Code Yeet A Friend Novels & Stories

Hindi pwedeng malaman ng kaibigan ko ang nangyari. "H-Hello?" "Elai! I miss you so much! Labas tayo treat kita!" "A-ah Tyche, 'di ako available today e," utal niyang sabi. Tila'y nagbabara ang lalamunan ko dahil sa pagpipigil na 'wag tumulo ang luhang kanina ko pa pinupunasan. "M-Maybe next t-time." "Aww, so sad naman!" dismayang sagot ng kaibigan niya. "By the way, kumusta ka r'yan?"

maganda at todo ang ngiti ng pogi kong kaibigan nang maging siya ay nagawang banggitin ang pangalan ko. I cannot believe my eyes right now! Hindi ako makapaniwalang narito na sa harapan ko ang childhood x best friend na ilang taon ko nang hindi nakikita ng personal. Si Yohan nga talaga ito… ang nag-iisa kong best friend na made in Japan!

See yah later😉😏. Damn I won't let him ruin this day!

Scott? “Eliana dear, I brought you some yogurt. Can I come in?” Si Auntie iyon. Halos sampung minuto pa lang ang nakakalipas nung sabihin ko sa kanya na ayaw kong makipag-usap kahit kanino. “Auntie—”

Hindi ko maiwasang mapangiti at makaramdam ng hiya at the same time. “Thank you talaga, Belinda.” Hilaw ko itong nginitian. “It’s fine,” masungit nitong wika ngunit agad din itong ngumiti. “Ano ka ba naman! H’wag ka nga puro pasalamat. Hindi naman big deal sa akin itong ginagawa ko para sa inyo ni Yael. Kaibigan kita at nakababatang kapatid na rin ang turing ko kay Yael. This is what friends are for, ‘di ba?”

Natahimik sila sandali kaya siya na ang unang kumilos. Lumapit siya dito at kaagad na yumakap. Naramdaman niyang natigilan ito ngunit agad ding yumakap pabalik ng mahigpit sa kaniya. "Thank you.." Bulong nito na ikinangiti niya ng palihim. It's settled then, September Sobejana. We are now officially friends.. Thank you. *** Yassy💫 || Ika-LabingAnimNaTinta☕

Kaya ko 'to. ******************** Hit it dudes -MissteriousGuile

pasasalamat ni Yuie. "Wala 'yon, Yuie. You're my friend at kapag may problema ka ay tawagan mo lang ako." I said. Mas lalong napangiti si Yuie sa sinabi ko. Dahil napansin ko naman na konti lang ang kinakain ng mga kapatid niya ay niyaya ko silang kumain sa Jollibee at ililibre ko sila since gutom na rin naman ako at hindi pa ako kumakain ng dinner sa bahay.

“Ay may friends din akong ganyan. I feel you Yellow4. Sobrang close nyo siguro.” Parang nabunutan ako ng tinik. Napangiti ako agad. Salamat naman. “Yes,” sagot ko habang tumatawa nang kaunti. “Ganun na nga. Pero masaya ako na friend ko siya.” Pagkasabi ko noon, napahinto ako sandali. Friend. Ewan ko kung bakit, pero parang may konting kurot sa loob ko habang binibigkas ko yung salita.

Ganito siguro kapag sobrang bored mo na at tamad na tamad kang kumilos. Nagbukas na lang ako ng friendsbook account ko. Tumingin-tingin sa news feed hanggang sa mapangiwi ako nang makita ang magkakasunod na post ni Yumi. Mga sweet pictures nila iyon ni Theo sa magkakaibang lugar. Panay ata ang date ng dalawa?