Novel & Cerita Life And Struggle

I heaved a heavy sigh and before I'd go, I leaped right into the pool and stayed at the very bottom of the pool, keeping my breath but at the same time, hoping that I would not rise back up anymore. Na sana, hanggang doon na lang ang lahat. People will soon find my body and will assume that I committed suicide. Ano pa nga ba? But quitting was never my thing. Struggle is. Thriving is what I am living for, perhaps ever since I was born. After quiet sometime, I rose back up into the surface, gathered my things and fixed myself. Hindi gaanong malayo ang tinitirhan ko kaya mabilis lang akong nakarating sa sarili kong apartment.

Ang babaeng 'yon, nakikita kong kahit nahihirapan siya ay patuloy pa rin niyang sinusubukan at patuloy na lumalaban sa hamon ng buhay. Gano'n naman talaga dito sa mundo. Sabi nga nila, God trust us, that's why we have a lot of struggles in life. Nang makuha ko na ang isang box na naglalaman ng tatlong coffee ay naglakad na ako papalabas. Ngunit nahagip ng mga mata ko ang area kung saan may mga dyaryo. It's not about the news paper I saw. It's about who is in the headline.

Pero hindi ko kailanman pinagsisisihan ang biglang pagbabago ng takbo ng buhay ko dahil napatunayan ko na hindi lahat ng mararanasan mo sa buhay ay palagi na lang masaya at walang problema. You need to understand, cry, sacrifice, love unconditionally and be strong for yourself. Sa mga nangyayaring ito ay hindi ko man lang nagawang maipagtanggol ang sarili ko but how can I fight kung unexpected at hindi ko naman inaasahan ang mga mangyayari? I know that I'm a weak character in this story. Hindi ako katulad ng ibang bidang babae na lumalaban at walang takot sa mga makakasagupa nila.

“Nagpapatawa ka ba, estranghero? Kahinaan ang magkaroon ng pamilya sa lugar na ito at hindi ko rin pinangarap magkaroon ng asawa. Sagabal lang siya sa buhay ko. Ayoko ng dagdag pasanin. Nahihirapan na rin akong iligtas ang sarili ko sa panganib, at hindi ko na dadagdagan ang hirap ko.” Hindi madali ang buhay sa Forbideria. Normal ang kaguluhan sa kaharian at disisyon na lang niya kung papatay o hindi, pero kung nais niyang mabuhay nang matagal, kailangan niya ring pumatay at ipagtanggol ang sarili niya. Mas lalo siyang mahihirapan kung may pamilya siya. Para na rin siyang gumawa ng kahinaan para talunin ng mga kalaban.

Hindi ko inisip na may iba pa palang naghihirap din dahil sa mapait na tadhana ng buhay. Being left with your love ones was really an unmeasurable pain. You will come to the point where you will doubt your existence in this world. Is it still worth it to continue living? Is this life still worth living for? To whom I will fight? Pero ngayon napagtanto ko... People come and people go. In the end, we still have ourselves to continue striving. It’s not just because you were left alone, it means that you already lose the battle. Stand on your own, and let yourself win the battle alone. You’re a soldier on your own in this life full of battles.

Ending my life was one of the things that I want to do. But I want to give myself a chance to live and explore the fullness of life. Ending my life would only make me weak. I want to be strong and I need to be. Hindi lang naman ako ang magdurusa kundi ang taong nasa palibot ko. If I bleed, they will also suffer. If I bleed, I would be the loser. There's still life ahead of me. And that means there will be challenges along the way. It's okay. It's okay to feel weak. Just don't give up.

"Life is simple here, Kaia. Pagsasaka lang yung alam nila. Siguro nahihirapan sila sa but I think that made them very motivated to strive." "Why? How?" "Survival, Kaia. They strive to survive. May mga pamilya din silang pinapakain kaya bakit sila panghihinaan ng loob?" I nodded. "Okay." He frowned and faced me. "Hindi mo naiintindihan no?" Napangisi ako. "Hindi."

Umalis na rin kasi ang staff ng hotel kaya walang abala. “Nothing interesting in my life. It’s full of struggles. What about you?” anito. Mahina siyang tumawa. “Walang matinong memories sa buhay ko, puro kalokohan at struggle rin.” “How do your parents interact with you in such a complicated situation?”

Napapailing na lamang ang dalaga nang isara ang maliit na silid na iyon. Malalim na ang gabi pero hindi pa rin siya dalawin ng antok. Ibang iba na ang buhay niya ngayon, bilog talaga ang mundo. She's been struggling since childhood pero heto siya ngayon, sa isang iglap ay nagbago ang takbo ng kaniyang buhay. Pero nagbago man ang lahat ay hindi na nito mabubura ang kaniyang mga lihim na nakaraan. Na kahit kailan ay hindi mauunawaan ng lipunan kaya mas mabuting panatilihing lihim na lamang.

Ang buhay nating mga ordinaryong tao. We were given with no choice but to move forward and fight. Kasi wala naman tayong ibang paraan di ba? Pinaghihirapan natin ang mga bagay na napakadali lang para sa mga mayayaman. Pinagtratrabahuan natin ultimo gasingkong halaga. We work hard. And we work harder sa mga bagay kahit gaano pa kaliit o kalaki ito lalo na kung sobrang mahalaga ito sa buhay natin. We are not as fortunate as they are. Mamamatay na lumalaban at namumuhay ng laging may ipinaglalaban. Ganyan tayo. At ganyan tayo mamumuhay habang may hiningang dumadaloy sa atin. Hanggang may dugong patuloy na umaagos sa ating mga katawan.