Comeback Quotes の小説・ストーリー

Walang pagsiglan ang kanilang sayang nadarama, Nag dumating na ang araw na kaylangan na nilang bumalik sa reyalitad ng buhay na duon kailangan mong harapin ang reponsibilidad na naka atang sayong mga balikat. "one week na pala tayo dito hindi ko manlang namalayan, nakakalungkot at kailangan na nating bumalik, kung maaari lang na dito muna ko mag stay kaso kailangan kong harapin ang buhay na naiwan ko, at ang resposibilidad ko sayo"may lungkot sa himig ni Irish "wag ka nang malungkot love, maayos lang ang lahat babalik tayo dito,"pang-aalo ni Airon dito.

Drinking again and not minding what was the name of the bottle I'm holding pero hindi pa rin mawala ang mga sinabi niya sakin pag uwi namin kanina sa bahay. flashback "Damien, comeback here" huminga muna ako ng malalim at binasa ang labi bago muling pumasok sa loob ng sasakyan. "I'm sorry hon" sambit ko nalamang, narinig ko nalamang siyang nagbuntong hininga hanggang sa nakauwi kami ng bahay ay hindi niya pa ako iniimik.

(Baka pagod lang si Liam…) Pilit niyang sinusuksok sa kanyang isip ang salitang iyon na tila pinagtatalo ng kanyang isip at utak. [“When I come back…We’ll talk…”] [“When I come back…We’ll talk…”] [“When I come back…We’ll talk…”] Hindi niya talaga maiwasang isipin ng paulit-ulit ang mga iniwan at binitawan nitong salita sa kanya. Anong nangyari? Bakit parang bumalik sa dating Liam ang kanyang nasa harapan?

gulat na tanong ko. "Hindi ka na welcome rito kapag malungkot ka na namang bumalik katulad noong dati. Pero welcome na welcome ka rito kapag katulad nang sayang nakikita ko sa mga ngiti mo ngayon ang makikita ko sa pagbabalik mo."

Hiwakan niya ang aking kamay at masuyo akong tiningnan. "Sinabe ko sa'yo noon na may kapalit ang iyong pagbabalik. Ngunit dahil sa busilak ang iyong puso, umaapaw ang mga taong nagmamahall sa iyo. Nang dahil doon ay malalagpasan mo ang mga pagsubok. Nakasulat sa iyong palad ang iyong tagumpay. Kapalaran mong maging masaya, iha! Huwag kang mag-alala. Malapit mo nang maalala ang lahat. Ibabalik ko na ang mga alaalang nakalimutan mo, Karina!"

Side effect ata to ng whiskey at mojito eh. "Ay si OA talaga," Sabi ko dahil sobra yong kilig nila. "Bro, Mahal ka pa daw..ihhh," sabi ni Ben na tila kinikilig talaga "Nangangamoy comeback. Omg!" sabi naman ni Jenny "Anong comeback sinasabi niyo? Walang gano'n," sabi ni Pat and I agree. "Nag I love you lang comeback agad. Ang daming form of love,guys. Utang na loob," Sabi ko

“Hindi mo na kayang ibalik ang lahat ng pinili mong kalimutan. Hindi mo na kayang tapusin ang pagkatalo na dulot mo sa amin. Kung nagbabalik-loob ka, ewan ko kung magtatagumpay ka.” Tahimik si John, walang pagsisisi, kundi lamang ang paghihirap na dulot ng sarili niyang pagkakamali. “Hindi ko kayang bumalik sa nakaraan, ngunit sana, balang araw, makita mo akong magbago. Patawarin mo ako. Hindi ko kayang mawalan ng pag-asa.”

Ayaw ko pang bumalik sa reyalidad. “I’ll be heading back to work after this,” sabi ko, kahit ayaw ko. “I know,” sagot niya, malambot ang boses. “Just… message me when you can.” “Always,” tugon ko. “You’re never far from me.”

Sana lang ay walang makakita sa amin dahil baka kung ano ang isipin. Ginamit namin ang kotse niya papunta roon. Walang umiimik sa aming dalawa kaya pinikit ko ang mga mata ko para sana umidlip sandali pero hindi ko na namalayan na nakatulog pala ako. "I will do everything just to take you back." "Pinagbigyan kita sa gusto mong umalis ng bansa. But now that you're back I will never let you go again. No, never."

Tanong ko sa sarili. "Jayson, puwede bang magbacking-out?" Nahihiya na tanong ko sa kanya. "Gusto mo ba na hindi na natin ituloy? Back-out ka na ba? Puwede naman natin ihinto," malambing na sagot niya habang pinupunasan ang mga luha ko. "Hindi, ituloy na natin. Sayang nakapasok na eh. Paano ko malalaman kung hindi ko susubukan? Matapang ako, hindi ako aatras." Sabi ko sa kanya na ikinatuwa niya.