Cruel

Setelah kepergian ibunya, semua hal yang dulu Alana miliki perlahan menghilang. Termasuk Ayahnya yang menikah lagi dengan seorang janda beranak satu. "Ayah, jangan usir aku... aku gak mau tinggal sama nenek, aku gak mau nyusahin nenek." Tangis Alana pecah saat masuk ke dalam mobil, sementara ibu tirinya tersenyum pongah, bahagia melihat Alana terusir dari rumahnya sendiri.

Klara Zielinska, wanita cantik berusia dua puluh tiga tahun tidak menyangka kekasihnya akan bermain gila dengan sepupunya sendiri di malam ulang tahunnya. Sakit hati karena pengkhianatan, Klara pergi ke sebuah club yang ada di hotel dan minum terlalu banyak. Ocehan tak jelasnya membawa Adrian menghampirinya lalu terjadilah obrolan singkat hingga berujung pada kenikmatan di malam itu. Tak berhenti sampai di situ. Klara seakan ingin menghilang saat tahu pria yang tidur dengannya ternyata ayah dari mantan kekasihnya. Klara ingin melupakan, justru Adrian meminta untuk melanjutkan. Namun, siapa sangka jika akhirnya Klara luluh dan tergoda hasrat memabukkan dari ayah mantan kekasihnya itu?

“Kapan pulang, Mas?” “Apa aku harus menjawab pertanyaanmu itu??” Kalau boleh memilih takdir, aku ingin hidup sederhana saja asalkan setiap hari bisa bertemu dengan suami. Namun, penyesalan memang selalu datang terlambat. Mas Ares tidak akan pernah bisa pulang karena aku bukanlah rumahnya.

I stand before the pack members, condemned by whispers and stares that cut deeper than any blade. Branded a killer, but I am no murderer. Yet, their accusations cling to me like a shroud, suffocating every shred of hope within me. “I’ll never reject you, Ivanna, but I’ll make your life hell.” His words echo throughout the hall. A cruel reminder of the torment that awaits me. “I’ll forever punish you for what you did to me and the pack.” My mate’s voice, once a source of strength, now drips with venomous hatred. “You’ll remain as my mate, and I’ll remain your nightmare.” “I didn’t kill her!” I protest, but he sees only a liar, a traitor to the pack. His fist hits my cheek, a brutal punishment for crimes I did not commit. “Liar!” He barks. “You killed her. And I’ll do the same to you. Slowly. Painfully. Until you’re choking on your last breath and desperately ready to tell the truth. That you killed her.” —---------------------------------------------------- When the Luna mysteriously dies before my eyes, everyone tags me as her killer. I go through hell and back. My life becomes an endless circle of misery. But I won’t break. I won’t give in to my abusers, no matter how brutally they try to break my soul. I’m determined to fight till the end. Until I’ve proven to them that I’m not the Luna’s Killer.

Willow's life has been a nightmare for the past five years since her mother married Stevon King, the most ruthless and powerful mafia boss. She has suffered in silence from the abuse inflicted by him. The pain that she has had to go through alone has made her fear life and everything that comes with it. The thought of another human touching her makes her sick to her stomach. But on her first day back at school, everything changes when Braxton Young, a rival up-and-coming mafia boss, notices her and is captivated by her beauty. As Willow tries to hide her pain and push Brax away, he is determined to uncover the truth about what she is going through and protect her. Despite her fears and reluctance to let anyone in for fear that they will lead to the same fate her father did, Willow finds herself falling for Brax as he breaks down her walls. As Brax falls further and further in love with Willow, he starts to learn more about himself, questioning whether he wants to take over his family business or live a normal, safe life with Willow. he knows that his family and friends will disown him if he does. with so many things standing in the way of them ever being able to be together, will they find a way? Willow's cruel stepfather, who will stop at nothing to keep her under his control. Will Willow finally find the courage to break free from the chains of her past and embrace a future filled with love and hope?

Zoey grew up in the slums of Manila. Bata pa lamang ay namulat na siya sa malupit na kalakaran ng mundo, na kung saan tanging matibay lang ang natitira. Sa kaniyang murang isipan ninais niya na balang araw ay makaahon siya sa kahirapan and she is willing to do anything to get what she wants in her life. She would be dragged deeper in the darkness because of trying to survive. Dahil sa nakasanayang mga gawain tulad ng panggogoyo sa kapawa at panlalamang, aabot siya sa puntong magkakaroon ng pusong bato. Not until she meets Gael, isang batang anak mayaman na nagpakita ng kabutihan sakanya noon. Zoey mastered the art of deceiving people, kaya niyang umarte depende sa hinihingi ng sitwasyon, ngunit tila ba di umuubra ang bertud niya kay Gael. Huli na ang lahat ng mapansin niyang she has deceived herself that she will not fall inlove with Gael. Sa kasamaang palad, Si Gael pala ang tagapagmana ng Kumpanyang kanyang pinabagsak out of greed. Sa pag-upo ni Gael as the new CEO of their company susubukan niyang itayong muli ang kanilang kompanya. Ano ang gagawin ni Zoey ngayong nalaman niya na magiging kakompetisyon na niya si Gael, and what will Gael think of Zoey if he finds out that she is the one that had been sabotaging their company resulting to its downfall. Can love win against all odds? Is love enough to erase the hatred in their hearts? Two people from two different worlds colliding. This is a story of a Girl pursuing her dreams and how she finds love in the most unexpected way.

Memang salah, jatuh cinta pada Om sendiri?! Usiaku dengan Om Andi memang terpaut lima belas tahun. Tapi ... Soal cinta, hanya aku yang paling paham membuat Om Andi bahagia. Sekarang, kita sudah sama -sama dewasa dan menurutku menjadi kekasih Om Andi itu SAH walaupun ia sudah memiliki istri yang SAH. Fakta baru muncul, setelah aku tahu, kalau ternyata Om Andi itu hanya ...

Alors que j'étais enceinte de neuf mois, le premier amour de mon mari est venue s'installer chez nous sous un prétexte quelconque. Chaque fois qu'elle me voyait, elle se portait la poitrine, feignant une profonde tristesse. Mon mari était convaincu que je faisais exprès de montrer ma grossesse pour la provoquer. « Magali est trop fragile pour avoir des enfants ! Et toi, tu te balades tout le temps avec ton ventre bien visible devant elle, tu l'exaspères ! Sans une leçon, tu n'apprendras jamais ! » Puis, il a donné l'ordre qu'on me ferme dans un grenier abandonné depuis longtemps, interdisant à quiconque de m'apporter de la nourriture. J'ai supplié, lui expliquant que l'échographie montrait que les jumeaux que je portais étaient trop gros et que le médecin avait recommandé que je sois admise à l'hôpital immédiatement. Mais il a éclaté de rire, comme si c'était une blague. Sa voix était aussi froide que la glace : « Tu as encore trois jours avant ton terme ! Ne viens pas jouer la victime ! Va dans le grenier et réfléchis à ce que tu as fait ! Voilà le prix à payer pour avoir embêté Magali ! » Les contractions étaient tellement douloureuses que mes ongles se brisaient, mais personne n'est venue m'ouvrir. Mes cris déchirants résonnaient dans le grenier pendant un long moment. Finalement, je suis morte en couches, avec mes deux enfants, dans ce sombre grenier. Trois jours plus tard, mon mari, buvant une soupe qui ne lui plaisait pas, s'est souvenu enfin de moi. Il a dit : « Demande à Jade de venir me préparer une soupe, puis envoie-la présenter des excuses à Magali. Si elle est sincère, elle pourra aller à l'hôpital pour accoucher. » Personne n'a osé lui répondre, car le sang, qui s'était répandu du grenier, avait atteint la deuxième marche du palier…

Ma sœur et moi étions jumelles, et nous souffrions toutes les deux d'une grave maladie rénale. Nous avons enfin attendu deux reins compatibles, et les médecins ont prévu de nous greffer chacune un rein. Mais ma sœur s'est effondrée en larmes dans les bras de mon fiancé, réclamant les deux reins pour elle seule. Je m'y suis opposée, mais mon fiancé m'a enfermée chez moi, et a permis à ma sœur de subir deux greffes. Il m'a attrapé le menton et m'a dit avec froideur : « Tu es malade depuis moins longtemps que ta sœur. Elle veut juste vivre comme une personne normale. Pourquoi es-tu si égoïste ? Tu ne peux pas attendre un autre rein ? » Mais ce qu'il ne savait pas, c'était que je ne pouvais plus attendre. Parce que j'étais mourante.

Aurel, gadis berusia 20 tahun. Jatuh cinta kepada paman Angkatnya Leo, berusia 35 tahun. Sayangnya, Leo terus menolak pernyataan cinta dari Aurel, seolah Aurel tak layak untuk bersanding dengannya. Aurel, si gadis keras kepala tidak mau menyerah. Bahkan sekalipun Leo telah memiliki kekasih. Aurel terus mengejar cinta Leo dengan berbagai cara. Termasuk dengan cara ekstrem dan diluar nalar. Bagaimanakah kelanjutan kisah Aurel dan Leo? Apakah Aurel akan berhasil membuat Leo jatuh cinta padanya? follow akun FB author i'ts ig author Fatmawati1472