Novel & Cerita Contemporary Literature In The Philippines

singhal ko kay Kuya Lucho nang nagmamadali akong bumaba ng hagdan. Nakita ko si kuya na nagkakape sa living room. Tulad ng nakasanayan ko na, simula nang manirahan kami rito sa Pilipinas, wala na siyang ibang inaatupag kung hindi ang magbasa ng mga libro at magazines. Kailangan niya kasi lahat ng iyon para sa case study na ginagawa niya ngayon.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

Embes na pagkain o masasarap na minandal ang kanilang bilhin, kompyuter pa rin. Sinimulan ko na ang paglilibot ng mga makakapal na aklat sa bahagi ng mga adulto. Nasa likuran ko naman si Mister Direction at napansing kinuha niya ang komposisyon ni Philip Margolin, ang Executive Privilege. Ang mga tinedyer na kalaunang nasa tabi ko kanina ay may dala-dalang mga nobela na gawa ng mga Pilipinong bantog na manunulat.

The whole village was asleep already dahil late na rin kasi kaya tahimik. This is beyond magnificent. Totally mind-blowing dop na ngayon niya lang nasilayan sa tanang-buhay niya. No kidding at all! Walang ganitong kagarang lugar o pueblo sa Pilipinas na naitampok sa libro, tabloid o kahit sa telebisyon. Sigurado siya roon.

"I love that I encountered Third Montecarlo for the second time around." Werdy just shut his mouth and diverted our conversation to a more sensible topic. After spending our vacant time, we proceeded to the 21st Century Literature subject. We analyzed some poems from different periods—Pre-Spanish, Spanish, Japanese, American Regime, after Edsa Revolution, and New Society. Sinabak kami ng academic stuffs this grading. Ang sakit sa ulo. We are like inside a pressure cooker. Gamit ang kotse ni Werdy, hinatid niya ako sa bahay pagsapit ng uwian. He's just living a kilometer away from our street so it isn't a hassle after all.

Halatang mamahalin ito lalo na't napaka-advance. Ang yaman ng bansa na ito. Nakakabilib na talaga ang mga isip sa mga manunulat. Dati ay hindi ko masyadong binibigyan ng pansin 'yong mga author ng mga libro na binabasa ko pero ngayon na literal kong na-experience ang lahat ay mas lalo akong humahanga sakanila.

"Isa ka sa mga pinakamahusay na manunulat sa buong lalawigang ito. At napatunayan mo ito simula noong bata ka pa. Kaya, di lingid na mailagay ka at maging isang patnugot," Natuwa naman si Don Miguel sa puring natanggap mula sa kanyang dating maestro. Noon pa ay kinahiligan na ni Don Miguel ang pagsusulat ng mga lathalaing pampanitikan. Sa katunayan noong pitong taong gulang pa lamang siya, ang kanyang tulang pinamagatang El Flora de Madre o Ang Bulaklak ni Ina ay nanalo ng gintong medalya sa labanan ng mga batang manunulat na ginanap sa Unibersidad de Santo Tomas, ang pinakatanyag na unibersidad sa buong kalakhang Filipinas. Naitampok rin noon ang tulang ito sa isang pahina ng Viva Espanya,

It’s been 6 months since I left the Philippines. Pero ang sakit sakit pa rin sa dibdib, mula nang manirahan ako rito ay nagsusulat ako ng libro at tingin ko ay pumapatok ito sa masa. Marami rin ang kumukuha sa akin na publishing house at tinatanggap ko naman ang mga offer nila. Pangarap ko rin naman ito, buti na lang at suportado kami ni daddy. Kahit paano ay hindi ako nahihirapan sa pagbubuntis ko.

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

Ano na kaya ang nangyayari sa Manila? Sininop ko ang pinagkainan namin ni Tay Fernan. Mas pinili kong dito muna maglagi dahil mas maraming puno at nakakasama ko ang matanda. Naaaliw din ako kapag sumasama ako sa kanya sa maliit na rantso ng isla para tulungan siya. Pinagbabawalan ako nitong tumulong pero makulit ako kaya hinayaan na lang niya akong gawin ang gusto ko. Dahil mahangin at makulimlim ang panahon ngayon, humiga na lang ako sa swing na nakatali sa puno matapos kong maglinis. May modern bahay-kubo house sa tapat at may ilan pang mas maliit na tinutuluyan ng katiwala pero kung magdadagdag ng mga tao rito, siguradong magdadagdag din ng bahay dito. Parang maliit lang ang lugar pero na