Comeback Quotes の小説・ストーリー

“Si Marco… p-pa’no si Marco?” “Hindi mo ba siya kayang alagaan? Baby, look, hindi ko puwedeng pabayaan na lang ang kumpanya. Hindi na ‘to katulad dati na kahit hindi ako pumasok, okay lang, but this time, I need to work hard. Malapit ko nang makuha ang tiwala ng mga tao. Malapit na ‘kong mabalik sa dati.”

Nabigla siya sa pawelcome ng mga kasama ngunit nag uumapaw ang saya sa kanyang puso na nakabalik na siya at makakasama niya ulit ang mga ito. " Welcome back mars", agad lumipat si Joy sa dalaga at niyakap ito. " Thank you mars. Thank you everyone!", halos maluha luha niyang pahayag dahil sa napakawarm na pagwelcome sa kanyang pagbabalik.

“Hindi ka pa rin nagbabago. You still smile even the situation is tough.” “That’s life. Kailangan nating sumabay sa laro ng buhay.” Lumapit siya sa’kin at naupo sa tabi ko. “Always remember, nandito lang ako… handa akong maghintay sa muli mong pagbabalik.” Hindi pa rin talaga nag pro-process sa utak ko ang mga sinabi niya. About him, my bestfriends and about the past. Para bang ang hirap paniwalaan ang lahat.

"even if the world took everything from me... they will never take this back." Silence. No applause yet just stillness. So I looked into the crowd one last time. My voice soft, but solid. "I hope you all remember this moment. Not because I'm a trend. Not because I'm a comeback story. But because I'm proof that even if they bury you—if you rise, you rise on your own terms."

“Welcome back. We’ve heard… quite a lot about you.” “Hopefully, good things,” sagot ko nang may controlled na ngiti. “Of course,” sagot niya, pero may kakaibang himig. “Your comeback is… unexpected.” Hindi ako nagpahalata. “The best things usually are.” Saglit siyang natahimik. Napangiti ako sa loob-loob ko. Isang maliit na laban at panalo. Sunod-sunod na lumapit ang iba pang bisita. Mga investors. Mga business partners. Mga taong gustong makipag-alyansa… o maki-usisa.

“Paano kung kumalat na naman sa social media yung ginawa mo? Paano kung maglabas sila ng statement? Paano ka pa makakabalik sa industry kung sirang sira na ang image mo?” “Sa tingin mo ba talaga makakabalik pa ako?” inis na tanong ni Rebecca sa kaniya. “Kung makakabalik man ako, for sure taon ang bibilangin bago ako tuluyang makabalik. And I’m sure mahihirapan tayong makahanap ng agency!”

--- Sa isang madilim na opisina sa kabilang gusali… “Hindi umubra ang first wave. Naglabas agad ng official statement,” sabi ng lalaking nasa telepono. “Nag-viral pa nga ‘yung quote niya: ‘I left quietly, but I returned prepared.’ Parang mas na-hook pa ang publiko sa kanya,” sagot ng kausap habang nag-aayos ng gamit sa mesa. Halatang may pinag-uusapan silang seryoso, ngunit hindi matago ang excitement sa boses nito.

Akmang lalampasan ko na sana sina Claude pero tumigil ako sa paglalakad. I smirked at him before bidding my temporary farewell. "See you again." I'll come back. No matter what happens. Hindi puwedeng matalo ako sa ganitong paraan. I won't back down without a fight. ----

nothing is actually worth to say the no. "When are we going to back?"that made him smile.

aniya saka ito bumuntong hininga na narinig ko bago nagpatuloy na muli sa pagsasalita. "Call me if you're ready. Subukan mo muling buksan ang yong puso sa taong mga nanakit sayo. Magaling kang tao kaya alam kong kaya mong lusutan lahat ng ito. I am forever at your back no matter what," aniya bago pinatay ang tawag.