad sa ’kin ng matanda. Hindi ko rin gusto ang pamilya niyo. “Pero ayaw kong masira ang apelyidong inaalagaan ko ng ilang taon kapag nalaman nilang engage kayo pero hindi matutuloy ang kasal kalaunan, ngayon pang alam ng lahat na mayroon kayong relasyon. Ayaw ko ring malaman ng lahat ang nangyari sa pagitan niyo ni Arkin.” Nag-iwas ng tingin ang dalawa nang tignan ko ito.

"This is my property. And right now, you are nothing but a stranger threatening my guest. If you won't step out of that door, I will make sure the security drags you out myself." "Stranger, huh?" Halos mapatid ang ugat ko sa leeg sa sobrang panggigil. Tumingin ako sa likod niya kung nasaan si Beatrice, na ngayon ay malakas na ang paghikbi. "At least hindi kita kayang pagnakawan at pagtaksilan. Estranghero ako ngayon sa'yo dahil wala kang maalala, pero ang babaeng pinoprotektahan mo ngayon ay nagawa kang lokohin! Hindi na ’yan amnesia, Gab. Malaking katangahan na ’yan!"

“Maybe the wolf was in love with the moon and each month they cried out for a love it would never touch. And maybe I was destined to forever fall in love with people I couldn't have. I don’t even remember why I’m wasting all these tears on you…” Narinig niya na ang tinutugtog nitong piyesa. “Stranger to your love” ang title niyon. It was a beautiful piece, yet sad. She sang beautifully with eyes still closed. He could feel her heart breaking as she was singing the song. Sa malamyos na tinig nito ay para siyang inaanyayahan na lapitan ito. Nagmulat ng mga mata ang babae. Nagtama ang kanilang mga paningin. May namumuong luha sa mga mata nito. Tumigil ito sa pagtugtog.

Humigop rin ng kape ang lalaki. “Kumusta ka naman sa America?” Biglang natigilan si Astrid. “Forget it and act like it never happened.” She couldn’t make an eye-to-eye contact with Pancho. “Look at me…” Iiwas pa rin si Astrid. “What if you start a new life with me?” “And what’s next?” “That depends on how fast we progress.” “There’s a long way to go.” Parehong tumingin ang dalawa sa dako ng malawak na bakuran kahit puro berde lang ang kanilang nakikita. “Marami ang possible pang mangyari.”

The stranger groom she met in an accidental place has now become her groom for real, walang halong pagpapanggap, walang halong pagkukunwari. Wakas --- Next(Daviah's Story)

Hindi naging madali ang umpisa ng kwento namin ni Ice, at sana ngayon na masaya na kami ay magtuloy tuloy na. Maraming salamat sa lahat ng walang sawang sumuporta at nagbasa sa aming storya, muli ako si Talliah Jae nagpaalam na hanggang dito nalang ang kwento namin ng isang lalaking hindi ko kilala sa una at ngayon ay kasama ko ng bubuo ng isang masayang pamilya. Paalam at salamat! __________________WAKAS___________________

Hapon na ng matapos kami at wala man lang kami naka panghalian. "Guys, punta na tayo sa resort. Don tayo kakain at matutulog." nagulat naman ako sa part na don kami matutulog. Hindi ko na inform si tita Lia about sa overnight. Tsaka hindi man lang ako naka paalam kay Elodia. "Need bang mag overnight dito?" tanong ko. "Oo, hindi kasi tayo makakauwi may land slide kasi at bukas pa ito maaayos." nalungkot naman ako.

Marunong naman humalik si Cherry, kaya naman ay hinalikan niya pabalik ang lalaki na mas lalong nagpainit sa pakiramdam niya. Alam niyang parehas silang wala sa wisyo, wala sa sariling pag-iisip, pero hindi iyon ang gusto niya munang isipin dahil masyado nang nag-iinit ang buong katawan niya dahil sa halik na ibinigay ng strangerong lalaking ito. Nagulat na lang siya nang bigla siyang buhatin ng lalaki at ipinasok sa isang kwarto; bukas ang mga ilaw kaya naman mas lalo niyang nakita ang kagwapohan ng lalaki.

Na malilimutan ko ang lahat ng bigat na nararamdaman ko. — Morning came too fast. Unti-unti akong nagmulat ng mata saka nag-inat pa. Naramdaman ko ang sinag ng araw na tumatama sa aking balat. Teka? What is this weird pillow around my waist? Lumingon ako sa gilid ko at halos malaglag ang panga ko nang makita ko ang nasa gilid ko. His stranger last night— Shit! Mahimbing ang tulog ng estrangherong nasa tabi ko… Na para bang wala siyang katabing ibang tao. Tinitigan ko siya nang matagal at masasabi kong may itsura siya pero…

Isang kontrol na hindi niya gusto—pero ginamit para sa isang tao. Tahimik. Pero hindi pa tapos si Santos. “May isa pa akong kailangan sabihin.” Huminto si Ethan. “Go.” Huminga ang abogado. “Ngayon na void na ang marriage, wala nang legal bond between you and her.” Tumango si Ethan. “Meaning?” “She is legally a stranger.” Tahimik. Napapikit si Ethan sandali. “Stranger,” ulit niya.